Kategoria

Popularne Wiadomości

1 Harmonie
Jak używać tamponów
2 Uszczelki
Wysyłaj co miesiąc książkę ze snami
3 Owulacja
Co zrobić, jeśli owulacja nie występuje?
4 Choroby
Co zrobić, jeśli kobieta ma progesteron?
Image
Główny // Uszczelki

Jakie są optymalne rozmiary pęcherzyków do owulacji?


Pęcherzyki są składnikami jajnika. Są one potrzebne do ochrony jaja przed różnymi wpływami. Rozmiar pęcherzyka podczas owulacji różni się od oryginału. Jeśli pozostanie niezmieniona, jest to znak, że kobieta nie jest płodna i nie ma owulacji.

Wielkość pęcherzyka przed owulacją

Dla poczęcia muszą rozwijać się normalnie, aby później wyłoniła się z nich pełnoprawna komórka jajowa. Zastanów się, czy w ciągu miesiąca zachodzi dominacja.

Norma

Jaki rozmiar powinien mieć pęcherzyk przed owulacją? Kiedy osiągną wiek siedmiu dni, ich rozmiar mieści się w granicach 3-7 mm. Specjalista ultradźwięków zobaczy kilka elementów strukturalnych, które mają różne etapy rozwoju. Nie powinny być więcej niż tuzin. Od ósmego do dziesiątego dnia dominujący pęcherzyk jest już widoczny, który rośnie do 14 mm. Wszystkie inne stają się mniejsze i znikają. W ciągu 24 godzin zwiększa się o 3 mm.

1-2 dni przed uwolnieniem pęcherzyka jaja o wielkości około 18-22 mm. Wszystko zależy od cyklu miesiączkowego, faza owulacyjna rozpoczyna się w dniu 12-16, a kończy się.

Odchylenia

Jaki jest rozmiar pęcherzyka przed owulacją? Jeśli wcześniej i w dowolnym dniu cyklu, wszystkie mają ten sam rozmiar i nie ma dominacji - to zły sygnał. Można to zobaczyć w diagnostyce ultradźwiękowej. Jeśli nie dojdzie do dojrzewania jednego pęcherzyka, jajko nie wyjdzie, ponieważ nie będzie w stanie zajść w ciążę.

Czasami istnieją dwa lub trzy dominujące pęcherzyki. Po dwóch mogą być (trzy jaja), a wynik jest pozytywny, czyli bliźniaki lub trojaczki. W przeciwnym razie pęcherzyki zamarzają i nie rozwijają się dalej - nazywa się to trwałością. Owulacja jest nieobecna.

Kolejnym odchyleniem jest całkowity brak pęcherzyków. Jednocześnie układ rozrodczy jest całkowicie zaburzony i występuje bezpłodność.

Takie odchylenia powstają w konsekwencji:

  • nieprawidłowe funkcjonowanie jajników;
  • niepowodzenie, dysfunkcja układu hormonalnego;
  • obecność formacji przysadki lub podwzgórza;
  • częste procesy zapalne w narządach rozrodczych;
  • regularne załamania nerwowe, stres lub depresja;
  • zmiana klimatu (przeprowadzka do innego kraju);
  • wczesna menopauza.

Aby uniknąć poważnych powikłań, nie należy zaniedbywać badań profilaktycznych u ginekologa. Jeśli odczuwasz najmniejszy dyskomfort lub nieprawidłowości w narządach miednicy, natychmiast zasięgnij porady lekarza. Jaki powinien być rozmiar pęcherzyka podczas owulacji, wyraźnie powiesz ginekologowi w recepcji.

Czasami lekarz dokonuje diagnozy polikystozy, o której mowa. Dlaczego To bardzo proste. Nie we wszystkich przypadkach obecność wielu pęcherzyków mówi o patologii. Może być tymczasowy i przejdzie po owulacji. Zdarza się to czasami po tabletkach antykoncepcyjnych, nieprawidłowym działaniu tarczycy lub nadnerczy, nadmiarze prolaktyny. Aby ustalić przyczynę i ustalić dokładną diagnozę, należy wykonać USG w określone dni cyklu, co pomoże zobaczyć dynamikę. Ponadto wykonywane są testy hormonalne, lekarz bada pacjenta na fotelu ginekologicznym i dopiero po tym można powiedzieć coś pewniej.

Rozmiar pęcherzyka owulacyjnego

Sama kobieta nie będzie w stanie określić wielkości dominującego pęcherzyka, nawet ginekolog-położnik nie zrobi tego podczas badania. Do pomiaru potrzebny będzie specjalny sprzęt. Rozmiar odgrywa dużą rolę, ponieważ tylko rozwinięte jajo jest zdolne do zapłodnienia. Gdy występuje owulacja, pojawiają się pewne objawy. Znając je, kobiecie łatwiej będzie chronić się przed niechcianą ciążą lub odwrotnie, aby wybrać najlepszy dzień na poczęcie.

Norma

Jaki jest rozmiar pęcherzyka podczas owulacji? Bezpośrednio w czasie, gdy jajko opuszcza rozmiar dominującego pęcherzyka już 23-24 mm. Po zerwaniu komórka jajowa żyje przez 2 dni, a nie więcej. To najkorzystniejszy okres na zapłodnienie.

Czy może istnieć owulacja, jeśli rozmiar bańki jest mniejszy niż norma? Jest to mało prawdopodobne, ale jeśli tak się stanie, niedorozwinięte jajo nie będzie gotowe do zapłodnienia.

Odchylenia

Czasami występują odchylenia w postaci atrezji i trwałości. Atrezja - naruszenie, w którym pęcherzyk z owulacją nie naruszył jego integralności. Przeciwnie, zaczął się ponownie zmniejszać, niewybuchowy pęcherzyk przekształca się w formację podobną do torbieli.

  • jest obniżony progesteron;
  • brak ciałka żółtego;
  • nie ma wolnego płynu za macicą.

Tej patologii towarzyszy brak miesiączki i okresowe krwawienia, które występują od 3 do 4 razy w roku, w zależności od rodzaju miesiączki. Kobiety, których dysfunkcja nie może zajść w ciążę.

Choroba rozwija się od samego początku, to jest w okresie dojrzewania lub w wyniku zaburzeń hormonalnych, w których poziom liutropiny i hormonu folikulotropowego spada, a pęcherzyk nie osiąga pożądanej wielkości. W rezultacie pojawiają się zaburzenia miesiączkowania, pojawiają się brak miesiączki i policystyczne jajniki. Najgorszą rzeczą jest bezpłodność.

Kiedy nie dojdzie do trwałości dojrzewania dojrzałego pęcherzyka. Jest w rozmiarze 22-24 mm w ciągu tygodnia, potem przychodzi co miesiąc. Czasami ich tam nie ma, a niewybuchowy pęcherzyk odradza się w torbiele. Wynika to z zakłóceń hormonalnych. Objawy tej patologii są następujące:

  • progesteron jest obniżony;
  • estrogeny są przeszacowane;
  • mieszek na systematycznym USG tej samej wielkości;
  • nie ma płynu w przestrzeni za macicą i ciałem żółtym;
  • miesięczne opóźnienie;
  • obfita miesiączka.

Aby poprawić sytuację, lekarze przepisują terapię hormonalną, która normalizuje poziom hormonów. Wskazana jest czasami laseroterapia, ultradźwięki lub stymulacja elektryczna. Pamiętaj, aby zakończyć żywienie, zdrowy sen, witaminizację. Konieczne jest wyeliminowanie stresu i ćwiczeń.

Jaki rozmiar jest potrzebny do poczęcia?

Do dalszego zapłodnienia wielkość pęcherzyka musi być optymalna.

Maksymalny rozmiar pęcherzyka nie jest większy niż 25 mm i nie mniejszy niż 18 mm. Jeśli liczby nie są normalne, zapłodnienie jest mało prawdopodobne. Jeśli takie odchylenie powtarza się od cyklu do cyklu, konieczne jest przeprowadzenie przeglądu. Przyczyna patologii musi być natychmiast leczona. Opóźnienie może prowadzić do bezpłodności.

Co zrobić, jeśli rozmiar nie jest normalny?

Jeśli wielkość dojrzałego pęcherzyka jest mniejsza niż normalnie, owulacja nie występuje. Ta patologia wymaga leczenia. Przede wszystkim należy zdiagnozować kobietę. Lekarz określi przyczynę dysfunkcji.

Jest to zwykle spowodowane brakiem równowagi hormonalnej. We współczesnej medycynie istnieje wiele leków, które pomagają w prawidłowym rozwoju pęcherzyków, w wyniku czego pojawia się pełnoprawne jajko.

Leczenie rozpocznie się między 5 a 9 dniem cyklu miesiączkowego. Dawkę wyznacza specjalista, stopniowo ją zwiększa. Program jest wybierany indywidualnie dla każdej kobiety, surowo zabrania się samodzielnego używania takich narzędzi. Niezależnie od tego, czy nastąpi owulacja, lekarz zobaczy na USG, który kontroluje cały kurs terapeutyczny.

Jak długo czekać na normalizację, nikt nie może powiedzieć, że ktoś po pierwszym kursie zajdzie w ciążę, a ktoś potrzebuje 2 miesięcy lub więcej.

Oprócz leków kobieta powinna dostosować dietę. Ważną pozycją jest zrównoważona i zrównoważona dieta. Konieczne jest, aby organizm otrzymał witaminy, makro i mikroelementy. Ważny jest jod, kwas foliowy, magnez, witamina E itp. Jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania żeńskiej sfery genitalnej i do wzmocnienia układu odpornościowego. Każdego dnia musisz jeść warzywa, owoce i płatki zbożowe.

Sprawdziłem także tarczycę, poziom wszystkich hormonów. Wszystkie leki hormonalne prowadzą do normy, po czym owulacja podczas owulacji pojawi się w trybie normalnym.

Możesz spróbować tradycyjnych metod, ale zanim zaczniesz przyjmować jakiekolwiek zioła, musisz ponownie skonsultować się z lekarzem.

Wnioski i wnioski

Kobiety planujące ciążę lub te, które nie potrafią począć dziecka przez długi czas, powinny wiedzieć, jaka jest wielkość owulacji pęcherzyka. Jeśli bańka, z której gotowe jajo ma wyjść, nie osiągnęła odpowiedniego rozmiaru, wtedy próby zostania matką nie powiodą się.

Do owulacji należy dostosować hormony, mniej nerwowo, wyeliminować nadmierną pracę fizyczną i jeść w pełni.

Wielkość pęcherzyka owulacyjnego: fizjologia, rozmiary, często zadawane pytania

W sytuacji, w której kobieta nie może zajść w ciążę przez długi czas, zwraca się do ośrodków planowania rodziny o pełne badanie układu rozrodczego. Jedną z obowiązkowych metod jest ultrasonografia narządów miednicy i jajników. Jako organ, kontur, struktura, rozmiar, lekarz otrzymuje ważne informacje do diagnozy i prognozy ciąży.

Ważnym wskaźnikiem przy planowaniu ciąży lub zapłodnienia in vitro jest wielkość pęcherzyka przed owulacją. Co to oznacza i jakie inne parametry mają znaczenie?

Fizjologia

Okres rozrodczy kobiety trwa od 12-16 do 45-50 lat. Na początku okresu dojrzewania jajniki dziewczynki zawierają około 300 tysięcy pęcherzyków (PL), z których tylko 200-400 z nich dojrzeje w kolejnych latach.

Co miesiąc cykliczne zmiany zachodzą w jajnikach:

  • wzrost kilku i dojrzewanie dominującego PL;
  • owulacja;
  • tworzenie, rozwój i regresja ciałka żółtego - tymczasowego gruczołu dokrewnego.

W pierwszych dniach nowego cyklu menstruacyjnego od 3 do 30 pęcherzyków pierwotnych zaczyna dojrzewać pod wpływem hormonów płciowych w jajnikach. Są to specjalne formacje składające się z kilku warstw komórek i jednej niedojrzałej komórki jajowej (oocytu) w każdej.

Stopniowo oocyty rosną, pokrywają się błyszczącymi, gęstymi skorupami, wokół których powstają wnęki (wtórne PL), wypełnione cieczą.

Siódmego dnia cyklu menstruacyjnego jeden z tych pęcherzyków jest zauważalnie większy niż pozostałe. Jest to dominujący pęcherzyk, w którym dojrzewa jajko i zachodzi owulacja. Jego rozmiar w tym okresie wynosi około 9-10 mm, co pozwala zobaczyć rosnący pęcherzyk na USG. Inne wtórne FL stopniowo przechodzą odwrotny rozwój - atrezję.

Około 2 dni przed owulacją wielkość pęcherzyka dominującego wzrasta do 21 mm. Na jajniku wybrzuszenie pęcherzyków Graafova staje się wyraźnie widoczne. Jeśli dojrzeją 2 lub więcej pęcherzyków, a następnie zapłodnienie, rozwija się ciąża mnoga z bliźniakami braterskimi.

Na każdym etapie folikulogenezy możliwa jest awaria, w której PL wzrasta, a jajo nie dojrzewa. Jest to cykl bezowulacyjny, w którym nie występuje ciąża.

Wymiary

Na parametry wzrostu i rozwoju dominującego pęcherzyka może mieć wpływ stymulacja hormonalna. Ponadto wartości każdej kobiety będą się nieznacznie różnić w zależności od długości cyklu miesiączkowego, wieku. Nie ma wyraźnych wartości dla wielkości pęcherzyka do owulacji.

Tabela pokazuje główne parametry liczbowe wzrostu dominującego PL:

Metoda obserwacji i monitorowania rozwoju pęcherzyków za pomocą badania ultrasonograficznego nazywa się folikulometrią. Jest to dostępny, prosty i informacyjny sposób śledzenia zmian zachodzących w jajnikach, który nie wymaga specjalnego szkolenia dla kobiety. Ale badania są wymagane kilka razy, aby określić dynamikę.

Często zadawane pytania

W jakim rozmiarze pęcherzyka występuje owulacja?

Średnio owulacja występuje, gdy rozmiar FL wynosi od 22 do 25 mm.

Czy możliwe jest poczęcie z małym pęcherzykiem przed owulacją?

Przy wartościach mniejszych niż 21 mm można przewidzieć naruszenie dojrzewania jaja. Koncepcja w takich przypadkach jest problematyczna.

W dniu 10 cyklu pęcherzyków 19 mm, kiedy nastąpi owulacja?

Najprawdopodobniej występuje wczesna owulacja lub naturalny cykl u kobiet poniżej 28 dni. Uwolnienie dojrzałego jaja można przewidzieć w 24 do 36 godzin po osiągnięciu szczytowego stężenia estradiolu we krwi.

Jaka jest wielkość jaja podczas owulacji?

Dojrzałe jajo przed zapłodnieniem ma rozmiar 0,12 mm. To największa komórka w ciele. W porównaniu z innymi jest ogromny, ale niewidoczny za pomocą ultradźwięków. Dla twojej informacji plemnik jest 85 000 razy mniejszy.

Jaka jest maksymalna wielkość pęcherzyka zanim owulacja zostanie uznana za prawidłową?

W praktyce medycznej istnieją informacje o wielkości pęcherzyka z owulacją do 35 mm. Im większa bańka, tym większe prawdopodobieństwo, że kobieta odczuje ból w momencie uwolnienia jaja.

Jaka jest norma dla poczęcia, gdy rozmiar pęcherzyka podczas owulacji?

Dla naturalnego zapłodnienia jaja wymaga przestrzegania wielu czynników. Rozmiar pęcherzyka nie odgrywa decydującej roli. Koncepcja jest możliwa przy rozmiarach FL od 16 mm. Należy pamiętać, że nawożenie jest najprawdopodobniej w ciągu 24 godzin po owulacji. A płodność plemników trwa do 2 dni.

Jakie są optymalne rozmiary pęcherzyków do owulacji?

Co miesiąc hormony powodują pewne zmiany w kobiecym organizmie, a wielkość pęcherzyka podczas owulacji jest decydująca. Od 1-2 dni cyklu kilka pęcherzyków zaczyna dojrzewać, jednak tylko jedna osiąga pożądaną średnicę - dominująca, reszta ponownie zmniejsza się - są cięte.

Przez średnicę komórki można określić, na jakim etapie rozwoju się ona znajduje i kiedy rozpoczyna się proces owulacji. Jest to ważne, jeśli kobieta chce zajść w ciążę, ponieważ udany czas zapłodnienia trwa tylko 2-3 dni, aż jajo opuści jajnik, mijając ścieżkę w kierunku macicy.

Rozmiar dominującego pęcherzyka przed owulacją

Pęcherzyk jest specjalnym tymczasowym składnikiem jajnika, składającym się z rozwijającego się jaja (oocytu) i kilku błon, które pełnią funkcje hormonalne, ochronne i rozrodcze. W różnych czasach ma inną średnicę. Rozmiar pęcherzyka przed owulacją jest największy i wskazuje na najbardziej udany okres zapłodnienia.

Co ciekawe, pęcherzyki nadal są w macicy, począwszy od 6 tygodnia ciąży. Ich liczba wynosi około 4 milionów, a po urodzeniu ich liczba spada do 1-2 milionów, a w okresie dojrzewania, gdy dziewczyna rozpoczyna okres dojrzewania, liczba ta sięga 270–500 tysięcy. Jednak tylko 300–500 będzie w stanie owulować przez całe życie kobiety, przed menopauzą.

Rozwój pęcherzyków występuje w kilku etapach:

  1. Pierwszy etap rozpoczyna się od początku okresu menstruacyjnego, w ciągu 5-7 dni rośnie kilka pęcherzyków (około 5–8 sztuk) z 2 do 6 mm.
  2. Do 10 dnia dominuje wzrost, a zatem ma nazwę „dominujący”. Jego średnica wynosi 12–15 mm. Inne nie przekraczają 10 mm.
  3. Każdego dnia dominujący pęcherzyk powiększa się o 1-2 mm, a reszta w tym czasie zmniejsza się - zmniejsza się.
  4. W dniach 11–14 osiąga 20–25 mm i jest gotowy do pracy.

Pęcherzyk przedowulacyjny jest fazą, w której komórka dominująca osiąga swój maksymalny rozmiar i jest gotowa do wyjścia. Ta faza ma również nazwę „pęcherzyk Graafowa”, ponieważ jest w nim tak dużo płynu, że zaczyna się wybrzuszać z jajnika. W tym miejscu nastąpi przełom ściany jajnika z owulacją.

W jakiej wielkości występuje owulacja pęcherzyka

Dla kobiety planującej ciążę każda zmiana w jej ciele jest ważna. Szczególnie cieszy się z dnia owulacji, ponieważ jest to czas najbardziej sprzyjający poczęciu. I możliwe jest określenie początku pewnego momentu przez średnicę jajka, co wskazuje na jego gotowość.

Gdy pojawia się długo oczekiwana owulacja, wielkość pęcherzyka o średnicy wynosi 20–25 mm. W tym czasie normalny rozwój pęcherzyka pęka i komórki żeńskie odchodzą.

Ale czasami luka nie występuje, mimo że powłoka ma maksymalny rozmiar, a jej średnica może pozostać tak przez cały cykl. W tym przypadku mówienie o trwałości jest zjawiskiem, gdy jajo nie opuszcza jajnika, pomimo jego pełnego dojrzewania. Może to prowadzić do powstawania torbieli.

Istnieje również zjawisko, w którym pęcherzyk osiąga swoją wielkość, a przed rozpoczęciem owulacji zmniejsza się, a następnie całkowicie zmniejsza. Ta diagnoza nazywa się atrezją.

Niemożliwe jest określenie wielkości jaj za pomocą innych środków niż ultradźwięki. Wszelkie testy będą nieskuteczne, nawet krew lub mocz na ilość hormonów. Ale ultradźwięki mogą dokładnie pokazać rozmiar i liczbę utworzonych komórek. Również to badanie może ujawnić patologie dostępne dla niepłodności.

Jaki jest maksymalny rozmiar pęcherzyka dominującego podczas owulacji?

Dzisiaj w medycynie nie określa się dokładnego rozmiaru pęcherzyka, który powinien być podczas owulacji. Specjaliści w dziedzinie ginekologii twierdzą, że jej maksymalna średnica powinna wynosić co najmniej 18-25 mm. Każda kobieta ma swoje własne cechy organizmu, od którego zależą wskaźniki.

Przypadki zostały zarejestrowane, gdy owulacja wystąpiła przy maksymalnej średnicy komórki 16 mm i 35 mm. Jeśli jednak rozmiar pęcherzyka dominującego jest większy niż 25 mm, może to już mówić o torbieli, której średnica może osiągnąć 4 cm. W tym przypadku ważne jest poddanie się badaniu ultrasonograficznemu, które pokaże obecność uformowanego jaja, które jest gotowe do wyjścia na zewnątrz.

W obecności dojrzałej komórki jajowej owulacja zachodzi w dniach 12–14 w cyklu 28-dniowym, w nieobecności procesu owulacyjnego nie rozpocznie się, pomimo średnicy skorupy.

Jaki rozmiar powinien mieć pęcherzyk owulacyjny?

Śledząc początek owulacji, kobiecie przepisuje się regularne kontrole w celu kontrolowania wzrostu i rozwoju jaja.

To bierze pod uwagę:

  • długość cyklu;
  • cechy ciała kobiety;
  • obecność chorób;
  • istniejące problemy z poczęciem w przeszłości.

W cyklu 28 dni owulacja następuje 12 lub 14 dnia. Do tego czasu komórka musi osiągnąć maksymalną średnicę, a norma dla jej koncepcji wynosi około 20–24 mm.

Od tego momentu małżonkowie, którzy chcą zajść w ciążę, powinni odbywać stosunek płciowy codziennie przez 3-4 dni, aby nie przegapić długo oczekiwanego sprzyjającego czasu. Faktem jest, że po uwolnieniu żeńskiej komórki żyje tylko do 36 godzin. Po tym nawożenie będzie niemożliwe.

Czasami ginekolog sugeruje rozpoczęcie kopulacji 1 dzień przed opuszczeniem komórki, na etapie preowulacyjnym. Ponieważ życie komórki plemnikowej jest 2 razy dłuższe niż w komórce jajowej (około 2–3 dni), szanse na brak braku momentu zwiększają się.

Folikulometria

Folikulometria służy do śledzenia powstawania i wzrostu komórki jajowej. Ta metoda opiera się na ultradźwiękach, dlatego jest dziś najdokładniejszą metodą określania daty owulacji.

Za pomocą folikulometrii rejestruje się wielkość endometrium przed rozpoczęciem procesu owulacyjnego, liczbę rozwijających się jaj i wielkość dominanty, jeśli jest ona już widoczna w czasie obserwacji. Pierwsze badanie odbywa się w 8–10 dniu cyklu. Następnie co 2 dni następuje ponowna obserwacja aż do wyjścia z celi. Jeśli owulacja nie występuje, obserwacja trwa do momentu wystąpienia miesiączki.

Metoda ta pozwala dokładnie obliczyć najkorzystniejszy moment dla poczęcia lub przyjęcia dojrzałych jaj do zapłodnienia in vitro, a także zidentyfikować przyczyny problemów z zapłodnieniem.

Stymulacja wzrostu pęcherzyków

Proces owulacji jest jednym z głównych momentów w życiu kobiety, bez której nie dojdzie do poczęcia. W przypadku naruszenia tego mechanizmu obserwuje się większość niepłodności. Jeśli jednak kobieta jest w stanie nosić dziecko, otrzymuje program IVF, w którym stymulowany jest sztuczny wzrost komórek żeńskich.

Aby to zrobić, po pełnym badaniu zalecono hormony, których działanie ma na celu rozwój i wzrost jaj. Takie podejście prowadzi do tego, że jednocześnie dojrzewa kilka komórek, a nie jedna czy dwie, jak w naturalnym procesie. Im więcej dojrzałych komórek żeńskich, tym większa szansa na pomyślne poczęcie.

Warto jednak wziąć pod uwagę, że podczas stymulacji można utworzyć puste pęcherzyki, w których nie ma komórki jajowej. Eksperci odkryli, że wraz z wiekiem takich „manekinów” staje się większy.

Folikulometria pomaga śledzić wielkość dojrzewających jaj i ich liczbę. Ale identyfikacja pustki za pomocą ultradźwięków jest niemożliwa. Można to zrobić tylko pod mikroskopem.

Kiedy dojrzewa pęcherzyk, komórka jajowa jest usuwana i zapładniana w warunkach laboratoryjnych, następnie przyszła matka jest wprowadzana po 3-5 dniach, gdzie jest wszczepiana do ściany macicy i rozwija się dalej.

Co dzieje się z pęcherzykiem po owulacji

Po opuszczeniu jajnika przez jajnik pęcherzyk zamyka rozdartą ścianę i zamyka ją. Skrzepy krwi gromadzą się wewnątrz, nadając jej czerwony kolor. Uformowane czerwone ciało, przy braku zapłodnienia jaja, rośnie wraz z tkanką łączną i staje się białym ciałem. Pod koniec cyklu ciało to zostaje całkowicie wchłonięte.

Jeśli doszło do poczęcia, czerwone ciało nadal rośnie dzięki hormonowi kosmówkowemu, tworzącemu ciałko żółte, które jest odpowiedzialne za wytwarzanie progesteronu. Hormon ten stymuluje wzrost endometrium, w którym zarodek jest wszczepiony, a jednocześnie zapobiega tworzeniu się nowych jaj podczas ciąży.

Wielkość ciałka żółtego sięga 3 cm, następnie wzrost zatrzymuje się i utrzymuje się na tym poziomie do 16 tygodni, wytwarzając stale progesteron. Po 16 tygodniach ciąży funkcję tę przejmuje łożysko, a ciałko żółte ulega zmniejszeniu (rozwiązaniu).

Jeśli ciałko żółte wzrasta do 5–7 cm, wskazuje to na obecność torbieli ciałka żółtego. Takie ciałko żółte zwykle ustępuje samoistnie pod koniec okresu lub po porodzie, nie powodując żadnych problemów. Jednak kobieta, u której zdiagnozowano torbiel ciałka żółtego, obserwuje się bardziej dokładnie przez całą ciążę, tak że noga torbieli nie skręca się lub nie pęka.

Wniosek

Jeśli nie możesz zajść w ciążę przez długi czas, musisz najpierw określić dzień owulacji. Często zdarza się, że jajko dojrzewa wcześniej lub później niż szacowany czas. Nie pozwala to kobiecie na prawidłowe określenie czasu owulacji. Następnie należy poddać się badaniu, po którym lekarz porówna rozmiar jaja do pewnego okresu czasu i pomoże ustalić optymalny dzień zapłodnienia.

Wielkość pęcherzyka owulacyjnego według dni cyklu dla poczęcia

Cykliczne procesy w ciele kobiety prowadzą do dojrzewania jaja i jego uwalniania z jajnika w celu dalszego zapłodnienia w jajowodach i wszczepienia do jamy macicy. Owulacja zwykle występuje w 14 dniu cyklu lub w środku dnia 28 dni, ale są opcje wczesne i późne. Zazwyczaj jeden pęcherzyk osiąga pożądaną wielkość owulacji. Rzadziej występuje owulacja dwóch, trzech lub więcej jajeczek, co może prowadzić do wielu ciąż.

Cykliczne zmiany u kobiet w wieku rozrodczym występują z powodu regulacji kory mózgowej, układu podwzgórzowo-przysadkowego, narządów hormonalnych i poziomu wydzielanych przez nie hormonów. Średni cykl trwa 28 dni, ale zwykle wynosi od 24 do 36. Owulacja występuje w jej środku. Istnieją trzy fazy:

Cykl rozpoczyna się pierwszego dnia miesiączki. Trwa od 3 do 7 dni. Od tego momentu ciało pomaga dojrzeć komórkę jajową. W jajnikach kobiet zawiera 250-300 tysięcy jaj. Jest w stanie dojrzeć przez całe życie 400–500 pęcherzyków. Proces tworzenia jaja nazywa się oogenezą, a dojrzewająca komórka jajowa nazywa się oocytem.

Jest to proces uwalniania jaja w wyniku pęknięcia dojrzałego pęcherzyka jajnikowego do jamy brzusznej w celu dalszego zapłodnienia w jajowodach. W fazie pęcherzykowej dojrzewanie jaj w jajnikach następuje pod wpływem FSH, hormonu przysadkowego. Niektóre pęcherzyki stają się dominujące, większe niż inne. Rosnący poziom estrogenów, wpływający na jakość endometrium. Konieczne jest zabezpieczenie zapłodnionego jaja, aw przypadku ciąży, która nie występuje, jest odrzucana podczas krwawienia miesiączkowego.

Samo uwolnienie jaja następuje z powodu przypływu LH. Jest hormonem wytwarzanym przez przedni płat przysadki mózgowej. W środku cyklu miesiączkowego występuje przedowulacyjny szczyt estradiolu, 12 godzin później następuje wzrost poziomu LH, który osiąga maksimum. Owulacja występuje 12–20 godzin po tym. Nawożenie jest możliwe tylko w pierwszych 12-24 godzinach.

Wczesną owulację uważa się za uwolnienie komórki jajowej przed 12 dniem cyklu. Jednocześnie endometrium nie jest jeszcze gotowe do zaakceptowania, dlatego początek ciąży jest mniej prawdopodobny. Takie zjawiska są możliwe u kobiet z krótkim cyklem miesiączkowym, po anulowaniu doustnych środków antykoncepcyjnych, z małą fazą pęcherzykową. Późna owulacja będzie uwolnieniem jaja po 18 dniu cyklu. Dzieje się tak u kobiet z długimi okresami (ponad 30 dni) z zaburzeniami hormonalnymi. Ta owulacja jest bardziej korzystna dla ciąży niż wcześnie.

Następnie powstający progesteron powstaje w wyniku żółtego ciała jajnika. Konieczne jest utrzymanie ciąży. Jeśli się nie pojawi, ciałko żółte zanika po 12–14 dniach i następuje następna miesiączka.

Jest przepisywany, jeśli istnieją bezpośrednie wskazania, a mianowicie z niepłodnością spowodowaną cyklami bezowulacyjnymi. Stymulacja odbywa się z dysfunkcją hormonalną, gdy leczenie nie jest możliwe w inny sposób, policystycznych jajników, wysoki lub niski wskaźnik masy ciała u kobiety. W niektórych, dominujący pęcherzyk dojrzewa do pożądanego rozmiaru, ale brakuje mu hormonów, które mogłyby spowodować przerwanie, w tym przypadku pomaga tylko uwolnienie jaja.

W sumie zaleca się nie więcej niż 6 stymulacji na całe życie, ponieważ może to prowadzić do wczesnego wyczerpania jajników. Jeśli nieefektywność jest warta skorzystania z innych metod leczenia. Leki stosowane do wywołania owulacji obejmują:

  • Gonadotropiny - substancje ludzkiej gonadotropiny menopauzalnej (HMG) - Menogan, Pergonal, Menopur; Leki na bazie FSH - Gonal, Puregon; leki z hCG (gonadotropina choreoniczna) - profhaza, Horagon, Pregnil, Ovitrel.
  • Środki, które opierają się na ucisku estrogenu i zwiększają poziom FSH do wymaganego poziomu - Klostilbegit, Clomid, Serofen, Dyuhaston.

Wielkość pęcherzyka podczas owulacji można monitorować za pomocą ultradźwięków. Pierwsza jest produkowana w 5-7 dniu cyklu, a następnie dynamika wzrostu jest rejestrowana co 2-3 dni. Istnieją specjalne paski testowe do śledzenia owulacji i metod pomiaru temperatury podstawowej i charakteru wydzielin z dróg rodnych. Ale takie metody są mniej niezawodne niż ultradźwięki, powinny być stosowane tylko jako dodatkowe. Grubość endometrium i wielkość pęcherzyków mogą być następujące:

  • W 5-7 dniu endometrium będzie miało 4–8 mm grubości. Mieszki w przekroju powinny mieć do 10–12 sztuk, których minimalny rozmiar wynosi 8–12 mm.
  • W 8–10 dniu endometrium zgęstnieje do 8–10 mm. Pęcherzyki będą miały 8–2 mm. Dominujący - do 15 mm.
  • W 11–14 dniu endometrium osiągnie 9–13 mm. Pęcherzyki - 8–12 mm. Rozmiar dominującego pęcherzyka wyniesie 18–25 mm z podwójnym konturem.
  • W 15-18 dniu endometrium wzrośnie do 10-15 mm. Pęcherzyki pozostaną na 8–12 mm. Żółte ciało zaczyna się formować.
  • W dniach 19–23 dnia endometrium pozostanie na poziomie 10–15 mm. Pęcherzyki - do 8 mm. Ciałko żółte ma 15–25 mm.
  • W 24–27 dniu endometrium pozostanie takie samo - 10–15 mm. Pęcherzyki są również do 8 mm, podobnie jak ciałko żółte (15–20 mm).
  • W cyklu bezowulacyjnym endometrium będzie wynosić 4–11 mm. Pęcherzyki - do 8 mm. Maksymalny rozmiar pęcherzyka dominującego w tym samym czasie nie przekracza 17 mm.

Normy te są odpowiednie dla średniego cyklu, dla każdej kobiety czas wystąpienia owulacji jest inny. Wielkość pęcherzyka wynosi co najmniej 18–20 mm. Znakiem szybkiego uwolnienia jajka będzie podwójny kontur dominanta. Dla prawidłowej konsolidacji i rozwoju płodu endometrium musi mieć co najmniej 10 mm.

Jednocześnie mogą dojrzewać do rozmiarów dominującego pęcherzyka i kilku jaj, podczas gdy prawdopodobieństwo ciąży mnogiej wzrasta. Zwiększa obecność kilku owulacji w jednym cyklu, anulowanie doustnych środków antykoncepcyjnych, dziedziczenie, niedawne porody. Przy takiej podwójnej, potrójnej owulacji otrzymuje się bliźniaki i trojaczki braterskie (di / trichoral i di / triamnitic). Monochromatyczne bliźniaki / trojaczki powstają z pojedynczej komórki jajowej.

W przypadku braku jajeczkowania leki są wykorzystywane do stymulacji, a 2-3 dominujące pęcherzyki często dojrzewają. Gdy IVF (zapłodnienie in vitro) osiąga hiperowulację, w której dojrzewa do 20-40 jaj. Nie więcej niż 3 zarodki są przenoszone do jamy macicy.

Proces ten zwykle występuje bez namacalnych zmian. Niektóre kobiety doświadczają zespołu owulacyjnego. Kiedy obserwuje się ciągnięcie lub szwy ból w okolicy jajnika, w którym nastąpiło uwolnienie jaja. Takie odczucia powstają, ponieważ torebka jajnika jest zbyt ciasna i z mikropęknięciami, zatrzymują się w ciągu 1-2 dni po wystąpieniu. Aby wyeliminować ten objaw, zalecono terapię lekami przeciwbólowymi, jeśli ciąża nie jest planowana, należy dodać doustne środki antykoncepcyjne.

Można zauważyć zmienioną naturę wyładowania przed owulacją iw jej trakcie. Stają się bardziej płynne i obfite. Jest przeznaczony do najlepszego przejścia i przeżycia plemników w macicy i rurce. Ich cykl życia wynosi 3-5 dni (w rzadkich przypadkach 7). Jeśli monitorujesz temperaturę podstawową przez cały cykl menstruacyjny, możesz założyć skok hormonów i określić dzień, w którym wystąpiła owulacja.

Powinien prowadzić stałe życie seksualne. Zaleca się kontakt seksualny co 3-5 dni. Jest to konieczne do gromadzenia się bardziej ruchliwych form plemników i wydajności podczas wytrysku o pożądanej liczbie. Ich średnia długość życia wynosi 3-5 dni, więc nie można przegapić najkorzystniejszego dnia na poczęcie.

Żyzne rozważano 5 dni przed owulacją, dniem owulacji i jednym po nim. Jajo jest w stanie przekazać pojedynczy plemnik do siebie w okresie do 24 godzin po uwolnieniu. Po zapłodnieniu implantacja następuje po 7–10 dniach. Płynie bez wyraźnych oznak, ale w niektórych przypadkach możliwe jest krwawienie z implantu i lekki ból w podbrzuszu. Potwierdź początek ciąży po opóźnieniu za pomocą badań krwi na obecność hCG, badania przez lekarza i USG.

W jakiej wielkości występuje owulacja pęcherzyka

Cykl menstruacyjny

Wczesna faza

Na początku cyklu miesiączkowego w jajniku zawiera 5-8 pęcherzyków o wielkości mniejszej niż 10 mm. W procesie dojrzewania jedna z nich (w rzadkich przypadkach dwie) staje się dominująca, osiągając rozmiar 14 mm. Dziesiątego dnia cyklu zaczyna się dystansować i zwiększać codziennie o około 2 mm do momentu zerwania. Pozostałe pęcherzyki zaczynają ulegać powolnemu procesowi inwolucji (atrezja), ich małe fragmenty można zobaczyć na USG podczas całego cyklu menstruacyjnego.

Czas dojrzewania pęcherzyków

Dopływ hormonów jajników do jajników jest znacznie zwiększony w procesie powstawania owulacji - gonadotropiny FSH i LH. Tworzenie nowych naczyń krwionośnych prowadzi do pojawienia się błony pęcherzyka zwanej theca, która stopniowo zaczyna otaczać ją z zewnątrz i od wewnątrz.

Okres owulacji

Dwa kryteria, które pozwalają określić dojrzałość pęcherzyka i zbliżającą się owulację za pomocą ultradźwięków:

  • rozmiar dominującego pęcherzyka powinien wynosić od 20 do 25 mm;
  • płyta korowa pęcherzyka pod wpływem wzrostu płynu wewnętrznego nieznacznie deformuje jedną ze ścian osłonki.

W miarę owulacji pęcherzyk rozszerza się, wystaje nieco ponad powierzchnię jajnika i pęka - pojawia się owulacja.

Faza lutealna

Po owulacji ściany pustego pęcherzyka są zagęszczone, a jego wnęka jest wypełniona skrzepami krwi - powstaje czerwone ciało. W przypadku nieudanego zapłodnienia szybko zarasta tkanką łączną i zamienia się w białe ciało, które znika po chwili. W przypadku udanego zapłodnienia czerwone ciało pod wpływem hormonu kosmówkowego nieznacznie wzrasta i zamienia się w żółte ciało, które zaczyna wytwarzać hormon zwany progesteronem. Zwiększa wzrost endometrium i zapobiega uwalnianiu nowych jaj i początku miesiączki. Ciałko żółte znika w 16 tygodniu ciąży.

Zespół pustych pęcherzyków

W niewielkiej liczbie przypadków w procesie stymulacji jajników w leczeniu niepłodności pacjenci mogą doświadczać tak zwanego zespołu pustych pęcherzyków. Objawia się odpowiednim poziomem estradiolu (hormonu wytwarzanego przez komórki pęcherzyka) i normalnie rosnących mieszków włosowych, podczas gdy „manekiny” można określić jedynie badając je pod mikroskopem.

Dokładna przyczyna objawu jest nieznana. Eksperci zdołali jednak odkryć, że częstość występowania pustych pęcherzyków wzrasta wraz z wiekiem kobiety. W większości przypadków pojawienie się zespołu nie zmniejsza płodności pacjenta: dojrzewanie pęcherzyków i liczba jaj pozostają normalne.

Zespół policystycznych jajników

Zespół policystycznych jajników (PCOS) to zespół objawów spowodowanych upośledzeniem czynności jajników, podwyższonym poziomem insuliny we krwi, estrogenami i androgenami (hormonami męskimi) u kobiet. PCOS powoduje zaburzenia miesiączkowania, nadwagę, trądzik i plamy pigmentowe, ból miednicy, depresję i nadmierne owłosienie ciała.

Obecnie najczęstszą definicją zespołu policystycznych jajników jest sformułowanie konsensusu ekspertów europejskich przyjętych w 2003 roku. Zgodnie z jego treścią diagnoza jest przeprowadzana, jeśli badanie jest przeprowadzane w ciągu pierwszych sześciu dni cyklu, a kobieta ma dwa z trzech objawów jednocześnie:

  1. zwiększony rozmiar jajników: powierzchnia jest większa niż 5,5 cm2, objętość jest większa niż 8,5 kb.sm;
  2. obecność co najmniej dwunastu niedojrzałych pęcherzyków o wielkości poniżej 10 mm, najczęściej zlokalizowanych na obrzeżach jajnika;
  3. obecność przerostu zrębu.

Badanie wykonuje się za pomocą urządzenia ultradźwiękowego i ultradźwięków 3D. Ta ostatnia z większą dokładnością pomoże określić objętość jajników i obliczyć liczbę niedojrzałych pęcherzyków.

Główne metody leczenia zespołu to: zmiany stylu życia, leki i chirurgia. Cele leczenia są podzielone na cztery kategorie:

  • zmniejszona insulinooporność;
  • przywrócenie funkcji rozrodczych;
  • pozbycie się nadmiernego wzrostu włosów i pojawienia się trądziku;
  • powrót do normalnego cyklu menstruacyjnego.

W każdym z tych celów istnieją istotne sprzeczności dotyczące optymalnego leczenia. Jednym z głównych powodów jest brak badań klinicznych na dużą skalę, porównujących różne rodzaje leczenia. Jednak wielu ekspertów uznaje, że spadek poziomu insulinooporności i masy ciała może mieć wpływ na wszystkie cele leczenia, ponieważ są one główną przyczyną zespołu.

Wzrost i rozwój pęcherzyków w zależności od dni cyklu

Pęcherzyk jest składnikiem jajnika, który jest otoczony tkankami łącznymi i składa się z komórki jajowej. Pęcherzyk zawiera jądro oocytu - „pęcherzyk germinalny”. Oocyt znajduje się wewnątrz warstwy glikoproteinowej otoczonej komórkami ziarnistymi. Same komórki ziarniste są otoczone błoną podstawną, wokół niej znajdują się komórki - theca.

Wewnętrzne procesy ewolucji pęcherzyków

Pierwotny pęcherzyk składa się z oocytu, komórki zrębu, komórki pęcherzykowej. Sam pęcherzyk jest prawie niezauważalny, jego rozmiar wynosi średnio 50 mikronów. Ten pęcherzyk jest układany przed urodzeniem. Powstaje na skutek komórek zarodkowych, nazywane są również oogoniami. Rozwój pierwotnych pęcherzyków przyczynia się do dojrzewania.

Jednowarstwowy zwykły pęcherzyk składa się z podstawnej plastyki, komórki pęcherzykowej tworzącej przezroczystą błonę, a wielowarstwowy pęcherzyk pierwotny składa się z przezroczystej powłoki, wewnętrznej komórki i komórek ziarnistych. W okresie dojrzewania zaczyna powstawać hormon folikulotropowy (FSH). Oocyt rośnie i jest otoczony przez kilka warstw ziarnistych komórek.

Mieszek pęcherzykowy (antralny) składa się z wnęki, wewnętrznej warstwy Teki, zewnętrznej warstwy Teki, komórek ziarnistych, wnęki zawierającej płyn pęcherzykowy. Komórki ziarniste już zaczynają produkować progestyny. Średnica antralnego pęcherzyka wynosi średnio 500 mikronów. Stopniowe dojrzewanie pęcherzyka wraz z tworzeniem się jego warstw powoduje rozwój żeńskich hormonów płciowych, w tym estrogenu, estradiolu i androgenu. Dzięki tym hormonom pęcherzyk ten przekształca się w tymczasowy organ układu hormonalnego.

Dojrzały pęcherzyk (wykres pęcherzykowy) składa się z zewnętrznej warstwy theca, wewnętrznej warstwy theca, jamy, komórek ziarnistych, promiennej korony i guzka jajowodu. Teraz komórka jajowa znajduje się nad guzkiem jajecznym. Objętość płynu pęcherzykowego wzrasta 100 razy. Średnica dojrzałego pęcherzyka waha się od 15 do 22 mm.

Jaki powinien być rozmiar pęcherzyka

Nie sposób jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie, ponieważ podczas cyklu miesiączkowego zmieniają się wskaźniki wielkości pęcherzyków. Pęcherzyki są w pełni uformowane średnio w wieku piętnastu lat. Wymiary są określane tylko przez ultradiagnozę.

Najdokładniej analizują normę wielkości pęcherzyków w dniach cyklu miesiączkowego.

W pierwszej fazie cyklu miesiączkowego (1-7 dni lub początek miesiączki) pęcherzyki nie powinny przekraczać średnicy 2-7 mm.

Druga faza cyklu miesiączkowego (8–10 dni) charakteryzuje się wzrostem pęcherzyka, zazwyczaj ich średnica sięga 7–11 mm, ale jeden pęcherzyk może rosnąć szybciej (zwykle nazywa się go dominującym). Jego średnica sięga 12 - 16 mm. W dniach 11-15 dnia cyklu miesiączkowego normalny dominujący pęcherzyk powinien wzrastać każdego dnia o 2 do 3 mm, w szczycie owulacji powinien osiągnąć rozmiar o średnicy od 20 do 25 mm, po czym pęka i uwalnia komórkę jajową. W międzyczasie inne pęcherzyki zniknęły.

To jest obraz wzrostu pęcherzyków. Jest to powtarzane co miesiąc, aż do zajścia w ciążę. Aby uzyskać bardziej wizualną i zrozumiałą definicję, zapewniamy tabelę, dzięki której możesz zrozumieć, czy twoje pęcherzyki dojrzewają prawidłowo.

Co to jest dominujący pęcherzyk

Pęcherzyk, który jest gotowy do udanej owulacji, jest uważany za dominujący pęcherzyk. Dzięki naturalnej owulacji wyróżnia się rozmiarem. Jak powiedzieliśmy wcześniej, chociaż wszystkie pęcherzyki zaczynają rosnąć, ale tylko jeden z nich (w rzadkich przypadkach - kilka) rośnie do wielkości 22-25 mm. Że jest uważany za dominującego.

Funkcja generatywna jako priorytet. Zobaczmy, co to jest.

Istnieją dwa składniki funkcji jajników.

Funkcja generatywna jest odpowiedzialna za wzrost pęcherzyków i dojrzewanie jaja zdolnego do zapłodnienia. Funkcja hormonalna jest odpowiedzialna za steroidogenezę, która zmienia błonę śluzową macicy, pomaga nie odrzucać zapłodnionego jaja i reguluje układ podwzgórze-przysadka. Uważa się, że funkcja generatywna jest priorytetowa, więc gdy się nie powiedzie, druga traci swoje zdolności.

Jaka jest wielkość owulacji pęcherzyka?

Owulacja to uwolnienie komórki jajowej z pękającego dojrzałego pęcherzyka. W tym samym czasie wielkość pęcherzyka podczas owulacji wynosi 15 - 22 mm (średnica). Aby upewnić się, że masz pełny pęcherzyk w czasie owulacji, potrzebujesz USG.

Zespół pustych pęcherzyków

Obecnie opisano dwa typy tego zespołu: prawdziwe i fałszywe. Rozróżnia ich poziom hCG. Można powiedzieć, że dzięki technologii IVF naukowcy zbadali zjawiska pod mikroskopem, gdy mieszek jest „pusty”.

Według statystyk, u kobiet poniżej 40 roku życia zespół ten występuje w 5–8% przypadków. Im starsza kobieta, tym większa liczba pustych pęcherzyków. A to już nie jest patologia, ale norma. Niestety, nie można od razu postawić diagnozy tego zespołu. W tym celu konieczne będzie całkowite wyeliminowanie uszkodzeń jajników (anomalia strukturalna), brak reakcji jajników na stymulację, przedwczesna owulacja, niewydolność hormonalna, defekty (patologie) rozwoju pęcherzyków, przedwczesne starzenie się jajników. Dlatego nie ma takiej diagnozy jak „pusty pęcherzyk”.

Ale naukowcy znaleźli powody, które towarzyszą rozwojowi zespołu. Mianowicie: zespół Turnera, zły czas wprowadzenia hormonu HCG, niewłaściwa dawka HCG, niewłaściwy protokół IVF, zła technika zbierania i mycia materiału. Z reguły kompetentny specjalista płodności, przed postawieniem tej diagnozy, będzie starannie gromadził wywiad.

Popularne artykuły:

Zespół policystycznych jajników

W przeciwnym razie nazywa się syndromem Stein-Leventhal. Charakteryzuje się upośledzoną funkcją jajników, brakiem (lub zmodyfikowaną częstotliwością) owulacji. Z powodu tej choroby w ciele kobiety pęcherzyki nie dojrzewają. Kobiety z tą diagnozą cierpią na bezpłodność, brak miesiączki. Możliwe, że miesiączka występuje rzadko - 1-3 razy w roku. Ponadto choroba ta wpływa na naruszenie funkcji podwzgórzowo-przysadkowych. A to, jak pisaliśmy wcześniej, jest jedną z funkcji prawidłowego funkcjonowania jajników.

Leczenie tutaj może przebiegać na dwa sposoby. Jest operacyjny i medyczny (konserwatywny). Metoda chirurgiczna często obejmuje resekcję z usunięciem najbardziej uszkodzonego obszaru tkanki jajnika. Ta metoda w 70% przypadków prowadzi do przywrócenia regularnego cyklu miesiączkowego. Do leczenia zachowawczego stosuje się głównie preparaty hormonalne (Klostelbegit, Diana-35, Tamoxifen itp.), Które również pomagają regulować proces menstruacyjny, co prowadzi do terminowej owulacji i pożądanej ciąży.

Folikulometria: definicje, możliwości

Pod nazwą folikulometrii powszechnie rozumie się monitorowanie układu rozrodczego kobiety podczas cyklu miesiączkowego. Ten diagnosta pozwala rozpoznać owulację (była lub nie), dokładnie określić dzień, obserwować dynamikę dojrzewania pęcherzyków podczas cyklu miesiączkowego.

Monitorowanie dynamiki endometrium. Do tej diagnostyki używają czujnika i skanera (zwykle nazywamy to ultradźwiękami). Ta procedura jest absolutnie identyczna z procedurą USG miednicy.

Folikulometria jest przepisywana kobietom w celu określenia owulacji, oceny pęcherzyków, określenia dnia cyklu, przygotowania do zapłodnienia w czasie, ustalenia, czy kobieta musi stymulować owulację, w celu zmniejszenia (w niektórych przypadkach zwiększenia) prawdopodobieństwa ciąży mnogiej, wykrywanie chorób narządów miednicy (mięśniaków, torbieli), w celu kontroli leczenia.

Ta procedura nie wymaga rygorystycznego szkolenia. Zaleca się tylko podczas tych badań (zwykle USG wykonuje się więcej niż raz), aby wykluczyć z diety pokarmy, które zwiększają wzdęcia (soda, kapusta, czarny chleb). Badanie można przeprowadzić na dwa sposoby: przezbrzuszne i pochwowe.

Wartości wskaźników normy i patologii rozwoju pęcherzyków

Normuje wskaźniki zarówno w ciągu dnia, jak i podczas owulacji, opisaliśmy powyżej (patrz wyżej). Porozmawiajmy trochę o patologii. Główną patologią jest brak wzrostu pęcherzyków.

Powodem może być:

  • brak równowagi hormonalnej,
  • policystyczne jajniki,
  • dysfunkcja przysadki mózgowej,
  • procesy zapalne narządów miednicy,
  • STD
  • nowotwory
  • silny stres (częsty stres),
  • rak piersi,
  • anoreksja
  • wczesna menopauza.

Kontynuując praktykę, pracownicy służby zdrowia przypisują taką grupę jako zaburzenia hormonalne w ciele kobiety. Hormony hamują wzrost i dojrzewanie pęcherzyków. Jeśli kobieta ma bardzo małą masę ciała (plus nadal są infekcje STD), to samo ciało rozpoznaje, że nie może znieść dziecka, a wzrost pęcherzyków ustaje.

Po normalizacji masy ciała i leczeniu chorób przenoszonych drogą płciową organizm rozpoczyna prawidłowy wzrost pęcherzyków, a następnie przywraca cykl menstruacyjny. Podczas stresu organizm uwalnia hormony, które przyczyniają się do poronienia lub zatrzymania wzrostu pęcherzyków.

Po całkowitym wyzdrowieniu ciało samo zaczyna się stabilizować.

Stymulacja owulacji

Poprzez stymulację zwykle rozumie się kompleks terapii hormonalnej, która pomaga w zapłodnieniu. Przypisany do kobiet ze zdiagnozowaną niepłodnością do zapłodnienia in vitro. Niepłodność jest zazwyczaj ustalana, jeśli ciąża nie wystąpi w ciągu roku z regularną aktywnością seksualną (bez ochrony). Ale istnieją także przeciwwskazania do stymulacji: naruszenie drożności jajowodów, ich brak (z wyjątkiem procedury IVF), jeśli nie jest możliwe wykonanie USG w pełnej skali, niski indeks pęcherzykowy, niepłodność męska.

Sama stymulacja odbywa się za pomocą dwóch schematów (są one powszechnie nazywane protokołami).

Pierwszy protokół: zwiększenie minimalnej dawki. Celem tego protokołu jest dojrzewanie pojedynczego pęcherzyka, co wyklucza ciążę mnogą. Uważa się, że jest łagodny, ponieważ kiedy jest stosowany, hiperstymulacja jajników jest praktycznie wykluczona. Po stymulacji preparatami według tego schematu wielkość pęcherzyka zwykle osiąga 18-20 mm. Po osiągnięciu tej wielkości wstrzykuje się hormon hCG, który umożliwia owulację w ciągu 2 dni.

Drugi protokół: obniżenie wysokich dawek. Ten protokół jest przepisywany kobietom z niską rezerwą pęcherzyków. Ale są też wymagania, które są uważane za obowiązkowe wskazania: wiek powyżej 35 lat, wcześniejsze operacje na jajnikach, wtórny brak miesiączki, FSH powyżej 12 IU / l, objętość jajników do 8 metrów sześciennych. Podczas stymulacji tego protokołu wynik jest już widoczny przez 6 - 7 dni. Dzięki temu protokołowi ryzyko hiperstymulacji jajników jest wysokie.

Ultradźwięki kontrolne. To badanie jest zwykle przeprowadzane przezpochwowo. Cel badania - potwierdzenie owulacji. To USG jest normalne, powinno wykazywać, że nie ma dominującego pęcherzyka, ale jest żółte ciało. Za macicą może być jakiś wolny płyn. Ultradźwięki przeprowadza się ściśle w 2 - 3 dni po spodziewanej owulacji, ponieważ jeśli się spóźnisz, nie możesz zobaczyć ciałka żółtego, a płyn jest taki sam.

Gdy pęcherzyk rośnie i rozwija się: fazy procesu, wielkość dni cyklu do owulacji

Wzrost pęcherzyków i późniejsza owulacja dojrzałej komórki jajowej są kluczowymi procesami, które zapewniają gotowość kobiecego układu rozrodczego do poczęcia. Naruszenie tego naturalnego mechanizmu jest jedną z najczęstszych przyczyn niepłodności. Wszystkie programy IVF obejmują etap stymulowania wzrostu pęcherzyków, aby wywołać hiperowulację.

W zależności od zastosowanego protokołu przeprowadza się go na matce biologicznej lub na dawcy jaja. W tym samym czasie folikulometria jest wymagana do śledzenia liczby dojrzałych mieszków włosowych, ich wielkości i gotowości do owulacji.

Jakaś teoria

Pęcherzyki nazywane są specjalnymi formacjami w jajnikach, składającymi się z oocytu pierwszego rzędu (niedojrzała komórka jajowa) i kilku warstw otaczających go specjalnych komórek. Są to główne formacje strukturalne żeńskich gonad, pełniące funkcje endokrynologiczne i rozrodcze.

Pęcherzyki leżą jeszcze w macicy. Opierają się na oogoniach - pierwotnych komórkach zarodkowych, które migrują do jajnika germinalnego w około 6 tygodniu ciąży. Po podziale i proliferacji mejozy z tych prekursorów powstają oocyty pierwszego rzędu. Te niedojrzałe komórki zarodkowe są pokryte kubicznym nabłonkiem i tworzą tak zwane pierwotne pęcherzyki. Pozostaną w stanie uśpienia aż do początku rozwoju seksualnego dziewczyny.

Następnie pierwotne pęcherzyki są kolejno przekształcane w preantral, antral i preowulację. Proces ten nazywany jest folikulogenezą. Normalnie kończy się owulacją - uwolnieniem dojrzałego jaja gotowego do zapłodnienia. Zamiast pęcherzyka powstaje ciałko żółte aktywne wewnątrzwydzielniczo.

Na początku poczęcia zachowuje się pod działaniem gonadotropiny kosmówkowej. Produkowany przez niego progesteron przyczynia się do przedłużenia ciąży. We wszystkich innych przypadkach ciałko żółte jest zmniejszone, co następuje przed miesiączką. Równoczesny gwałtowny spadek poziomu progesteronu wywołuje również początek miesiączki z odrzuceniem powiększonej gruczołowej (funkcjonalnej) warstwy endometrium.

Możliwe, że dojrzały pęcherzyk nie owuluje. Jednocześnie może nadal rosnąć, przekształcając się w torbiel pęcherzykową ze zmniejszoną ilością jaj. Takie formacje mogą być pojedyncze i stopniowo wchłanialne. Ale czasami torbiele są przechowywane przez długi czas, deformując powierzchnię ciała. W tym przypadku mówimy o zespole policystycznych jajników. Taka diagnoza jest niekorzystna prognostycznie dla poczęcia, zwykle towarzyszą jej uporczywe zaburzenia dyshormonalne i niepłodność.

Ile pęcherzyków znajduje się w jajnikach?

Daleko od wszystkich początkowo złożonych wewnątrzmacicznie w jajnikach, pęcherzyki zachowują się do czasu dojrzewania, a następnie rozwijają się. Około 2/3 z nich umiera i rozpada się. Ten naturalny proces nazywa się apoptozą lub atrezją. Zaczyna się natychmiast po ułożeniu gruczołów płciowych i trwa przez całe życie. Dziewczyna rodzi się z około 1-2 milionami pierwotnych pęcherzyków. Na początku okresu dojrzewania ich średnia liczba wynosi 270-500 tysięcy, aw całym okresie rozrodczym u kobiety występuje tylko około 300-500 pęcherzyków.

Suma wszystkich pęcherzyków zdolnych do dalszego rozwoju nazywana jest rezerwą jajnikową. Czas trwania okresu rozrodczego kobiety i okres wystąpienia menopauzy, liczba cykli menstruacyjnych produktywnych (postępujących z owulacją) oraz, ogólnie, zdolność do powtarzanych zapłodnień zależy od tego.

Proces stopniowego zmniejszania rezerwy jajników w jajnikach obserwuje się średnio po 37-38 latach. Oznacza to nie tylko zmniejszenie naturalnej koncepcji kobiety, ale także początek naturalnego spadku poziomu głównych hormonów płciowych. Zaprzestanie rozwoju pęcherzyków jajnikowych oznacza początek menopauzy. Może być naturalny, wczesny i jatrogenny.

Palenie tytoniu i alkoholizm, praca w niebezpiecznych branżach, napromienianie narządów miednicy (w tym radioterapia) i chemioterapia przyczyniają się do przedwczesnego wyczerpania jajników. Duże znaczenie mają również choroby zapalne z uszkodzeniem tkanki jajników.

Określenie rezerwy jajników jest najważniejszym badaniem dla zdiagnozowanej niepłodności kobiet. Konieczna jest ocena perspektyw leczenia zachowawczego, prawdopodobieństwa naturalnej ciąży, możliwości włączenia kobiety do protokołu ze stymulacją hiperowulacji.

Kluczowe momenty folikulogenezy

Folikulogeneza składa się z kilku etapów (faz).

Faza transformacji pierwotnego pęcherzyka w preantrę

Proces ten rozpoczyna się od momentu dojrzewania, jest zależny od gonadotropin i trwa dłużej niż 4 miesiące. Gdy to nastąpi, aktywny wzrost oocytu. Na jej powierzchni pojawia się przezroczysta strefa przezroczysta (błyszcząca błona), która składa się z 4 rodzajów specjalnych złożonych glikoprotein syntetyzowanych przez dojrzewającą komórkę jajową. Sam pęcherzyk zwiększa rozmiar i uzyskuje zewnętrzną osłonkę tkanki łącznej. Teraz nazywa się to preantralem lub pierwotnym. Do 10-15 pęcherzyków może być jednocześnie w tej fazie.

Faza powstawania pęcherzyków Antrala

Oocyt nadal się powiększa, a komórki nabłonkowe zlokalizowane wokół oocytu aktywnie proliferują i zaczynają wydzielać płyn. W tym samym czasie pęcherzyk ulega zmianom strukturalnym - w jego wnętrzu pojawiają się jamy i aktywne komórki hormonalne, tworzą się zewnętrzne i wewnętrzne błony nabłonkowe.

Ten etap charakteryzuje się również początkiem endokrynologicznego funkcjonowania pęcherzyka. Komórki jego wewnętrznej błony wydzielają androgeny, które w warstwie ziarnistej przekształcają się w estrogeny. Podczas jednego cyklu kobieta może tworzyć kilka pęcherzyków antralnych. Ale tylko jeden dominujący pęcherzyk zwykle przechodzi do następnego etapu, reszta zostaje zredukowana. Przy jednoczesnym dojrzewaniu kilku pęcherzyków istnieje możliwość powstania ciąży mnogiej.

Faza tworzenia baniek Graafa

Ilość płynu pęcherzykowego stopniowo wzrasta, popycha cały nabłonek i komórkę jajową na obrzeża. Pęcherz rośnie szybko i zaczyna się wybrzuszać przez zewnętrzną błonę jajnika. Komórka jajowa w niej znajduje się na peryferiach na tak zwanym pagórku z jajami. Około 2 dni przed owulacją ilość wydzielanego estrogenu znacznie wzrasta. Ta zasada sprzężenia zwrotnego wyzwala uwalnianie przysadkowego hormonu luteinizującego, który rozpoczyna proces owulacji. Lokalny występ (piętno) pojawia się na powierzchni bańki Graaffa. Tutaj pęcherzyk owuluje się (pęka).

W wyniku owulacji jajo gotowe do zapłodnienia wykracza poza granice jajnika i wchodzi do jamy brzusznej. Tutaj jest wychwytywany przez kosmki jajowodów i kontynuuje naturalną migrację w kierunku plemników.

Jak ocenić „poprawność” folikulogenezy?

Etapy folikulogenezy mają wyraźny związek z dniami cyklu jajnikowo-miesiączkowego. Nie zależą jednak od wieku i rasy kobiety, ale od jej statusu hormonalnego.

Wzrost i rozwój pęcherzyka reguluje przede wszystkim hormon stymulujący pęcherzyki przysadki mózgowej. Zaczyna się rozwijać dopiero wraz z początkiem okresu dojrzewania. Na pewnym etapie folikulogeneza jest dodatkowo kontrolowana przez hormony płciowe, które są wytwarzane przez komórki ściany rozwijającego się pęcherzyka.

Wszelkie zaburzenia równowagi hormonalnej mogą zakłócić proces dojrzewania i owulacji jaja. Jednocześnie określenie poziomu hormonów nie zawsze zapewnia lekarzowi wszystkie niezbędne informacje, chociaż pozwala na identyfikację kluczowych zaburzeń endokrynologicznych. Dlatego diagnoza zaburzeń procesu folikulogenezy jest najważniejszym etapem badania kobiety na etapie planowania ciąży i identyfikacji przyczyny niepłodności.

W tym przypadku lekarz zastanawia się, do jakiego rozmiaru pęcherzyk rośnie i czy osiąga stadium bańki Graafa. Konieczne jest monitorowanie, czy występuje owulacja i czy powstaje wystarczająco żółte ciało. Gdy cykle bezowulacyjne określają maksymalny rozmiar rozwijających się pęcherzyków.

Dostępną, pouczającą i technicznie prostą metodą jest folikulometria. Monitorowanie dojrzewania pęcherzyków za pomocą ultradźwięków. Przeprowadza się go ambulatoryjnie i nie wymaga specjalnego szkolenia dla kobiety. Folikulometria jest dynamicznym badaniem. W celu niezawodnego monitorowania zmian w jajnikach wymagane jest kilka powtarzających się sesji USG.

W procesie folikulometrii specjalista określa liczbę, położenie i średnicę dojrzewających pęcherzyków, monitoruje powstawanie pęcherzyka dominującego, określa wielkość pęcherzyka przed owulacją. Na podstawie tych danych można przewidzieć najkorzystniejszy dzień cyklu, aby w naturalny sposób zajść w ciążę.

Dzięki protokołom IVF takie monitorowanie pozwala ocenić odpowiedź na terapię hormonalną, ustalić datę wprowadzenia leków w celu stymulacji owulacji i późniejszego pobrania jaj przez nakłucie. Kluczowym parametrem folikulometrii jest wielkość pęcherzyka w ciągu dnia cyklu.

Normy folikulogenezy

Folikulometrię wykonuje się w określone dni cyklu, odpowiadające kluczowym etapom folikulogenezy. Dane uzyskane podczas powtarzanych badań są porównywane ze średnimi normami statystycznymi. Jaki rozmiar pęcherzyka powinien być w różnych dniach cyklu jajnikowo-miesiączkowego? Jakie wahania są akceptowane?

Normalna wielkość pęcherzyka w różnych dniach cyklu dla 30-letniej kobiety z 28-dniowym cyklem, który nie przyjmuje doustnych środków antykoncepcyjnych i nie jest leczona hormonalną stymulacją owulacji:

  • W ciągu 1-4 dni cyklu wykrywa się kilka pęcherzyków antralnych, z których każdy nie przekracza 4 mm średnicy. Mogą być zlokalizowane w jednym lub obu jajnikach. Ich liczba zależy od wieku kobiety i posiadanej rezerwy jajników. Norma, jeśli w obu jajnikach ogółem dojrzewa jednocześnie nie więcej niż 9 antralnych pęcherzyków.
  • W 5. dniu cyklu pęcherzyki antralne osiągają rozmiar 5-6 mm. Ich rozwój jest dość jednolity, ale na tym etapie możliwa jest atrezja niektórych pęcherzyków.
  • W dniu 7 określa się dominujący pęcherzyk, jego wielkość wynosi średnio 9-10 mm. Że zaczyna się aktywnie rozwijać. Pozostałe pęcherzyki będą stopniowo zmniejszane, podczas gdy można je określić w jajnikach i podczas owulacji.
  • W ósmym dniu cyklu wielkość dominującego pęcherzyka osiąga 12 mm.
  • W dniu 9 fiolka rośnie do 14 mm. Wyraźnie określa jamę pęcherzykową.
  • 10 dni - rozmiar osiąga 16 mm. Pozostałe bąbelki nadal spadają.
  • W dniu 11 pęcherzyk wzrasta do 18 mm.
  • 12 dzień - rozmiar nadal rośnie ze względu na jamę pęcherzykową i osiąga 20 mm.
  • Dzień 13 - Bańka Grafova o średnicy 22 mm (jest to minimalny rozmiar pęcherzyka do owulacji w cyklu naturalnym). Na jednym z biegunów widoczne jest piętno.
  • Dzień 14 - owulacja. Zwykle pęka pęcherzyk, osiągając średnicę 24 mm.

Odchylenia od tych wskaźników regulacyjnych w dół są niekorzystne prognostycznie. Ale oceniając wyniki folikulometrii, należy wziąć pod uwagę czas trwania naturalnego cyklu kobiety. Czasami pojawia się wczesna owulacja. W tym przypadku pęcherzyk osiąga pożądany rozmiar przez 8-12 dni cyklu.

Wielkość pęcherzyków z IVF

Dzięki protokołom IVF owulacja jest wywołana przez lek i wstępnie zaplanowana.

Top