Kategoria

Popularne Wiadomości

1 Punkt kulminacyjny
Interpretacja snów: po co marzyć o krwawieniach miesiączkowych
2 Choroby
Zastrzyki progesteronu do wywoływania co miesiąc
3 Punkt kulminacyjny
Terzhinan, opóźnienie, ciąża
4 Uszczelki
Tabletki do normalizacji cyklu miesiączkowego według rodzaju naruszenia
Image
Główny // Harmonie

Wzrost i rozwój pęcherzyków w zależności od dni cyklu


Pęcherzyk jest składnikiem jajnika, który jest otoczony tkankami łącznymi i składa się z komórki jajowej. Pęcherzyk zawiera jądro oocytu - „pęcherzyk germinalny”. Oocyt znajduje się wewnątrz warstwy glikoproteinowej otoczonej komórkami ziarnistymi. Same komórki ziarniste są otoczone błoną podstawną, wokół niej znajdują się komórki - theca.

Wewnętrzne procesy ewolucji pęcherzyków

Pierwotny pęcherzyk składa się z oocytu, komórki zrębu, komórki pęcherzykowej. Sam pęcherzyk jest prawie niezauważalny, jego rozmiar wynosi średnio 50 mikronów. Ten pęcherzyk jest układany przed urodzeniem. Powstaje na skutek komórek zarodkowych, nazywane są również oogoniami. Rozwój pierwotnych pęcherzyków przyczynia się do dojrzewania.

Jednowarstwowy zwykły pęcherzyk składa się z podstawnej plastyki, komórki pęcherzykowej tworzącej przezroczystą błonę, a wielowarstwowy pęcherzyk pierwotny składa się z przezroczystej powłoki, wewnętrznej komórki i komórek ziarnistych. W okresie dojrzewania zaczyna powstawać hormon folikulotropowy (FSH). Oocyt rośnie i jest otoczony przez kilka warstw ziarnistych komórek.

Mieszek pęcherzykowy (antralny) składa się z wnęki, wewnętrznej warstwy Teki, zewnętrznej warstwy Teki, komórek ziarnistych, wnęki zawierającej płyn pęcherzykowy. Komórki ziarniste już zaczynają produkować progestyny. Średnica antralnego pęcherzyka wynosi średnio 500 mikronów. Stopniowe dojrzewanie pęcherzyka wraz z tworzeniem się jego warstw powoduje rozwój żeńskich hormonów płciowych, w tym estrogenu, estradiolu i androgenu. Dzięki tym hormonom pęcherzyk ten przekształca się w tymczasowy organ układu hormonalnego.

Dojrzały pęcherzyk (wykres pęcherzykowy) składa się z zewnętrznej warstwy theca, wewnętrznej warstwy theca, jamy, komórek ziarnistych, promiennej korony i guzka jajowodu. Teraz komórka jajowa znajduje się nad guzkiem jajecznym. Objętość płynu pęcherzykowego wzrasta 100 razy. Średnica dojrzałego pęcherzyka waha się od 15 do 22 mm.

Jaki powinien być rozmiar pęcherzyka

Nie sposób jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie, ponieważ podczas cyklu miesiączkowego zmieniają się wskaźniki wielkości pęcherzyków. Pęcherzyki są w pełni uformowane średnio w wieku piętnastu lat. Wymiary są określane tylko przez ultradiagnozę.

Najdokładniej analizują normę wielkości pęcherzyków w dniach cyklu miesiączkowego.

W pierwszej fazie cyklu miesiączkowego (1-7 dni lub początek miesiączki) pęcherzyki nie powinny przekraczać średnicy 2-7 mm.

Druga faza cyklu miesiączkowego (8–10 dni) charakteryzuje się wzrostem pęcherzyka, zazwyczaj ich średnica sięga 7–11 mm, ale jeden pęcherzyk może rosnąć szybciej (zwykle nazywa się go dominującym). Jego średnica sięga 12 - 16 mm. W dniach 11-15 dnia cyklu miesiączkowego normalny dominujący pęcherzyk powinien wzrastać każdego dnia o 2 do 3 mm, w szczycie owulacji powinien osiągnąć rozmiar o średnicy od 20 do 25 mm, po czym pęka i uwalnia komórkę jajową. W międzyczasie inne pęcherzyki zniknęły.

To jest obraz wzrostu pęcherzyków. Jest to powtarzane co miesiąc, aż do zajścia w ciążę. Aby uzyskać bardziej wizualną i zrozumiałą definicję, zapewniamy tabelę, dzięki której możesz zrozumieć, czy twoje pęcherzyki dojrzewają prawidłowo.

Co to jest dominujący pęcherzyk

Pęcherzyk, który jest gotowy do udanej owulacji, jest uważany za dominujący pęcherzyk. Dzięki naturalnej owulacji wyróżnia się rozmiarem. Jak powiedzieliśmy wcześniej, chociaż wszystkie pęcherzyki zaczynają rosnąć, ale tylko jeden z nich (w rzadkich przypadkach - kilka) rośnie do wielkości 22-25 mm. Że jest uważany za dominującego.

Funkcja generatywna jako priorytet. Zobaczmy, co to jest.

Istnieją dwa składniki funkcji jajników.

Funkcja generatywna jest odpowiedzialna za wzrost pęcherzyków i dojrzewanie jaja zdolnego do zapłodnienia. Funkcja hormonalna jest odpowiedzialna za steroidogenezę, która zmienia błonę śluzową macicy, pomaga nie odrzucać zapłodnionego jaja i reguluje układ podwzgórze-przysadka. Uważa się, że funkcja generatywna jest priorytetowa, więc gdy się nie powiedzie, druga traci swoje zdolności.

Jaka jest wielkość owulacji pęcherzyka?

Owulacja to uwolnienie komórki jajowej z pękającego dojrzałego pęcherzyka. W tym samym czasie wielkość pęcherzyka podczas owulacji wynosi 15 - 22 mm (średnica). Aby upewnić się, że masz pełny pęcherzyk w czasie owulacji, potrzebujesz USG.

Zespół pustych pęcherzyków

Obecnie opisano dwa typy tego zespołu: prawdziwe i fałszywe. Rozróżnia ich poziom hCG. Można powiedzieć, że dzięki technologii IVF naukowcy zbadali zjawiska pod mikroskopem, gdy mieszek jest „pusty”.

Według statystyk, u kobiet poniżej 40 roku życia zespół ten występuje w 5–8% przypadków. Im starsza kobieta, tym większa liczba pustych pęcherzyków. A to już nie jest patologia, ale norma. Niestety, nie można od razu postawić diagnozy tego zespołu. W tym celu konieczne będzie całkowite wyeliminowanie uszkodzeń jajników (anomalia strukturalna), brak reakcji jajników na stymulację, przedwczesna owulacja, niewydolność hormonalna, defekty (patologie) rozwoju pęcherzyków, przedwczesne starzenie się jajników. Dlatego nie ma takiej diagnozy jak „pusty pęcherzyk”.

Ale naukowcy znaleźli powody, które towarzyszą rozwojowi zespołu. Mianowicie: zespół Turnera, zły czas wprowadzenia hormonu HCG, niewłaściwa dawka HCG, niewłaściwy protokół IVF, zła technika zbierania i mycia materiału. Z reguły kompetentny specjalista płodności, przed postawieniem tej diagnozy, będzie starannie gromadził wywiad.

Popularne artykuły:

Zespół policystycznych jajników

W przeciwnym razie nazywa się syndromem Stein-Leventhal. Charakteryzuje się upośledzoną funkcją jajników, brakiem (lub zmodyfikowaną częstotliwością) owulacji. Z powodu tej choroby w ciele kobiety pęcherzyki nie dojrzewają. Kobiety z tą diagnozą cierpią na bezpłodność, brak miesiączki. Możliwe, że miesiączka występuje rzadko - 1-3 razy w roku. Ponadto choroba ta wpływa na naruszenie funkcji podwzgórzowo-przysadkowych. A to, jak pisaliśmy wcześniej, jest jedną z funkcji prawidłowego funkcjonowania jajników.

Leczenie tutaj może przebiegać na dwa sposoby. Jest operacyjny i medyczny (konserwatywny). Metoda chirurgiczna często obejmuje resekcję z usunięciem najbardziej uszkodzonego obszaru tkanki jajnika. Ta metoda w 70% przypadków prowadzi do przywrócenia regularnego cyklu miesiączkowego. Do leczenia zachowawczego stosuje się głównie preparaty hormonalne (Klostelbegit, Diana-35, Tamoxifen itp.), Które również pomagają regulować proces menstruacyjny, co prowadzi do terminowej owulacji i pożądanej ciąży.

Folikulometria: definicje, możliwości

Pod nazwą folikulometrii powszechnie rozumie się monitorowanie układu rozrodczego kobiety podczas cyklu miesiączkowego. Ten diagnosta pozwala rozpoznać owulację (była lub nie), dokładnie określić dzień, obserwować dynamikę dojrzewania pęcherzyków podczas cyklu miesiączkowego.

Monitorowanie dynamiki endometrium. Do tej diagnostyki używają czujnika i skanera (zwykle nazywamy to ultradźwiękami). Ta procedura jest absolutnie identyczna z procedurą USG miednicy.

Folikulometria jest przepisywana kobietom w celu określenia owulacji, oceny pęcherzyków, określenia dnia cyklu, przygotowania do zapłodnienia w czasie, ustalenia, czy kobieta musi stymulować owulację, w celu zmniejszenia (w niektórych przypadkach zwiększenia) prawdopodobieństwa ciąży mnogiej, wykrywanie chorób narządów miednicy (mięśniaków, torbieli), w celu kontroli leczenia.

Ta procedura nie wymaga rygorystycznego szkolenia. Zaleca się tylko podczas tych badań (zwykle USG wykonuje się więcej niż raz), aby wykluczyć z diety pokarmy, które zwiększają wzdęcia (soda, kapusta, czarny chleb). Badanie można przeprowadzić na dwa sposoby: przezbrzuszne i pochwowe.

Wartości wskaźników normy i patologii rozwoju pęcherzyków

Normuje wskaźniki zarówno w ciągu dnia, jak i podczas owulacji, opisaliśmy powyżej (patrz wyżej). Porozmawiajmy trochę o patologii. Główną patologią jest brak wzrostu pęcherzyków.

Powodem może być:

  • brak równowagi hormonalnej,
  • policystyczne jajniki,
  • dysfunkcja przysadki mózgowej,
  • procesy zapalne narządów miednicy,
  • STD
  • nowotwory
  • silny stres (częsty stres),
  • rak piersi,
  • anoreksja
  • wczesna menopauza.

Kontynuując praktykę, pracownicy służby zdrowia przypisują taką grupę jako zaburzenia hormonalne w ciele kobiety. Hormony hamują wzrost i dojrzewanie pęcherzyków. Jeśli kobieta ma bardzo małą masę ciała (plus nadal są infekcje STD), to samo ciało rozpoznaje, że nie może znieść dziecka, a wzrost pęcherzyków ustaje.

Po normalizacji masy ciała i leczeniu chorób przenoszonych drogą płciową organizm rozpoczyna prawidłowy wzrost pęcherzyków, a następnie przywraca cykl menstruacyjny. Podczas stresu organizm uwalnia hormony, które przyczyniają się do poronienia lub zatrzymania wzrostu pęcherzyków.

Po całkowitym wyzdrowieniu ciało samo zaczyna się stabilizować.

Stymulacja owulacji

Poprzez stymulację zwykle rozumie się kompleks terapii hormonalnej, która pomaga w zapłodnieniu. Przypisany do kobiet ze zdiagnozowaną niepłodnością do zapłodnienia in vitro. Niepłodność jest zazwyczaj ustalana, jeśli ciąża nie wystąpi w ciągu roku z regularną aktywnością seksualną (bez ochrony). Ale istnieją także przeciwwskazania do stymulacji: naruszenie drożności jajowodów, ich brak (z wyjątkiem procedury IVF), jeśli nie jest możliwe wykonanie USG w pełnej skali, niski indeks pęcherzykowy, niepłodność męska.

Sama stymulacja odbywa się za pomocą dwóch schematów (są one powszechnie nazywane protokołami).

Pierwszy protokół: zwiększenie minimalnej dawki. Celem tego protokołu jest dojrzewanie pojedynczego pęcherzyka, co wyklucza ciążę mnogą. Uważa się, że jest łagodny, ponieważ kiedy jest stosowany, hiperstymulacja jajników jest praktycznie wykluczona. Po stymulacji preparatami według tego schematu wielkość pęcherzyka zwykle osiąga 18-20 mm. Po osiągnięciu tej wielkości wstrzykuje się hormon hCG, który umożliwia owulację w ciągu 2 dni.

Drugi protokół: obniżenie wysokich dawek. Ten protokół jest przepisywany kobietom z niską rezerwą pęcherzyków. Ale są też wymagania, które są uważane za obowiązkowe wskazania: wiek powyżej 35 lat, wcześniejsze operacje na jajnikach, wtórny brak miesiączki, FSH powyżej 12 IU / l, objętość jajników do 8 metrów sześciennych. Podczas stymulacji tego protokołu wynik jest już widoczny przez 6 - 7 dni. Dzięki temu protokołowi ryzyko hiperstymulacji jajników jest wysokie.

Ultradźwięki kontrolne. To badanie jest zwykle przeprowadzane przezpochwowo. Cel badania - potwierdzenie owulacji. To USG jest normalne, powinno wykazywać, że nie ma dominującego pęcherzyka, ale jest żółte ciało. Za macicą może być jakiś wolny płyn. Ultradźwięki przeprowadza się ściśle w 2 - 3 dni po spodziewanej owulacji, ponieważ jeśli się spóźnisz, nie możesz zobaczyć ciałka żółtego, a płyn jest taki sam.

Gdy pęcherzyk rośnie i rozwija się: fazy procesu, wielkość dni cyklu do owulacji

Wzrost pęcherzyków i późniejsza owulacja dojrzałej komórki jajowej są kluczowymi procesami, które zapewniają gotowość kobiecego układu rozrodczego do poczęcia. Naruszenie tego naturalnego mechanizmu jest jedną z najczęstszych przyczyn niepłodności. Wszystkie programy IVF obejmują etap stymulowania wzrostu pęcherzyków, aby wywołać hiperowulację.

W zależności od zastosowanego protokołu przeprowadza się go na matce biologicznej lub na dawcy jaja. W tym samym czasie folikulometria jest wymagana do śledzenia liczby dojrzałych mieszków włosowych, ich wielkości i gotowości do owulacji.

Jakaś teoria

Pęcherzyki nazywane są specjalnymi formacjami w jajnikach, składającymi się z oocytu pierwszego rzędu (niedojrzała komórka jajowa) i kilku warstw otaczających go specjalnych komórek. Są to główne formacje strukturalne żeńskich gonad, pełniące funkcje endokrynologiczne i rozrodcze.

Pęcherzyki leżą jeszcze w macicy. Opierają się na oogoniach - pierwotnych komórkach zarodkowych, które migrują do jajnika germinalnego w około 6 tygodniu ciąży. Po podziale i proliferacji mejozy z tych prekursorów powstają oocyty pierwszego rzędu. Te niedojrzałe komórki zarodkowe są pokryte kubicznym nabłonkiem i tworzą tak zwane pierwotne pęcherzyki. Pozostaną w stanie uśpienia aż do początku rozwoju seksualnego dziewczyny.

Następnie pierwotne pęcherzyki są kolejno przekształcane w preantral, antral i preowulację. Proces ten nazywany jest folikulogenezą. Normalnie kończy się owulacją - uwolnieniem dojrzałego jaja gotowego do zapłodnienia. Zamiast pęcherzyka powstaje ciałko żółte aktywne wewnątrzwydzielniczo.

Na początku poczęcia zachowuje się pod działaniem gonadotropiny kosmówkowej. Produkowany przez niego progesteron przyczynia się do przedłużenia ciąży. We wszystkich innych przypadkach ciałko żółte jest zmniejszone, co następuje przed miesiączką. Równoczesny gwałtowny spadek poziomu progesteronu wywołuje również początek miesiączki z odrzuceniem powiększonej gruczołowej (funkcjonalnej) warstwy endometrium.

Możliwe, że dojrzały pęcherzyk nie owuluje. Jednocześnie może nadal rosnąć, przekształcając się w torbiel pęcherzykową ze zmniejszoną ilością jaj. Takie formacje mogą być pojedyncze i stopniowo wchłanialne. Ale czasami torbiele są przechowywane przez długi czas, deformując powierzchnię ciała. W tym przypadku mówimy o zespole policystycznych jajników. Taka diagnoza jest niekorzystna prognostycznie dla poczęcia, zwykle towarzyszą jej uporczywe zaburzenia dyshormonalne i niepłodność.

Ile pęcherzyków znajduje się w jajnikach?

Daleko od wszystkich początkowo złożonych wewnątrzmacicznie w jajnikach, pęcherzyki zachowują się do czasu dojrzewania, a następnie rozwijają się. Około 2/3 z nich umiera i rozpada się. Ten naturalny proces nazywa się apoptozą lub atrezją. Zaczyna się natychmiast po ułożeniu gruczołów płciowych i trwa przez całe życie. Dziewczyna rodzi się z około 1-2 milionami pierwotnych pęcherzyków. Na początku okresu dojrzewania ich średnia liczba wynosi 270-500 tysięcy, aw całym okresie rozrodczym u kobiety występuje tylko około 300-500 pęcherzyków.

Suma wszystkich pęcherzyków zdolnych do dalszego rozwoju nazywana jest rezerwą jajnikową. Czas trwania okresu rozrodczego kobiety i okres wystąpienia menopauzy, liczba cykli menstruacyjnych produktywnych (postępujących z owulacją) oraz, ogólnie, zdolność do powtarzanych zapłodnień zależy od tego.

Proces stopniowego zmniejszania rezerwy jajników w jajnikach obserwuje się średnio po 37-38 latach. Oznacza to nie tylko zmniejszenie naturalnej koncepcji kobiety, ale także początek naturalnego spadku poziomu głównych hormonów płciowych. Zaprzestanie rozwoju pęcherzyków jajnikowych oznacza początek menopauzy. Może być naturalny, wczesny i jatrogenny.

Palenie tytoniu i alkoholizm, praca w niebezpiecznych branżach, napromienianie narządów miednicy (w tym radioterapia) i chemioterapia przyczyniają się do przedwczesnego wyczerpania jajników. Duże znaczenie mają również choroby zapalne z uszkodzeniem tkanki jajników.

Określenie rezerwy jajników jest najważniejszym badaniem dla zdiagnozowanej niepłodności kobiet. Konieczna jest ocena perspektyw leczenia zachowawczego, prawdopodobieństwa naturalnej ciąży, możliwości włączenia kobiety do protokołu ze stymulacją hiperowulacji.

Kluczowe momenty folikulogenezy

Folikulogeneza składa się z kilku etapów (faz).

Faza transformacji pierwotnego pęcherzyka w preantrę

Proces ten rozpoczyna się od momentu dojrzewania, jest zależny od gonadotropin i trwa dłużej niż 4 miesiące. Gdy to nastąpi, aktywny wzrost oocytu. Na jej powierzchni pojawia się przezroczysta strefa przezroczysta (błyszcząca błona), która składa się z 4 rodzajów specjalnych złożonych glikoprotein syntetyzowanych przez dojrzewającą komórkę jajową. Sam pęcherzyk zwiększa rozmiar i uzyskuje zewnętrzną osłonkę tkanki łącznej. Teraz nazywa się to preantralem lub pierwotnym. Do 10-15 pęcherzyków może być jednocześnie w tej fazie.

Faza powstawania pęcherzyków Antrala

Oocyt nadal się powiększa, a komórki nabłonkowe zlokalizowane wokół oocytu aktywnie proliferują i zaczynają wydzielać płyn. W tym samym czasie pęcherzyk ulega zmianom strukturalnym - w jego wnętrzu pojawiają się jamy i aktywne komórki hormonalne, tworzą się zewnętrzne i wewnętrzne błony nabłonkowe.

Ten etap charakteryzuje się również początkiem endokrynologicznego funkcjonowania pęcherzyka. Komórki jego wewnętrznej błony wydzielają androgeny, które w warstwie ziarnistej przekształcają się w estrogeny. Podczas jednego cyklu kobieta może tworzyć kilka pęcherzyków antralnych. Ale tylko jeden dominujący pęcherzyk zwykle przechodzi do następnego etapu, reszta zostaje zredukowana. Przy jednoczesnym dojrzewaniu kilku pęcherzyków istnieje możliwość powstania ciąży mnogiej.

Faza tworzenia baniek Graafa

Ilość płynu pęcherzykowego stopniowo wzrasta, popycha cały nabłonek i komórkę jajową na obrzeża. Pęcherz rośnie szybko i zaczyna się wybrzuszać przez zewnętrzną błonę jajnika. Komórka jajowa w niej znajduje się na peryferiach na tak zwanym pagórku z jajami. Około 2 dni przed owulacją ilość wydzielanego estrogenu znacznie wzrasta. Ta zasada sprzężenia zwrotnego wyzwala uwalnianie przysadkowego hormonu luteinizującego, który rozpoczyna proces owulacji. Lokalny występ (piętno) pojawia się na powierzchni bańki Graaffa. Tutaj pęcherzyk owuluje się (pęka).

W wyniku owulacji jajo gotowe do zapłodnienia wykracza poza granice jajnika i wchodzi do jamy brzusznej. Tutaj jest wychwytywany przez kosmki jajowodów i kontynuuje naturalną migrację w kierunku plemników.

Jak ocenić „poprawność” folikulogenezy?

Etapy folikulogenezy mają wyraźny związek z dniami cyklu jajnikowo-miesiączkowego. Nie zależą jednak od wieku i rasy kobiety, ale od jej statusu hormonalnego.

Wzrost i rozwój pęcherzyka reguluje przede wszystkim hormon stymulujący pęcherzyki przysadki mózgowej. Zaczyna się rozwijać dopiero wraz z początkiem okresu dojrzewania. Na pewnym etapie folikulogeneza jest dodatkowo kontrolowana przez hormony płciowe, które są wytwarzane przez komórki ściany rozwijającego się pęcherzyka.

Wszelkie zaburzenia równowagi hormonalnej mogą zakłócić proces dojrzewania i owulacji jaja. Jednocześnie określenie poziomu hormonów nie zawsze zapewnia lekarzowi wszystkie niezbędne informacje, chociaż pozwala na identyfikację kluczowych zaburzeń endokrynologicznych. Dlatego diagnoza zaburzeń procesu folikulogenezy jest najważniejszym etapem badania kobiety na etapie planowania ciąży i identyfikacji przyczyny niepłodności.

W tym przypadku lekarz zastanawia się, do jakiego rozmiaru pęcherzyk rośnie i czy osiąga stadium bańki Graafa. Konieczne jest monitorowanie, czy występuje owulacja i czy powstaje wystarczająco żółte ciało. Gdy cykle bezowulacyjne określają maksymalny rozmiar rozwijających się pęcherzyków.

Dostępną, pouczającą i technicznie prostą metodą jest folikulometria. Monitorowanie dojrzewania pęcherzyków za pomocą ultradźwięków. Przeprowadza się go ambulatoryjnie i nie wymaga specjalnego szkolenia dla kobiety. Folikulometria jest dynamicznym badaniem. W celu niezawodnego monitorowania zmian w jajnikach wymagane jest kilka powtarzających się sesji USG.

W procesie folikulometrii specjalista określa liczbę, położenie i średnicę dojrzewających pęcherzyków, monitoruje powstawanie pęcherzyka dominującego, określa wielkość pęcherzyka przed owulacją. Na podstawie tych danych można przewidzieć najkorzystniejszy dzień cyklu, aby w naturalny sposób zajść w ciążę.

Dzięki protokołom IVF takie monitorowanie pozwala ocenić odpowiedź na terapię hormonalną, ustalić datę wprowadzenia leków w celu stymulacji owulacji i późniejszego pobrania jaj przez nakłucie. Kluczowym parametrem folikulometrii jest wielkość pęcherzyka w ciągu dnia cyklu.

Normy folikulogenezy

Folikulometrię wykonuje się w określone dni cyklu, odpowiadające kluczowym etapom folikulogenezy. Dane uzyskane podczas powtarzanych badań są porównywane ze średnimi normami statystycznymi. Jaki rozmiar pęcherzyka powinien być w różnych dniach cyklu jajnikowo-miesiączkowego? Jakie wahania są akceptowane?

Normalna wielkość pęcherzyka w różnych dniach cyklu dla 30-letniej kobiety z 28-dniowym cyklem, który nie przyjmuje doustnych środków antykoncepcyjnych i nie jest leczona hormonalną stymulacją owulacji:

  • W ciągu 1-4 dni cyklu wykrywa się kilka pęcherzyków antralnych, z których każdy nie przekracza 4 mm średnicy. Mogą być zlokalizowane w jednym lub obu jajnikach. Ich liczba zależy od wieku kobiety i posiadanej rezerwy jajników. Norma, jeśli w obu jajnikach ogółem dojrzewa jednocześnie nie więcej niż 9 antralnych pęcherzyków.
  • W 5. dniu cyklu pęcherzyki antralne osiągają rozmiar 5-6 mm. Ich rozwój jest dość jednolity, ale na tym etapie możliwa jest atrezja niektórych pęcherzyków.
  • W dniu 7 określa się dominujący pęcherzyk, jego wielkość wynosi średnio 9-10 mm. Że zaczyna się aktywnie rozwijać. Pozostałe pęcherzyki będą stopniowo zmniejszane, podczas gdy można je określić w jajnikach i podczas owulacji.
  • W ósmym dniu cyklu wielkość dominującego pęcherzyka osiąga 12 mm.
  • W dniu 9 fiolka rośnie do 14 mm. Wyraźnie określa jamę pęcherzykową.
  • 10 dni - rozmiar osiąga 16 mm. Pozostałe bąbelki nadal spadają.
  • W dniu 11 pęcherzyk wzrasta do 18 mm.
  • 12 dzień - rozmiar nadal rośnie ze względu na jamę pęcherzykową i osiąga 20 mm.
  • Dzień 13 - Bańka Grafova o średnicy 22 mm (jest to minimalny rozmiar pęcherzyka do owulacji w cyklu naturalnym). Na jednym z biegunów widoczne jest piętno.
  • Dzień 14 - owulacja. Zwykle pęka pęcherzyk, osiągając średnicę 24 mm.

Odchylenia od tych wskaźników regulacyjnych w dół są niekorzystne prognostycznie. Ale oceniając wyniki folikulometrii, należy wziąć pod uwagę czas trwania naturalnego cyklu kobiety. Czasami pojawia się wczesna owulacja. W tym przypadku pęcherzyk osiąga pożądany rozmiar przez 8-12 dni cyklu.

Wielkość pęcherzyków z IVF

Dzięki protokołom IVF owulacja jest wywołana przez lek i wstępnie zaplanowana.

Wielkość pęcherzyków według dni cyklu: rodzaje i przyczyny odchyleń, leczenie

Wielkość pęcherzyka ma bezpośredni wpływ na prawdopodobieństwo zapłodnienia. Jeśli jest powyżej normy, istnieje ryzyko powstawania torbieli. Wiele pęcherzyków tej samej wielkości jest również uważanych za odchylenie. W tym przypadku owulacja jest mało prawdopodobna. Aby określić normalny stan układu rozrodczego i obecność owulacji, stosuje się folikulometrię. Jest to procedura, w której ultradźwięki są wykonywane kilka razy w celu oceny procesu rozwoju pęcherzyków.

W pęcherzykach jajo dojrzewa aż do okresu owulacji. Są niezbędne dla jego ochrony - jajko jest otoczone grubym nabłonkiem i wyściółką tkanki włóknistej. Prawdopodobieństwo poczęcia bezpośrednio zależy od jakości tej ochrony.

Etap rozwoju pęcherzyków

Na USG pęcherzyki wyglądają jak okrągłe formacje. Zanim się zepsują, produkują estrogen, a następnie przekształcają się w tymczasowy gruczoł, ciałko żółte, które przekształca estrogen w progesteron, aby wspierać drugą fazę cyklu i ciążę.

Główny etap aparatu pęcherzykowego znajduje się w środku cyklu. W tym momencie pęcherzyk osiąga średnicę 2 cm, jeśli nie dojrzeje, nie dojdzie do owulacji. Cykle bezowulacyjne w normie mogą występować nawet 3-4 razy w roku, jeśli są powtarzane regularnie - wskazuje to na patologię.

Na początkowym etapie wzrostu element ten nazywany jest pęcherzykiem pierwotnym. Reprezentuje zarodek komórki zarodkowej, który znajduje się na wewnętrznej powierzchni narządu i znajduje się w stanie spoczynku. Jeśli rozwój rozpocznie się w wieku 7 dni, jego średnica osiągnie 3-7 mm. Na tym etapie ultradźwięki będą w stanie pokazać kilka elementów o różnych etapach rozwoju.

W normalnym cyklu menstruacyjnym (bez stymulacji) pęcherzyki mają około dziesięciu, nazywane są antralami, a ósmego dnia zaczynają produkować estrogeny, zewnętrzna warstwa wytwarza androstendion i testosteron.

Pęcherzyki Antral na USG

Od 8 do 10 dnia jest już możliwe określenie dominującego, który sovulges. Rośnie do 14 mm, reszta zmniejsza się i znika, w przybliżeniu wzrasta o 3 mm dziennie. 1-2 dni przed owulacją osiąga 18-23 mm. W zależności od cyklu średnio 12-16 dnia pęcherzyk pęka i jajo go opuszcza.

Określić rozmiar elementu przed jego pęknięciem i wystąpi owulacja, może tylko ginekolog-położnik z USG. Średnica odgrywa ważną rolę, ponieważ można zapłodnić tylko dojrzałe jajo.

Dominujący pęcherzyk na USG

Bezpośrednio przed uwolnieniem żeńskiej komórki rozrodczej rozmiar elementu wynosi 23-24 mm - jest to najlepsza opcja dla poczęcia.

Tabela rozmiarów pęcherzyków według dni cyklu:

Aby zapłodnienie miało miejsce, komórka jajowa była gotowa do zapłodnienia, a ciąża była dobra, konieczne jest, aby pęcherzyk był optymalnej wielkości - nie mniej niż 18-19 mm i nie więcej niż 25 mm. Jeśli ten parametr znajduje się poza normalnym zakresem, zapłodnienie jest mało prawdopodobne. Czasami, jeśli w środku cyklu pęcherzyk nie osiągnie pożądanej wielkości i nadal rośnie, obserwuje się późną owulację.

Przy regularnym powtarzaniu się patologii konieczne jest staranne badanie. W przypadku braku leczenia może wystąpić sterylność.

Zły sygnał jest równym rozmiarem wszystkich pęcherzyków w dowolnym dniu cyklu i brakiem dominującego. Oznacza to, że nie będzie owulacji.

Nietypowe warunki to:

  • Pojedyncze pęcherzyki. Nie mogą rozwinąć się do wymaganego rozmiaru. Prowadzi to do braku owulacji. Powody mogą być: zbyt intensywne ćwiczenia, zakłócenia aktywności hormonów, otyłość, dieta oparta na czczo, menopauza.
  • Wiele. Więcej niż dziesięć. W tym przypadku jajniki są uważane za wielowarstwowe. Gdy ich liczba znacznie wzrasta, diagnoza jest spowodowana zespołem policystycznych jajników. Sytuacja zapobiega owulacji i poczęciu, wiąże się z różnymi stanami patofizjologicznymi organizmu. Wymaga powołania terapii stymulującej lub zapłodnienia in vitro.

Czasami występują atrezje i uporczywość.

Patologia charakteryzuje się brakiem pęcherzyka o wymaganym rozmiarze w środku cyklu - zaczyna ponownie spadać i znika.

Choroba charakteryzuje się następującymi cechami: brak ciałka żółtego i wolny płyn w tylnej przestrzeni endometrium na USG, obniżony poziom progesteronu. Towarzyszy brak miesiączki i dysfunkcyjne krwawienie z macicy. Częstotliwość występowania wynosi około 3-4 razy w roku. Naruszenie prowadzi do bezpłodności.

Jest to brak integralności pęcherzyka. W ciągu tygodnia ma rozmiar od 22 mm do 24 mm, po którym rozpoczyna się miesiączka. Czasami nie występuje, a pęcherzyk odradza się w formację torbielowatą. Cystę rozpoznaje się, gdy pęcherzyk osiągnie rozmiar 30 mm. Wynika to z braku równowagi hormonów. Towarzyszą mu takie funkcje, jak:

  • niedobór progesteronu;
  • nadmiar estrogenu;
  • silne krwawienie podczas miesiączki;
  • ciągłe opóźnienia;
  • identyczne pęcherzyki na USG;
  • po rzekomej owulacji - braku wolnego płynu i żółtego ciała.

Aby wyeliminować patologię, przeprowadza się terapię hormonalną. Mogą przepisywać USG, terapię laserową i elektrostymulację. Eliminuje stres i wszelkie obciążenia.

Czasami istnieje kilka dominujących pęcherzyków. Prowadzi to do uwolnienia kilku komórek na raz, aw przypadku pozytywnego wyniku dochodzi do ciąży bliźniaczej lub potrójnej.

Jeśli rozmiar pęcherzyka jest mniejszy niż normalnie, prowadzi to do braku owulacji. Jeśli pacjent planuje ciążę, patologia musi być leczona. Kobieta odwiedza lekarza, przechodzi diagnozę, która pomoże określić charakter naruszeń. We współczesnej medycynie do leczenia stosuje się leki stymulujące owulację: cytrynian, klomifen, Clomid, Clostilbegit itp.

Terapia rozpoczyna się między 5 a 9 dniem cyklu. Początkowa dawka jest przepisywana przez specjalistę, a następnie stopniowo wzrasta. Używanie narkotyków jest zabronione. Kurs musi być wyznaczony dopiero po przeprowadzeniu badań na poziomie hormonalnym i określeniu drożności jajowodów.

W miarę postępowania protokołu stymulacji owulacji wyniki są koniecznie kontrolowane przez folikulometrię. Aby zwiększyć prawdopodobieństwo pęknięcia i zapobiec powstawaniu torbieli, zaleca się wyzwalanie owulacji (na przykład preparaty hCG).

Równolegle z mianowaniem stymulacji, kontrolowanej przez dietę kobiety, jej zdrowie. Pamiętaj, aby przeanalizować oznaczenie stężenia hormonów tarczycy. Wyznaczono kwas foliowy, magnez, jod i witaminę E. Należy rozumieć, że liczba kursów tych leków jest ściśle ograniczona. Jest to związane z wysokim ryzykiem niedoboru jajników i menopauzy.

Wielkość dominującego pęcherzyka od pierwszego dnia cyklu do owulacji

Komórka jajowa co miesiąc dojrzewa w jajniku. Pochodzi ze specjalnej „bańki”, którą kładzie się przed narodzinami, stopniowo dojrzewa, a następnie pęka. Ta „bańka” jest dominującym pęcherzykiem. Czasami nazywa się to dominantą, ale lekarze wolą pierwszą opcję.

Wielkość pęcherzyka przez dni cyklu jest bardzo ważna. Od tego czynnika zależy zdolność kobiet do poczęcia.

Etapy rozwoju

Co to jest pęcherzyk dominujący? To „lider”, który wyprzedził swoich „kolegów” w rozwoju i rozwoju. Tylko on ma szansę pęknąć i wyprodukować dojrzałe jajo, które następnie zostanie zapłodnione przez plemnik. Lekarze rozróżniają cztery etapy rozwoju:

  1. Pęcherzyki występują u dziewczynki przed jej narodzinami. Kładzie się je w pierwszym trymestrze ciąży i „drzemie”, dopóki ich kochanka nie osiągnie wieku 12-14 lat. Nazywa się je pierwotnymi. W sumie dziewczyna ma około miliona takich „baniek”. Większość z nich umiera - to naturalny proces. Reszta dojrzewa, ale nie jednocześnie, ale w małych grupach - kilka pęcherzyków w każdym cyklu. Niektóre z nich staną się dominujące i sowalne już w 13 lat. Inni „śpią” i czekają na swoją kolej przez kolejną dekadę.
  2. Kiedy zaczynają dojrzewać, stają się pre-antralni. Na tym etapie nie są jak bąbelki, ale jak małe kostki.
  3. Pęcherzyki Antrala to kolejny etap. Co miesiąc nie ma więcej niż 9 takich „bąbelków” (jeśli jest ich więcej, jest to odchylenie). Zwiększają rozmiar (osiągają około 4 mm), uzyskują dodatkową powłokę. Jednocześnie w organizmie kobiety zwiększa produkcję estrogenu.
  4. Jeden (rzadko dwa) pęcherzyki zaczynają rosnąć szybciej niż ich towarzysze. Ten przywódca jest dominującym pęcherzykiem. Podczas owulacji jego rozmiar jest „gigantyczny” (w porównaniu z rozmiarem „pęcherzyków” antralnych) - ponad 2 cm średnicy i łatwo jest go zbadać za pomocą ultradźwięków. Ten etap kończy się owulacją, gdy pęcherzyk pęka i komórka jajowa go opuszcza.

Co powinno być pęcherzykiem w różnych dniach cyklu: normy medyczne

Jeśli podczas badania USG powiedziano ci, że dominujący pęcherzyk w lewym jajniku (lub po prawej, to nie ma znaczenia), musisz zapytać o jego rozmiar. Niestety zdarza się, że rozmiar nie odpowiada dniu cyklu, czyli pełnoprawne jajko nie dojrzewa.

Wielkość pęcherzyków w poszczególnych dniach cyklu zależy od długości cyklu miesiączkowego (a mianowicie jego pierwszej fazy). Im dłużej jest, tym wolniej dojrzewa jajko, a im mniejsze jest w danym dniu. Na przykład w 10 dniu cyklu pęcherzyk 10 mm można uznać za normę względną, jeśli cykl miesięczny wynosi 35 dni. Ale w cyklu 28-dniowym nie jest to już normą.

Jeśli natomiast cykl jest krótki, pęcherzyk dojrzeje szybciej i osiągnie maksymalny rozmiar w ciągu 11–12 dni.

Dlatego normy, które podajemy poniżej, nie powinny być traktowane jako absolutne. Wiele zależy od indywidualnych cech. Ale dla odniesienia będą przydatne. Oto więc normy dla zdrowej kobiety z 28-dniowym cyklem miesiączkowym.

  • Od 1 do 4 dni cyklu na ultradźwiękach można zobaczyć kilka pęcherzyków antralnych o wielkości 2-4 mm.
  • 5 dni - 5-6 mm.
  • 6 dni - 7-8 mm.
  • 7 dni - 9-10 mm. Dominujący pęcherzyk jest określony, inni „opóźniają się” i nie rosną. W przyszłości zmniejszy się ich rozmiar i wymrą (proces ten nazywa się atrezją).
  • 8 dni - 11-13 mm.
  • Dzień 9 - 13-14 mm.
  • 10 dni - 15-17 mm.
  • Dzień 11 - 17-19 mm.
  • Dzień 12 - 19-21 mm.
  • Dzień 13 - 22-23 mm.
  • Dzień 14 - 23-24 mm.

Z tej tabeli wynika zatem, że normalny wzrost wynosi około 2 mm dziennie, począwszy od piątego dnia MC.

Jeśli rozmiar nie spełnia standardów

Jeśli pęcherzyk ma 11 mm w 11 dniu cyklu lub 13 mm w 13 dniu cyklu, to rozmiar ten nie jest normą. Oznacza to, że jajko dojrzewa zbyt wolno i owulacja jest prawie niemożliwa. Przyczyna tego stanu jest najczęściej w nieprawidłowościach hormonalnych: w nieprawidłowym funkcjonowaniu tarczycy, przysadki mózgowej, jajników lub całego więzadła.

Warunek ten wymaga dodatkowego badania (w szczególności konieczne jest ustalenie poziomu hormonów) i korekty medycznej. Często ginekolodzy stosują hormony, ale nie zawsze tak jest. W niektórych przypadkach jest wystarczająca ilość witamin, leków poprawiających krążenie krwi, fitoterapii i fizjoterapii.

Doświadczeni lekarze wiedzą: dla wielu kobiet owulacja nie jest w każdym cyklu. I nie spieszą się z przepisywaniem preparatów hormonalnych opartych na folikulometrii tylko przez jeden miesiąc. Być może w następnym cyklu jajko dojrzeje z „właściwą” prędkością.

Czasami brak owulacji (brak owulacji) jest związany z przyczynami naturalnymi:

  • Stres, przepracowanie, brak snu;
  • Niedożywienie (ścisłe diety, w szczególności beztłuszczowe);
  • Otyłość lub skrajna chudość;
  • Ciężka praca fizyczna lub wyczerpujący trening sportowy.

Jeśli wykluczymy te czynniki, istnieje szansa, że ​​owulacja powróci sama.

Rozmiar do owulacji

Kiedy pęka pęcherzyk, w jakim rozmiarze występuje owulacja? Zwykle dzieje się to w dniach 12-16 cyklu miesiączkowego. W cyklu 28 dni owulacja następuje około 14 dnia (plus lub minus dwa dni). Z cyklem 30 dni - w dniu 15.

Z owulacją wielkość pęcherzyka wynosi 24 mm. Minimalna liczba to 22 mm.

Aby pęcherzyk pękł, konieczne jest skoordynowane działanie różnych hormonów w ciele kobiety. Mianowicie - estradiol, LH, FSH. Po owulacji progesteron wchodzi również w proces.

Jak zrozumieć, że wystąpiła owulacja? Poniższe metody pomogą:

  • Folikulometria (rodzaj ultradźwięków). Dziś jest to najbardziej niezawodny sposób;
  • Testy owulacji. Są one dość prawdziwe i łatwe w użyciu, ale nie są w 100% dokładne;
  • Podstawowa temperatura. W tym przypadku konieczne jest zbudowanie wykresu BT: metoda jest żmudna, nie zawsze niezawodna, ale przystępna.

Niektóre dziewczęta (choć nie wszystkie) doświadczają owulacji fizycznie, są to charakterystyczne objawy pęknięcia pęcherzyka:

  • Ciągnie dolną część brzucha i dolną część pleców;
  • Może wystąpić niewielkie krwawienie w środku cyklu;
  • Po owulacji boli klatkę piersiową.

Niektórzy doświadczają podrażnienia i zmęczenia. Inni, przeciwnie, pękają siłą i energią seksualną.

Teraz jajko ma 12-24 godzin na spotkanie ze spermą. Jeśli tak się nie stanie, cofa się, a za 12-14 dni przychodzi jej okres.

Jeśli pęcherzyk nie pęknie

Zdarza się, że pęcherzyk, który osiągnął średnicę 22-24 mm, nie pęka, ale zamienia się w torbiel pęcherzykową. Wynika to z niedoboru pewnych hormonów w organizmie. Ten stan można określić za pomocą ultradźwięków.

Czasami pojedyncza torbiel, która sama się „rozwiązuje”. Jeśli tak się nie stanie, to najpierw próbują go wyeliminować za pomocą narkotyków. I tylko wtedy, gdy jest duży i nie zmniejsza się, uciekają się do interwencji chirurgicznej.

Czasami jest wiele takich torbieli. Odkształcają jajniki, zakłócają ich prawidłowe działanie. Stan ten nazywany jest zespołem policystycznych jajników i wymaga leczenia.

Jeśli okaże się, że dominujący pęcherzyk w jajniku dojrzewa, ale nie pęka, lekarze mogą stosować leki hormonalne. Na przykład, wstrzyknięcie hCG do owulacji.

Skąd pochodzą bliźniaki

„Główny” pęcherzyk jest zdefiniowany w około 7-10 dniu cyklu. Wszystkie inne zmniejszają się i naturalnie umierają. Ale czasami zdarza się, że jest dwóch „przywódców” na raz. W cyklu naturalnym (to znaczy bez użycia hormonów do stymulacji owulacji) jest to dość rzadkie - u jednej kobiety na dziesięć, a nie w każdym cyklu miesięcznym.

Zdarza się, że dwa dominujące pęcherzyki w różnych jajnikach (lub w jednym - to również możliwe) są owulowane, to znaczy pękają. A potem jest szansa, że ​​oba jaja zostaną zapłodnione. Oznacza to, że narodzą się bliźnięta braterskie.

W przeciwieństwie do bliźniąt (gdy jedno jajko jest zapłodnione przez dwa plemniki), bliźniaki nie są takie same, a nie na tej samej osobie. Mogą być heteroseksualni lub tej samej płci i być do siebie podobni, jak zwykli bracia i siostry.

Zatem prawidłowy wzrost dominującego pęcherzyka i późniejsza owulacja są jasnymi oznakami zdrowia kobiet. A ewentualne naruszenia powinny ostrzec ciebie (i twojego lekarza), ale nie przestraszyć. Rzeczywiście, w większości przypadków takie odchylenia są skutecznie traktowane.

Wielkość pęcherzyków na dzień cyklu

Jednym z ważnych wskaźników zdolności kobiecego ciała do poczęcia jest wielkość pęcherzyka w dniach cyklu, zgodność wartości z normami. Diagnozę nieprawidłowości przeprowadza się za pomocą ultradźwięków, na podstawie uzyskanych wyników, zaleca się terapię hormonalną, IVF.

Położenie pęcherzyka na jajniku

Fazy ​​folikulogenezy

Pod błoną jajników są niedojrzałe, pierwotne, wtórne i trzeciorzędowe pęcherzyki - zawierają komórkę jajową, niezbędną do prawidłowego funkcjonowania układu hormonalnego i rozrodczego.

Dojrzewanie pęcherzyków u kobiet w wieku rozrodczym jest procesem ciągłym, kończy się po rozpoczęciu menopauzy, podczas rozwoju komórka przechodzi przez kilka etapów.

Pierwotny etap

Etap zerowy występuje podczas ciąży, komórki zarodkowe migrują do rozwijających się jajników w przybliżeniu w połowie 2 miesięcy. Przed porodem liczba małych pierwotnych związków pęcherzykowych sięga 1,5 miliona, zanim zaczną się one dojrzewać, są w stanie uśpienia.

Początkowy etap ciąży

Rozmiar elementów pęcherzykowych na tym etapie - 50 mikronów, nawet za pomocą ultradźwięków, aby zobaczyć je trudne.

Etap podstawowy (pre-adral)

Pierwotne związki pęcherzykowe przekształcają się w związki preantralne, ich liczba zmniejsza się do 300 tysięcy, wielkość wzrasta do 200 mikronów, proces rozpoczyna się równocześnie z początkiem okresu dojrzewania.

Na powierzchni elementu pęcherzykowego powłoka składa się z 4 rodzajów związków złożonych, pojawia się folia zewnętrzna, a w tej stali jednocześnie znajduje się 10–15 pęcherzyków.

Rezerwa zależy od czasu trwania wieku reprodukcyjnego.

Etap drugorzędny (antralny)

Obserwuje się gwałtowny wzrost pęcherzyków, wielkość osiąga 500 mikronów, wzrasta poziom estrogenów, wzrasta liczba komórek nabłonkowych, tworzy się pęcherzyk

Wewnątrz elementu pęcherzykowego powstaje wnęka z komórkami hormonalnie aktywnymi, a na zewnątrz pęcherzyka powstaje skorupa nabłonkowa.

Obserwowano wzrost pęcherzyków

Zazwyczaj tworzy się kilka pęcherzyków antralnych, ale 1-2 pęcherzyki przechodzą do następnego etapu rozwoju.

Faza trzeciorzędowa (preowulacyjna), tworzenie pęcherzyków Graafa

Wielkość elementu pęcherzykowego wynosi 20 mm, ilość płynu wzrasta, nabłonek i komórka jajowa przesuwają się do regionu obwodowego, zewnętrzna ściana jajnika wybrzusza się i powstaje ćma niosąca jaja.

Około 48 godzin przed owulacją poziom estrogenu gwałtownie wzrasta, uwalniany jest hormon luteinizujący, rozpoczyna się proces uwalniania dojrzałego jaja.

Po zakończeniu etapu przedwstrząsowego dojrzały pęcherzyk zostaje złamany, komórka jajowa wchodzi do macicy, a po poczęciu z plemnikami może wystąpić zapłodnienie. Aby obliczyć czas rozpoczęcia owulacji, należy odjąć 14 od liczby dni w cyklu miesiączkowym, pod warunkiem, że miesięcznie jest regularne.

Wielkość pęcherzyków osiąga 2 centymetry

Jeśli owulacja nie nastąpiła, pęcherzyk pęcherzykowy tworzy się z pęcherzyka Graafa - może wydostać się z krwią menstruacyjną lub pozostać w jajniku, tworząc torbiel.

Jak dowiedzieć się o naruszeniu folikulogenezy?

Aby zobaczyć, jak zachodzi proces powstawania pęcherzyków, w celu oceny prawdopodobieństwa owulacji, przeprowadza się monitorowanie ultradźwiękami, folikulometrię wykonuje się trzy razy podczas jednego cyklu.

USG jajników, w zależności od czasu trwania cyklu miesiączkowego:

  • standardowy, regularny cykl w ciągu 28 dni - badanie przeprowadza się o godzinie 10.15, 20 dni po rozpoczęciu owulacji;
  • regularny długi lub krótki cykl - 14, 10, 5 dni przed wystąpieniem miesiączki;
  • cykl nieregularny - 5 dni po zakończeniu miesiączki, na podstawie wyników, lekarz przygotowuje indywidualny plan dalszych badań.

Podczas badania USG specjalista określa obecność dominującego elementu pęcherzykowego, jego wielkość, ocenia stan i grubość błony śluzowej macicy, stopień zużycia jajników, ilość płynu pęcherzykowego.

Oznaki zakończenia procesu owulacji na USG - obecność dojrzałego pęcherzyka, stopniowe niszczenie jego ścian, zmniejszenie rozmiaru, tworzenie ciałka żółtego.

Główne rodzaje naruszeń folikulogenezy

Różne nieprawidłowości w procesie rozwoju elementów pęcherzykowych prowadzą do rozwoju przewlekłego cyklu bezowulacyjnego, zaburzenia w folikulogenezie niekorzystnie wpływają na stan fizyczny i psycho-emocjonalny kobiety.

Trwałość - warunek, w którym jajko się nie tworzy

Rodzaje naruszeń:

  • regresja - wzrost dominującego pęcherzyka zatrzymuje się nagle, zapada się, nie pęka, nie występuje owulacja;
  • trwałość - z powodu późnego otwarcia elementu pęcherzykowego komórka jajowa nie tworzy się;
  • torbiel - powstaje w wyniku nagromadzenia płynu pęcherzykowego w przedwczesnym otwarciu pęcherzyka jajników, łagodnego nowotworu, czasami ustępuje sam;
  • polycystic - znaczny nadmiar liczby związków pęcherzykowych na obwodzie, który zapobiega dojrzewaniu dominującego pęcherzyka, początek owulacji jest niemożliwy;
  • luteinizacja - powstaje ciałko żółte, ale pęcherzyk nie pęka, patologia występuje na tle nierównowagi hormonalnej, nieprawidłowej struktury jajników.

Pojedyncze pęcherzyki nie mogą w pełni rozwinąć się do pożądanej wielkości, patologia występuje na tle diet głodowych, nadmiernego wysiłku fizycznego, podczas menopauzy, braku równowagi hormonalnej, otyłości.

Normy wielkości pęcherzyków według dni cyklu

Rozmiary elementów mieszkowych w różnych dniach cyklu są różne, dopuszczalne są niewielkie odchylenia w zależności od wieku, czasu trwania odstępów między okresami miesięcznymi.

Tabela normalnych rozmiarów pęcherzyków w cyklu 28 dni

Co dzieje się z pęcherzykiem po i przed miesiączką? Tabela rozmiarów według cyklu dnia i opisu procesu

Podczas cyklu menstruacyjnego wielkość pęcherzyka zmienia się z dnia na dzień, gdy dojrzewa, wzrasta, a przed rozpoczęciem miesiączki pęka i uwalnia komórkę zarodkową. Bardzo ważne jest posiadanie wiedzy na temat zmiany wielkości pęcherzyka, ponieważ pozwala obliczyć okres owulacji. Ponadto jest to świetny sposób na monitorowanie stanu żeńskiego układu rozrodczego.

Co to jest mieszek?

Pęcherzyk jest specjalną formacją w jajnikach kobiety, która składa się z niedojrzałego jaja, otoczonego kilkoma warstwami specjalnych komórek.

Jest to główna formacja strukturalna gruczołów płciowych żeńskich, pełniących funkcje reprodukcyjne i hormonalne. Zakładka pojawia się przed narodzinami dziewczyny.

Podstawą tych formacji jest oogonia, pierwotna komórka zarodkowa migrująca do jajnika gdzieś około szóstego tygodnia ciąży.

Po jej utworzeniu, pierwotne pęcherzyki, pokryte sześciennym nabłonkiem, przechodzą w tak zwany stan uśpienia w ciele dziewczynki, aż do jej dojrzewania.

Rozmiar według cyklu dziennego

W zależności od dnia cyklu, wielkość pęcherzyka stopniowo zmienia się w górę. Pod koniec miesiączki, pod wpływem przysadki mózgowej, a także substancji czynnych jajników, aktywowany jest rozwój kokonów nabłonkowych (w tym czasie powstaje 6 lub 7 z nich).

Jednak już z początkiem ósmego dnia od początku rozwoju określa się dominujący pęcherzyk, którego aktywność genowa była najwyższa, co pozwoliło mu szybko osiągnąć rozmiar 8-10 milimetrów. Pozostałe kokony nabłonkowe zatrzymują ich rozwój lub przechodzą planowaną śmierć komórki (apoptozę).

Dominujący

Po planowanej śmierci komórek (apoptozie) pozostałych pęcherzyków ciało kobiety skupia się na dominującym pęcherzyku. Wzrost wszystkich innych zatrzymuje się, co oszczędza zarówno składniki odżywcze, jak i energię.

Dzień po dniu, przed początkiem owulacji, dominujący kokon nabłonka powiększa się o półtora do dwóch milimetrów.

W tym momencie zaczyna się dojrzewanie jaja, przejście kilku kolejnych podziałów, podczas których zwiększa się ilość składników odżywczych skupionych wewnątrz pęcherzyka i tworzą się niezbędne błony (są 3 z nich w normalnie rozwijającym się jajku).

W ciągu 5-7 dni cyklu wszystkie pęcherzyki jajników mają dokładnie tę samą wielkość, nieprzekraczającą 2-6 milimetrów średnicy.

Z początkiem 11 dnia cyklu pęcherzyk rozwija się do wartości 15-16 milimetrów, po czym następuje częściowe spowolnienie jego wzrostu. Jest to właśnie okres, w którym jajko wchodzi w końcowy etap swojego własnego rozwoju i zaczyna przygotowywać się do owulacji.

Termin ten zależy od tego, jak aktywny jest układ hormonalny kobiety, a także od stanu zdrowia kobiecego ciała. Jeśli nie ma żadnych naruszeń lub patologii, owulacja jaja następuje nie później niż 15-18 dni.

Na początku 15 dni (możliwe przesunięcia za dwa, trzy dni) pęcherzyk rośnie do maksymalnego rozmiaru 22-24 milimetrów, co jest krytycznym punktem jego wzrostu, to znaczy nie może dalej rosnąć. Po osiągnięciu takich wymiarów kokon nabłonka pęka i komórka zarodkowa wychodzi na zewnątrz - bezpośrednio do jamy brzusznej, a następnie przechodzi do jajowodu.

Bezpośrednio w tym okresie, trwającym od 36 do 50 godzin, prawdopodobieństwo nawożenia jest najbardziej prawdopodobne.

Jeśli podczas fazy owulacyjnej obserwuje się rozwój tkanki pęcherzykowej, można zaobserwować gwałtowny wzrost kokonu nabłonkowego, uwolnienie komórki jajowej, a następnie spadek. W rezultacie tylko ciałko żółte pozostaje na swoim miejscu, co jest pozostałością samego kokonu.

Tabela wzrostu

Aby uzyskać jak najdokładniejszą wizualizację procesu rozwoju, dostarczamy dalej tabelę jego wzrostu. Dane są obliczane dla kobiet w wieku 29-32 lat, które nie stosują doustnych środków antykoncepcyjnych, w których cykl menstruacyjny jest ściśle regularny i trwa 28 dni.

Dlaczego rozwój się nie dzieje?

Przyczyny nieprawidłowego rozwoju lub nawet zaprzestania wzrostu mogą być wieloma czynnikami. Rozważ najbardziej odpowiednie z nich:

  1. Podwzgórze lub przysadka mózgowa nie działa prawidłowo.
  2. Zakażenie lub zapalenie żeńskich narządów płciowych.
  3. Wskaźnik masy ciała jest mniejszy niż 17,5.
  4. Obecność torbieli w jajnikach.
  5. Niedorozwój lub patologia jajników.
  6. Onkologia.
  7. Wczesny początek menopauzy.
  8. Stres.

Poszukiwanie przyczyn powinno być inicjowane w zaburzeniach hormonalnych w organizmie kobiety. Najczęściej patologia ta jest głównym czynnikiem, który zatrzymuje wzrost pęcherzyka jajnika.

Gdy dysfunkcja przysadki lub nowotwory w organizmie kobiety zaczynają odczuwać niedobór hormonu FSH, rozregulowanie uwalniania tarczycy i jajników substancji czynnych.

Zaobserwowano także hamowanie rozwoju pęcherzyków przy słabej wydajności lub niedorozwoju jajników.

Co dzieje się przed miesięcznikiem?

Przed początkiem okresu miesięcznego pęcherzyki pierwotnego porządku stopniowo przekształcają się w pęcherzyki preantralne, antralne i preowulacyjne. Proces ten nazywany jest folikulogenezą.

Normalnie folikulogeneza kończy owulację - uwolnienie dojrzałego i w pełni przygotowanego do zapłodnienia jaja. Tam, gdzie znajdował się pęcherzyk, tworzy się aktywne ciałko żółte wewnątrzwydzielnicze.

Bezpośrednio przed początkiem miesiączki dominujący pęcherzyk pęka z uwolnieniem dojrzałego jaja, gotowego do owulacji. Zdrowa kobieta może nawet nie odczuwać objawów pęknięcia pęcherzyka.

Początek folikulogenezy podaje FSH, jeszcze w późnej fazie fazy lutealnej. Proces ten kończy się na szczycie uwalniania gonadotropiny.

Jeden dzień przed wystąpieniem miesiączki, ponownie wzrasta poziom FSH w organizmie, co rozpoczyna proces na nowym. Faza pęcherzykowa przy braku jakichkolwiek nieprawidłowości lub patologii trwa 14 dni.

Po miesiączce

Najczęściej miesiączka występuje w dniach 15-17 po rozpoczęciu foliculogenezy. Po zakończeniu rozwoju dominującego pęcherzyka, jak już opisano powyżej, pęka, uwalniając komórkę jajową gotową do zapłodnienia.

Wchodzi do macicy i jajowodów, aby spotkać się z plemnikami i formą ciałek żółtych w miejscu pękniętego pęcherzyka dominującego.

Co do tego ostatniego, ten nowotwór jest bardzo ważnym przejściowym ciałem czynnym hormonalnie, który funkcjonuje przez 14 dni po jego pojawieniu się.

Że jest głównym źródłem androgenów, progesteronu i estradiolu. Wtedy wszystko zależy od tego, czy wystąpi zapłodnienie jaja. Jeśli zapłodnienie nie nastąpiło, ciałko żółte stopniowo ulega degradacji i jest wydalane wraz z pozostałymi wydzielinami i zapłodnioną komórką.

W przypadku zapłodnienia ciałko żółte tymczasowo zapewnia wystarczający poziom niezbędnych hormonów dla bezpiecznego rozwoju ciąży.

Cechy fazy pęcherzykowej

Faza pęcherzykowa rozpoczyna się za każdym razem na początku cyklu miesięcznego. Głównym hormonem w tym okresie jest FSH, który jest odpowiedzialny za stymulowanie pęcherzyków, a także za zapewnienie rozpoczęcia i utrzymania procesu tworzenia elementów jajnikowych.

Czas trwania fazy pęcherzykowej może wahać się od 7 do 22 dni. Oprócz aktywnego rozwoju pęcherzyków, faza ta charakteryzuje się również oddzieleniem i wycofaniem martwego śluzówki macicy.

Krótko scharakteryzuj fazę pęcherzykową mogą być trzema procesami:

  • oczyszczanie ścian macicy;
  • rozwój i wzrost pęcherzyków;
  • uszczelnienie odnowionej warstwy endometrium w macicy.

Jaki jest cykl menstruacyjny

Cykl menstruacyjny to okres między regularnymi procesami odrywania się i usunięcia endometrium z macicy z ciała.

Oblicz cykl miesiączkowy jest konieczny z włączeniem pierwszego dnia miesiączki i zakończeniem pierwszego dnia następnego.

Top