Kategoria

Popularne Wiadomości

1 Owulacja
Co sny co miesiąc
2 Uszczelki
Czy masz ból podczas owulacji w podbrzuszu? Dowiedz się, dlaczego
3 Owulacja
Kobiece hormony estrogenowe: przyczyny i objawy nadmiaru. Leczenie hiperestrogenia
4 Owulacja
W którym dniu cyklu miesięcznego występuje owulacja
Image
Główny // Choroby

Gdy pęcherzyk rośnie i rozwija się: fazy procesu, wielkość dni cyklu do owulacji


Wzrost pęcherzyków i późniejsza owulacja dojrzałej komórki jajowej są kluczowymi procesami, które zapewniają gotowość kobiecego układu rozrodczego do poczęcia. Naruszenie tego naturalnego mechanizmu jest jedną z najczęstszych przyczyn niepłodności. Wszystkie programy IVF obejmują etap stymulowania wzrostu pęcherzyków, aby wywołać hiperowulację.

W zależności od zastosowanego protokołu przeprowadza się go na matce biologicznej lub na dawcy jaja. W tym samym czasie folikulometria jest wymagana do śledzenia liczby dojrzałych mieszków włosowych, ich wielkości i gotowości do owulacji.

Jakaś teoria

Pęcherzyki nazywane są specjalnymi formacjami w jajnikach, składającymi się z oocytu pierwszego rzędu (niedojrzała komórka jajowa) i kilku warstw otaczających go specjalnych komórek. Są to główne formacje strukturalne żeńskich gonad, pełniące funkcje endokrynologiczne i rozrodcze.

Pęcherzyki leżą jeszcze w macicy. Opierają się na oogoniach - pierwotnych komórkach zarodkowych, które migrują do jajnika germinalnego w około 6 tygodniu ciąży. Po podziale i proliferacji mejozy z tych prekursorów powstają oocyty pierwszego rzędu. Te niedojrzałe komórki zarodkowe są pokryte kubicznym nabłonkiem i tworzą tak zwane pierwotne pęcherzyki. Pozostaną w stanie uśpienia aż do początku rozwoju seksualnego dziewczyny.

Następnie pierwotne pęcherzyki są kolejno przekształcane w preantral, antral i preowulację. Proces ten nazywany jest folikulogenezą. Normalnie kończy się owulacją - uwolnieniem dojrzałego jaja gotowego do zapłodnienia. Zamiast pęcherzyka powstaje ciałko żółte aktywne wewnątrzwydzielniczo.

Na początku poczęcia zachowuje się pod działaniem gonadotropiny kosmówkowej. Produkowany przez niego progesteron przyczynia się do przedłużenia ciąży. We wszystkich innych przypadkach ciałko żółte jest zmniejszone, co następuje przed miesiączką. Równoczesny gwałtowny spadek poziomu progesteronu wywołuje również początek miesiączki z odrzuceniem powiększonej gruczołowej (funkcjonalnej) warstwy endometrium.

Możliwe, że dojrzały pęcherzyk nie owuluje. Jednocześnie może nadal rosnąć, przekształcając się w torbiel pęcherzykową ze zmniejszoną ilością jaj. Takie formacje mogą być pojedyncze i stopniowo wchłanialne. Ale czasami torbiele są przechowywane przez długi czas, deformując powierzchnię ciała. W tym przypadku mówimy o zespole policystycznych jajników. Taka diagnoza jest niekorzystna prognostycznie dla poczęcia, zwykle towarzyszą jej uporczywe zaburzenia dyshormonalne i niepłodność.

Ile pęcherzyków znajduje się w jajnikach?

Daleko od wszystkich początkowo złożonych wewnątrzmacicznie w jajnikach, pęcherzyki zachowują się do czasu dojrzewania, a następnie rozwijają się. Około 2/3 z nich umiera i rozpada się. Ten naturalny proces nazywa się apoptozą lub atrezją. Zaczyna się natychmiast po ułożeniu gruczołów płciowych i trwa przez całe życie. Dziewczyna rodzi się z około 1-2 milionami pierwotnych pęcherzyków. Na początku okresu dojrzewania ich średnia liczba wynosi 270-500 tysięcy, aw całym okresie rozrodczym u kobiety występuje tylko około 300-500 pęcherzyków.

Suma wszystkich pęcherzyków zdolnych do dalszego rozwoju nazywana jest rezerwą jajnikową. Czas trwania okresu rozrodczego kobiety i okres wystąpienia menopauzy, liczba cykli menstruacyjnych produktywnych (postępujących z owulacją) oraz, ogólnie, zdolność do powtarzanych zapłodnień zależy od tego.

Proces stopniowego zmniejszania rezerwy jajników w jajnikach obserwuje się średnio po 37-38 latach. Oznacza to nie tylko zmniejszenie naturalnej koncepcji kobiety, ale także początek naturalnego spadku poziomu głównych hormonów płciowych. Zaprzestanie rozwoju pęcherzyków jajnikowych oznacza początek menopauzy. Może być naturalny, wczesny i jatrogenny.

Palenie tytoniu i alkoholizm, praca w niebezpiecznych branżach, napromienianie narządów miednicy (w tym radioterapia) i chemioterapia przyczyniają się do przedwczesnego wyczerpania jajników. Duże znaczenie mają również choroby zapalne z uszkodzeniem tkanki jajników.

Określenie rezerwy jajników jest najważniejszym badaniem dla zdiagnozowanej niepłodności kobiet. Konieczna jest ocena perspektyw leczenia zachowawczego, prawdopodobieństwa naturalnej ciąży, możliwości włączenia kobiety do protokołu ze stymulacją hiperowulacji.

Kluczowe momenty folikulogenezy

Folikulogeneza składa się z kilku etapów (faz).

Faza transformacji pierwotnego pęcherzyka w preantrę

Proces ten rozpoczyna się od momentu dojrzewania, jest zależny od gonadotropin i trwa dłużej niż 4 miesiące. Gdy to nastąpi, aktywny wzrost oocytu. Na jej powierzchni pojawia się przezroczysta strefa przezroczysta (błyszcząca błona), która składa się z 4 rodzajów specjalnych złożonych glikoprotein syntetyzowanych przez dojrzewającą komórkę jajową. Sam pęcherzyk zwiększa rozmiar i uzyskuje zewnętrzną osłonkę tkanki łącznej. Teraz nazywa się to preantralem lub pierwotnym. Do 10-15 pęcherzyków może być jednocześnie w tej fazie.

Faza powstawania pęcherzyków Antrala

Oocyt nadal się powiększa, a komórki nabłonkowe zlokalizowane wokół oocytu aktywnie proliferują i zaczynają wydzielać płyn. W tym samym czasie pęcherzyk ulega zmianom strukturalnym - w jego wnętrzu pojawiają się jamy i aktywne komórki hormonalne, tworzą się zewnętrzne i wewnętrzne błony nabłonkowe.

Ten etap charakteryzuje się również początkiem endokrynologicznego funkcjonowania pęcherzyka. Komórki jego wewnętrznej błony wydzielają androgeny, które w warstwie ziarnistej przekształcają się w estrogeny. Podczas jednego cyklu kobieta może tworzyć kilka pęcherzyków antralnych. Ale tylko jeden dominujący pęcherzyk zwykle przechodzi do następnego etapu, reszta zostaje zredukowana. Przy jednoczesnym dojrzewaniu kilku pęcherzyków istnieje możliwość powstania ciąży mnogiej.

Faza tworzenia baniek Graafa

Ilość płynu pęcherzykowego stopniowo wzrasta, popycha cały nabłonek i komórkę jajową na obrzeża. Pęcherz rośnie szybko i zaczyna się wybrzuszać przez zewnętrzną błonę jajnika. Komórka jajowa w niej znajduje się na peryferiach na tak zwanym pagórku z jajami. Około 2 dni przed owulacją ilość wydzielanego estrogenu znacznie wzrasta. Ta zasada sprzężenia zwrotnego wyzwala uwalnianie przysadkowego hormonu luteinizującego, który rozpoczyna proces owulacji. Lokalny występ (piętno) pojawia się na powierzchni bańki Graaffa. Tutaj pęcherzyk owuluje się (pęka).

W wyniku owulacji jajo gotowe do zapłodnienia wykracza poza granice jajnika i wchodzi do jamy brzusznej. Tutaj jest wychwytywany przez kosmki jajowodów i kontynuuje naturalną migrację w kierunku plemników.

Jak ocenić „poprawność” folikulogenezy?

Etapy folikulogenezy mają wyraźny związek z dniami cyklu jajnikowo-miesiączkowego. Nie zależą jednak od wieku i rasy kobiety, ale od jej statusu hormonalnego.

Wzrost i rozwój pęcherzyka reguluje przede wszystkim hormon stymulujący pęcherzyki przysadki mózgowej. Zaczyna się rozwijać dopiero wraz z początkiem okresu dojrzewania. Na pewnym etapie folikulogeneza jest dodatkowo kontrolowana przez hormony płciowe, które są wytwarzane przez komórki ściany rozwijającego się pęcherzyka.

Wszelkie zaburzenia równowagi hormonalnej mogą zakłócić proces dojrzewania i owulacji jaja. Jednocześnie określenie poziomu hormonów nie zawsze zapewnia lekarzowi wszystkie niezbędne informacje, chociaż pozwala na identyfikację kluczowych zaburzeń endokrynologicznych. Dlatego diagnoza zaburzeń procesu folikulogenezy jest najważniejszym etapem badania kobiety na etapie planowania ciąży i identyfikacji przyczyny niepłodności.

W tym przypadku lekarz zastanawia się, do jakiego rozmiaru pęcherzyk rośnie i czy osiąga stadium bańki Graafa. Konieczne jest monitorowanie, czy występuje owulacja i czy powstaje wystarczająco żółte ciało. Gdy cykle bezowulacyjne określają maksymalny rozmiar rozwijających się pęcherzyków.

Dostępną, pouczającą i technicznie prostą metodą jest folikulometria. Monitorowanie dojrzewania pęcherzyków za pomocą ultradźwięków. Przeprowadza się go ambulatoryjnie i nie wymaga specjalnego szkolenia dla kobiety. Folikulometria jest dynamicznym badaniem. W celu niezawodnego monitorowania zmian w jajnikach wymagane jest kilka powtarzających się sesji USG.

W procesie folikulometrii specjalista określa liczbę, położenie i średnicę dojrzewających pęcherzyków, monitoruje powstawanie pęcherzyka dominującego, określa wielkość pęcherzyka przed owulacją. Na podstawie tych danych można przewidzieć najkorzystniejszy dzień cyklu, aby w naturalny sposób zajść w ciążę.

Dzięki protokołom IVF takie monitorowanie pozwala ocenić odpowiedź na terapię hormonalną, ustalić datę wprowadzenia leków w celu stymulacji owulacji i późniejszego pobrania jaj przez nakłucie. Kluczowym parametrem folikulometrii jest wielkość pęcherzyka w ciągu dnia cyklu.

Normy folikulogenezy

Folikulometrię wykonuje się w określone dni cyklu, odpowiadające kluczowym etapom folikulogenezy. Dane uzyskane podczas powtarzanych badań są porównywane ze średnimi normami statystycznymi. Jaki rozmiar pęcherzyka powinien być w różnych dniach cyklu jajnikowo-miesiączkowego? Jakie wahania są akceptowane?

Normalna wielkość pęcherzyka w różnych dniach cyklu dla 30-letniej kobiety z 28-dniowym cyklem, który nie przyjmuje doustnych środków antykoncepcyjnych i nie jest leczona hormonalną stymulacją owulacji:

  • W ciągu 1-4 dni cyklu wykrywa się kilka pęcherzyków antralnych, z których każdy nie przekracza 4 mm średnicy. Mogą być zlokalizowane w jednym lub obu jajnikach. Ich liczba zależy od wieku kobiety i posiadanej rezerwy jajników. Norma, jeśli w obu jajnikach ogółem dojrzewa jednocześnie nie więcej niż 9 antralnych pęcherzyków.
  • W 5. dniu cyklu pęcherzyki antralne osiągają rozmiar 5-6 mm. Ich rozwój jest dość jednolity, ale na tym etapie możliwa jest atrezja niektórych pęcherzyków.
  • W dniu 7 określa się dominujący pęcherzyk, jego wielkość wynosi średnio 9-10 mm. Że zaczyna się aktywnie rozwijać. Pozostałe pęcherzyki będą stopniowo zmniejszane, podczas gdy można je określić w jajnikach i podczas owulacji.
  • W ósmym dniu cyklu wielkość dominującego pęcherzyka osiąga 12 mm.
  • W dniu 9 fiolka rośnie do 14 mm. Wyraźnie określa jamę pęcherzykową.
  • 10 dni - rozmiar osiąga 16 mm. Pozostałe bąbelki nadal spadają.
  • W dniu 11 pęcherzyk wzrasta do 18 mm.
  • 12 dzień - rozmiar nadal rośnie ze względu na jamę pęcherzykową i osiąga 20 mm.
  • Dzień 13 - Bańka Grafova o średnicy 22 mm (jest to minimalny rozmiar pęcherzyka do owulacji w cyklu naturalnym). Na jednym z biegunów widoczne jest piętno.
  • Dzień 14 - owulacja. Zwykle pęka pęcherzyk, osiągając średnicę 24 mm.

Odchylenia od tych wskaźników regulacyjnych w dół są niekorzystne prognostycznie. Ale oceniając wyniki folikulometrii, należy wziąć pod uwagę czas trwania naturalnego cyklu kobiety. Czasami pojawia się wczesna owulacja. W tym przypadku pęcherzyk osiąga pożądany rozmiar przez 8-12 dni cyklu.

Wielkość pęcherzyków z IVF

Dzięki protokołom IVF owulacja jest wywołana przez lek i wstępnie zaplanowana.

Wielkość pęcherzyka owulacyjnego według dni cyklu dla poczęcia

Cykliczne procesy w ciele kobiety prowadzą do dojrzewania jaja i jego uwalniania z jajnika w celu dalszego zapłodnienia w jajowodach i wszczepienia do jamy macicy. Owulacja zwykle występuje w 14 dniu cyklu lub w środku dnia 28 dni, ale są opcje wczesne i późne. Zazwyczaj jeden pęcherzyk osiąga pożądaną wielkość owulacji. Rzadziej występuje owulacja dwóch, trzech lub więcej jajeczek, co może prowadzić do wielu ciąż.

Cykliczne zmiany u kobiet w wieku rozrodczym występują z powodu regulacji kory mózgowej, układu podwzgórzowo-przysadkowego, narządów hormonalnych i poziomu wydzielanych przez nie hormonów. Średni cykl trwa 28 dni, ale zwykle wynosi od 24 do 36. Owulacja występuje w jej środku. Istnieją trzy fazy:

Cykl rozpoczyna się pierwszego dnia miesiączki. Trwa od 3 do 7 dni. Od tego momentu ciało pomaga dojrzeć komórkę jajową. W jajnikach kobiet zawiera 250-300 tysięcy jaj. Jest w stanie dojrzeć przez całe życie 400–500 pęcherzyków. Proces tworzenia jaja nazywa się oogenezą, a dojrzewająca komórka jajowa nazywa się oocytem.

Jest to proces uwalniania jaja w wyniku pęknięcia dojrzałego pęcherzyka jajnikowego do jamy brzusznej w celu dalszego zapłodnienia w jajowodach. W fazie pęcherzykowej dojrzewanie jaj w jajnikach następuje pod wpływem FSH, hormonu przysadkowego. Niektóre pęcherzyki stają się dominujące, większe niż inne. Rosnący poziom estrogenów, wpływający na jakość endometrium. Konieczne jest zabezpieczenie zapłodnionego jaja, aw przypadku ciąży, która nie występuje, jest odrzucana podczas krwawienia miesiączkowego.

Samo uwolnienie jaja następuje z powodu przypływu LH. Jest hormonem wytwarzanym przez przedni płat przysadki mózgowej. W środku cyklu miesiączkowego występuje przedowulacyjny szczyt estradiolu, 12 godzin później następuje wzrost poziomu LH, który osiąga maksimum. Owulacja występuje 12–20 godzin po tym. Nawożenie jest możliwe tylko w pierwszych 12-24 godzinach.

Wczesną owulację uważa się za uwolnienie komórki jajowej przed 12 dniem cyklu. Jednocześnie endometrium nie jest jeszcze gotowe do zaakceptowania, dlatego początek ciąży jest mniej prawdopodobny. Takie zjawiska są możliwe u kobiet z krótkim cyklem miesiączkowym, po anulowaniu doustnych środków antykoncepcyjnych, z małą fazą pęcherzykową. Późna owulacja będzie uwolnieniem jaja po 18 dniu cyklu. Dzieje się tak u kobiet z długimi okresami (ponad 30 dni) z zaburzeniami hormonalnymi. Ta owulacja jest bardziej korzystna dla ciąży niż wcześnie.

Następnie powstający progesteron powstaje w wyniku żółtego ciała jajnika. Konieczne jest utrzymanie ciąży. Jeśli się nie pojawi, ciałko żółte zanika po 12–14 dniach i następuje następna miesiączka.

Jest przepisywany, jeśli istnieją bezpośrednie wskazania, a mianowicie z niepłodnością spowodowaną cyklami bezowulacyjnymi. Stymulacja odbywa się z dysfunkcją hormonalną, gdy leczenie nie jest możliwe w inny sposób, policystycznych jajników, wysoki lub niski wskaźnik masy ciała u kobiety. W niektórych, dominujący pęcherzyk dojrzewa do pożądanego rozmiaru, ale brakuje mu hormonów, które mogłyby spowodować przerwanie, w tym przypadku pomaga tylko uwolnienie jaja.

W sumie zaleca się nie więcej niż 6 stymulacji na całe życie, ponieważ może to prowadzić do wczesnego wyczerpania jajników. Jeśli nieefektywność jest warta skorzystania z innych metod leczenia. Leki stosowane do wywołania owulacji obejmują:

  • Gonadotropiny - substancje ludzkiej gonadotropiny menopauzalnej (HMG) - Menogan, Pergonal, Menopur; Leki na bazie FSH - Gonal, Puregon; leki z hCG (gonadotropina choreoniczna) - profhaza, Horagon, Pregnil, Ovitrel.
  • Środki, które opierają się na ucisku estrogenu i zwiększają poziom FSH do wymaganego poziomu - Klostilbegit, Clomid, Serofen, Dyuhaston.

Wielkość pęcherzyka podczas owulacji można monitorować za pomocą ultradźwięków. Pierwsza jest produkowana w 5-7 dniu cyklu, a następnie dynamika wzrostu jest rejestrowana co 2-3 dni. Istnieją specjalne paski testowe do śledzenia owulacji i metod pomiaru temperatury podstawowej i charakteru wydzielin z dróg rodnych. Ale takie metody są mniej niezawodne niż ultradźwięki, powinny być stosowane tylko jako dodatkowe. Grubość endometrium i wielkość pęcherzyków mogą być następujące:

  • W 5-7 dniu endometrium będzie miało 4–8 mm grubości. Mieszki w przekroju powinny mieć do 10–12 sztuk, których minimalny rozmiar wynosi 8–12 mm.
  • W 8–10 dniu endometrium zgęstnieje do 8–10 mm. Pęcherzyki będą miały 8–2 mm. Dominujący - do 15 mm.
  • W 11–14 dniu endometrium osiągnie 9–13 mm. Pęcherzyki - 8–12 mm. Rozmiar dominującego pęcherzyka wyniesie 18–25 mm z podwójnym konturem.
  • W 15-18 dniu endometrium wzrośnie do 10-15 mm. Pęcherzyki pozostaną na 8–12 mm. Żółte ciało zaczyna się formować.
  • W dniach 19–23 dnia endometrium pozostanie na poziomie 10–15 mm. Pęcherzyki - do 8 mm. Ciałko żółte ma 15–25 mm.
  • W 24–27 dniu endometrium pozostanie takie samo - 10–15 mm. Pęcherzyki są również do 8 mm, podobnie jak ciałko żółte (15–20 mm).
  • W cyklu bezowulacyjnym endometrium będzie wynosić 4–11 mm. Pęcherzyki - do 8 mm. Maksymalny rozmiar pęcherzyka dominującego w tym samym czasie nie przekracza 17 mm.

Normy te są odpowiednie dla średniego cyklu, dla każdej kobiety czas wystąpienia owulacji jest inny. Wielkość pęcherzyka wynosi co najmniej 18–20 mm. Znakiem szybkiego uwolnienia jajka będzie podwójny kontur dominanta. Dla prawidłowej konsolidacji i rozwoju płodu endometrium musi mieć co najmniej 10 mm.

Jednocześnie mogą dojrzewać do rozmiarów dominującego pęcherzyka i kilku jaj, podczas gdy prawdopodobieństwo ciąży mnogiej wzrasta. Zwiększa obecność kilku owulacji w jednym cyklu, anulowanie doustnych środków antykoncepcyjnych, dziedziczenie, niedawne porody. Przy takiej podwójnej, potrójnej owulacji otrzymuje się bliźniaki i trojaczki braterskie (di / trichoral i di / triamnitic). Monochromatyczne bliźniaki / trojaczki powstają z pojedynczej komórki jajowej.

W przypadku braku jajeczkowania leki są wykorzystywane do stymulacji, a 2-3 dominujące pęcherzyki często dojrzewają. Gdy IVF (zapłodnienie in vitro) osiąga hiperowulację, w której dojrzewa do 20-40 jaj. Nie więcej niż 3 zarodki są przenoszone do jamy macicy.

Proces ten zwykle występuje bez namacalnych zmian. Niektóre kobiety doświadczają zespołu owulacyjnego. Kiedy obserwuje się ciągnięcie lub szwy ból w okolicy jajnika, w którym nastąpiło uwolnienie jaja. Takie odczucia powstają, ponieważ torebka jajnika jest zbyt ciasna i z mikropęknięciami, zatrzymują się w ciągu 1-2 dni po wystąpieniu. Aby wyeliminować ten objaw, zalecono terapię lekami przeciwbólowymi, jeśli ciąża nie jest planowana, należy dodać doustne środki antykoncepcyjne.

Można zauważyć zmienioną naturę wyładowania przed owulacją iw jej trakcie. Stają się bardziej płynne i obfite. Jest przeznaczony do najlepszego przejścia i przeżycia plemników w macicy i rurce. Ich cykl życia wynosi 3-5 dni (w rzadkich przypadkach 7). Jeśli monitorujesz temperaturę podstawową przez cały cykl menstruacyjny, możesz założyć skok hormonów i określić dzień, w którym wystąpiła owulacja.

Powinien prowadzić stałe życie seksualne. Zaleca się kontakt seksualny co 3-5 dni. Jest to konieczne do gromadzenia się bardziej ruchliwych form plemników i wydajności podczas wytrysku o pożądanej liczbie. Ich średnia długość życia wynosi 3-5 dni, więc nie można przegapić najkorzystniejszego dnia na poczęcie.

Żyzne rozważano 5 dni przed owulacją, dniem owulacji i jednym po nim. Jajo jest w stanie przekazać pojedynczy plemnik do siebie w okresie do 24 godzin po uwolnieniu. Po zapłodnieniu implantacja następuje po 7–10 dniach. Płynie bez wyraźnych oznak, ale w niektórych przypadkach możliwe jest krwawienie z implantu i lekki ból w podbrzuszu. Potwierdź początek ciąży po opóźnieniu za pomocą badań krwi na obecność hCG, badania przez lekarza i USG.

Wzrost i rozwój pęcherzyków w zależności od dni cyklu

Pęcherzyk jest składnikiem jajnika, który jest otoczony tkankami łącznymi i składa się z komórki jajowej. Pęcherzyk zawiera jądro oocytu - „pęcherzyk germinalny”. Oocyt znajduje się wewnątrz warstwy glikoproteinowej otoczonej komórkami ziarnistymi. Same komórki ziarniste są otoczone błoną podstawną, wokół niej znajdują się komórki - theca.

Wewnętrzne procesy ewolucji pęcherzyków

Pierwotny pęcherzyk składa się z oocytu, komórki zrębu, komórki pęcherzykowej. Sam pęcherzyk jest prawie niezauważalny, jego rozmiar wynosi średnio 50 mikronów. Ten pęcherzyk jest układany przed urodzeniem. Powstaje na skutek komórek zarodkowych, nazywane są również oogoniami. Rozwój pierwotnych pęcherzyków przyczynia się do dojrzewania.

Jednowarstwowy zwykły pęcherzyk składa się z podstawnej plastyki, komórki pęcherzykowej tworzącej przezroczystą błonę, a wielowarstwowy pęcherzyk pierwotny składa się z przezroczystej powłoki, wewnętrznej komórki i komórek ziarnistych. W okresie dojrzewania zaczyna powstawać hormon folikulotropowy (FSH). Oocyt rośnie i jest otoczony przez kilka warstw ziarnistych komórek.

Mieszek pęcherzykowy (antralny) składa się z wnęki, wewnętrznej warstwy Teki, zewnętrznej warstwy Teki, komórek ziarnistych, wnęki zawierającej płyn pęcherzykowy. Komórki ziarniste już zaczynają produkować progestyny. Średnica antralnego pęcherzyka wynosi średnio 500 mikronów. Stopniowe dojrzewanie pęcherzyka wraz z tworzeniem się jego warstw powoduje rozwój żeńskich hormonów płciowych, w tym estrogenu, estradiolu i androgenu. Dzięki tym hormonom pęcherzyk ten przekształca się w tymczasowy organ układu hormonalnego.

Dojrzały pęcherzyk (wykres pęcherzykowy) składa się z zewnętrznej warstwy theca, wewnętrznej warstwy theca, jamy, komórek ziarnistych, promiennej korony i guzka jajowodu. Teraz komórka jajowa znajduje się nad guzkiem jajecznym. Objętość płynu pęcherzykowego wzrasta 100 razy. Średnica dojrzałego pęcherzyka waha się od 15 do 22 mm.

Jaki powinien być rozmiar pęcherzyka

Nie sposób jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie, ponieważ podczas cyklu miesiączkowego zmieniają się wskaźniki wielkości pęcherzyków. Pęcherzyki są w pełni uformowane średnio w wieku piętnastu lat. Wymiary są określane tylko przez ultradiagnozę.

Najdokładniej analizują normę wielkości pęcherzyków w dniach cyklu miesiączkowego.

W pierwszej fazie cyklu miesiączkowego (1-7 dni lub początek miesiączki) pęcherzyki nie powinny przekraczać średnicy 2-7 mm.

Druga faza cyklu miesiączkowego (8–10 dni) charakteryzuje się wzrostem pęcherzyka, zazwyczaj ich średnica sięga 7–11 mm, ale jeden pęcherzyk może rosnąć szybciej (zwykle nazywa się go dominującym). Jego średnica sięga 12 - 16 mm. W dniach 11-15 dnia cyklu miesiączkowego normalny dominujący pęcherzyk powinien wzrastać każdego dnia o 2 do 3 mm, w szczycie owulacji powinien osiągnąć rozmiar o średnicy od 20 do 25 mm, po czym pęka i uwalnia komórkę jajową. W międzyczasie inne pęcherzyki zniknęły.

To jest obraz wzrostu pęcherzyków. Jest to powtarzane co miesiąc, aż do zajścia w ciążę. Aby uzyskać bardziej wizualną i zrozumiałą definicję, zapewniamy tabelę, dzięki której możesz zrozumieć, czy twoje pęcherzyki dojrzewają prawidłowo.

Co to jest dominujący pęcherzyk

Pęcherzyk, który jest gotowy do udanej owulacji, jest uważany za dominujący pęcherzyk. Dzięki naturalnej owulacji wyróżnia się rozmiarem. Jak powiedzieliśmy wcześniej, chociaż wszystkie pęcherzyki zaczynają rosnąć, ale tylko jeden z nich (w rzadkich przypadkach - kilka) rośnie do wielkości 22-25 mm. Że jest uważany za dominującego.

Funkcja generatywna jako priorytet. Zobaczmy, co to jest.

Istnieją dwa składniki funkcji jajników.

Funkcja generatywna jest odpowiedzialna za wzrost pęcherzyków i dojrzewanie jaja zdolnego do zapłodnienia. Funkcja hormonalna jest odpowiedzialna za steroidogenezę, która zmienia błonę śluzową macicy, pomaga nie odrzucać zapłodnionego jaja i reguluje układ podwzgórze-przysadka. Uważa się, że funkcja generatywna jest priorytetowa, więc gdy się nie powiedzie, druga traci swoje zdolności.

Jaka jest wielkość owulacji pęcherzyka?

Owulacja to uwolnienie komórki jajowej z pękającego dojrzałego pęcherzyka. W tym samym czasie wielkość pęcherzyka podczas owulacji wynosi 15 - 22 mm (średnica). Aby upewnić się, że masz pełny pęcherzyk w czasie owulacji, potrzebujesz USG.

Zespół pustych pęcherzyków

Obecnie opisano dwa typy tego zespołu: prawdziwe i fałszywe. Rozróżnia ich poziom hCG. Można powiedzieć, że dzięki technologii IVF naukowcy zbadali zjawiska pod mikroskopem, gdy mieszek jest „pusty”.

Według statystyk, u kobiet poniżej 40 roku życia zespół ten występuje w 5–8% przypadków. Im starsza kobieta, tym większa liczba pustych pęcherzyków. A to już nie jest patologia, ale norma. Niestety, nie można od razu postawić diagnozy tego zespołu. W tym celu konieczne będzie całkowite wyeliminowanie uszkodzeń jajników (anomalia strukturalna), brak reakcji jajników na stymulację, przedwczesna owulacja, niewydolność hormonalna, defekty (patologie) rozwoju pęcherzyków, przedwczesne starzenie się jajników. Dlatego nie ma takiej diagnozy jak „pusty pęcherzyk”.

Ale naukowcy znaleźli powody, które towarzyszą rozwojowi zespołu. Mianowicie: zespół Turnera, zły czas wprowadzenia hormonu HCG, niewłaściwa dawka HCG, niewłaściwy protokół IVF, zła technika zbierania i mycia materiału. Z reguły kompetentny specjalista płodności, przed postawieniem tej diagnozy, będzie starannie gromadził wywiad.

Popularne artykuły:

Zespół policystycznych jajników

W przeciwnym razie nazywa się syndromem Stein-Leventhal. Charakteryzuje się upośledzoną funkcją jajników, brakiem (lub zmodyfikowaną częstotliwością) owulacji. Z powodu tej choroby w ciele kobiety pęcherzyki nie dojrzewają. Kobiety z tą diagnozą cierpią na bezpłodność, brak miesiączki. Możliwe, że miesiączka występuje rzadko - 1-3 razy w roku. Ponadto choroba ta wpływa na naruszenie funkcji podwzgórzowo-przysadkowych. A to, jak pisaliśmy wcześniej, jest jedną z funkcji prawidłowego funkcjonowania jajników.

Leczenie tutaj może przebiegać na dwa sposoby. Jest operacyjny i medyczny (konserwatywny). Metoda chirurgiczna często obejmuje resekcję z usunięciem najbardziej uszkodzonego obszaru tkanki jajnika. Ta metoda w 70% przypadków prowadzi do przywrócenia regularnego cyklu miesiączkowego. Do leczenia zachowawczego stosuje się głównie preparaty hormonalne (Klostelbegit, Diana-35, Tamoxifen itp.), Które również pomagają regulować proces menstruacyjny, co prowadzi do terminowej owulacji i pożądanej ciąży.

Folikulometria: definicje, możliwości

Pod nazwą folikulometrii powszechnie rozumie się monitorowanie układu rozrodczego kobiety podczas cyklu miesiączkowego. Ten diagnosta pozwala rozpoznać owulację (była lub nie), dokładnie określić dzień, obserwować dynamikę dojrzewania pęcherzyków podczas cyklu miesiączkowego.

Monitorowanie dynamiki endometrium. Do tej diagnostyki używają czujnika i skanera (zwykle nazywamy to ultradźwiękami). Ta procedura jest absolutnie identyczna z procedurą USG miednicy.

Folikulometria jest przepisywana kobietom w celu określenia owulacji, oceny pęcherzyków, określenia dnia cyklu, przygotowania do zapłodnienia w czasie, ustalenia, czy kobieta musi stymulować owulację, w celu zmniejszenia (w niektórych przypadkach zwiększenia) prawdopodobieństwa ciąży mnogiej, wykrywanie chorób narządów miednicy (mięśniaków, torbieli), w celu kontroli leczenia.

Ta procedura nie wymaga rygorystycznego szkolenia. Zaleca się tylko podczas tych badań (zwykle USG wykonuje się więcej niż raz), aby wykluczyć z diety pokarmy, które zwiększają wzdęcia (soda, kapusta, czarny chleb). Badanie można przeprowadzić na dwa sposoby: przezbrzuszne i pochwowe.

Wartości wskaźników normy i patologii rozwoju pęcherzyków

Normuje wskaźniki zarówno w ciągu dnia, jak i podczas owulacji, opisaliśmy powyżej (patrz wyżej). Porozmawiajmy trochę o patologii. Główną patologią jest brak wzrostu pęcherzyków.

Powodem może być:

  • brak równowagi hormonalnej,
  • policystyczne jajniki,
  • dysfunkcja przysadki mózgowej,
  • procesy zapalne narządów miednicy,
  • STD
  • nowotwory
  • silny stres (częsty stres),
  • rak piersi,
  • anoreksja
  • wczesna menopauza.

Kontynuując praktykę, pracownicy służby zdrowia przypisują taką grupę jako zaburzenia hormonalne w ciele kobiety. Hormony hamują wzrost i dojrzewanie pęcherzyków. Jeśli kobieta ma bardzo małą masę ciała (plus nadal są infekcje STD), to samo ciało rozpoznaje, że nie może znieść dziecka, a wzrost pęcherzyków ustaje.

Po normalizacji masy ciała i leczeniu chorób przenoszonych drogą płciową organizm rozpoczyna prawidłowy wzrost pęcherzyków, a następnie przywraca cykl menstruacyjny. Podczas stresu organizm uwalnia hormony, które przyczyniają się do poronienia lub zatrzymania wzrostu pęcherzyków.

Po całkowitym wyzdrowieniu ciało samo zaczyna się stabilizować.

Stymulacja owulacji

Poprzez stymulację zwykle rozumie się kompleks terapii hormonalnej, która pomaga w zapłodnieniu. Przypisany do kobiet ze zdiagnozowaną niepłodnością do zapłodnienia in vitro. Niepłodność jest zazwyczaj ustalana, jeśli ciąża nie wystąpi w ciągu roku z regularną aktywnością seksualną (bez ochrony). Ale istnieją także przeciwwskazania do stymulacji: naruszenie drożności jajowodów, ich brak (z wyjątkiem procedury IVF), jeśli nie jest możliwe wykonanie USG w pełnej skali, niski indeks pęcherzykowy, niepłodność męska.

Sama stymulacja odbywa się za pomocą dwóch schematów (są one powszechnie nazywane protokołami).

Pierwszy protokół: zwiększenie minimalnej dawki. Celem tego protokołu jest dojrzewanie pojedynczego pęcherzyka, co wyklucza ciążę mnogą. Uważa się, że jest łagodny, ponieważ kiedy jest stosowany, hiperstymulacja jajników jest praktycznie wykluczona. Po stymulacji preparatami według tego schematu wielkość pęcherzyka zwykle osiąga 18-20 mm. Po osiągnięciu tej wielkości wstrzykuje się hormon hCG, który umożliwia owulację w ciągu 2 dni.

Drugi protokół: obniżenie wysokich dawek. Ten protokół jest przepisywany kobietom z niską rezerwą pęcherzyków. Ale są też wymagania, które są uważane za obowiązkowe wskazania: wiek powyżej 35 lat, wcześniejsze operacje na jajnikach, wtórny brak miesiączki, FSH powyżej 12 IU / l, objętość jajników do 8 metrów sześciennych. Podczas stymulacji tego protokołu wynik jest już widoczny przez 6 - 7 dni. Dzięki temu protokołowi ryzyko hiperstymulacji jajników jest wysokie.

Ultradźwięki kontrolne. To badanie jest zwykle przeprowadzane przezpochwowo. Cel badania - potwierdzenie owulacji. To USG jest normalne, powinno wykazywać, że nie ma dominującego pęcherzyka, ale jest żółte ciało. Za macicą może być jakiś wolny płyn. Ultradźwięki przeprowadza się ściśle w 2 - 3 dni po spodziewanej owulacji, ponieważ jeśli się spóźnisz, nie możesz zobaczyć ciałka żółtego, a płyn jest taki sam.

W jakiej wielkości występuje owulacja pęcherzyka

Cykl menstruacyjny

Wczesna faza

Na początku cyklu miesiączkowego w jajniku zawiera 5-8 pęcherzyków o wielkości mniejszej niż 10 mm. W procesie dojrzewania jedna z nich (w rzadkich przypadkach dwie) staje się dominująca, osiągając rozmiar 14 mm. Dziesiątego dnia cyklu zaczyna się dystansować i zwiększać codziennie o około 2 mm do momentu zerwania. Pozostałe pęcherzyki zaczynają ulegać powolnemu procesowi inwolucji (atrezja), ich małe fragmenty można zobaczyć na USG podczas całego cyklu menstruacyjnego.

Czas dojrzewania pęcherzyków

Dopływ hormonów jajników do jajników jest znacznie zwiększony w procesie powstawania owulacji - gonadotropiny FSH i LH. Tworzenie nowych naczyń krwionośnych prowadzi do pojawienia się błony pęcherzyka zwanej theca, która stopniowo zaczyna otaczać ją z zewnątrz i od wewnątrz.

Okres owulacji

Dwa kryteria, które pozwalają określić dojrzałość pęcherzyka i zbliżającą się owulację za pomocą ultradźwięków:

  • rozmiar dominującego pęcherzyka powinien wynosić od 20 do 25 mm;
  • płyta korowa pęcherzyka pod wpływem wzrostu płynu wewnętrznego nieznacznie deformuje jedną ze ścian osłonki.

W miarę owulacji pęcherzyk rozszerza się, wystaje nieco ponad powierzchnię jajnika i pęka - pojawia się owulacja.

Faza lutealna

Po owulacji ściany pustego pęcherzyka są zagęszczone, a jego wnęka jest wypełniona skrzepami krwi - powstaje czerwone ciało. W przypadku nieudanego zapłodnienia szybko zarasta tkanką łączną i zamienia się w białe ciało, które znika po chwili. W przypadku udanego zapłodnienia czerwone ciało pod wpływem hormonu kosmówkowego nieznacznie wzrasta i zamienia się w żółte ciało, które zaczyna wytwarzać hormon zwany progesteronem. Zwiększa wzrost endometrium i zapobiega uwalnianiu nowych jaj i początku miesiączki. Ciałko żółte znika w 16 tygodniu ciąży.

Zespół pustych pęcherzyków

W niewielkiej liczbie przypadków w procesie stymulacji jajników w leczeniu niepłodności pacjenci mogą doświadczać tak zwanego zespołu pustych pęcherzyków. Objawia się odpowiednim poziomem estradiolu (hormonu wytwarzanego przez komórki pęcherzyka) i normalnie rosnących mieszków włosowych, podczas gdy „manekiny” można określić jedynie badając je pod mikroskopem.

Dokładna przyczyna objawu jest nieznana. Eksperci zdołali jednak odkryć, że częstość występowania pustych pęcherzyków wzrasta wraz z wiekiem kobiety. W większości przypadków pojawienie się zespołu nie zmniejsza płodności pacjenta: dojrzewanie pęcherzyków i liczba jaj pozostają normalne.

Zespół policystycznych jajników

Zespół policystycznych jajników (PCOS) to zespół objawów spowodowanych upośledzeniem czynności jajników, podwyższonym poziomem insuliny we krwi, estrogenami i androgenami (hormonami męskimi) u kobiet. PCOS powoduje zaburzenia miesiączkowania, nadwagę, trądzik i plamy pigmentowe, ból miednicy, depresję i nadmierne owłosienie ciała.

Obecnie najczęstszą definicją zespołu policystycznych jajników jest sformułowanie konsensusu ekspertów europejskich przyjętych w 2003 roku. Zgodnie z jego treścią diagnoza jest przeprowadzana, jeśli badanie jest przeprowadzane w ciągu pierwszych sześciu dni cyklu, a kobieta ma dwa z trzech objawów jednocześnie:

  1. zwiększony rozmiar jajników: powierzchnia jest większa niż 5,5 cm2, objętość jest większa niż 8,5 kb.sm;
  2. obecność co najmniej dwunastu niedojrzałych pęcherzyków o wielkości poniżej 10 mm, najczęściej zlokalizowanych na obrzeżach jajnika;
  3. obecność przerostu zrębu.

Badanie wykonuje się za pomocą urządzenia ultradźwiękowego i ultradźwięków 3D. Ta ostatnia z większą dokładnością pomoże określić objętość jajników i obliczyć liczbę niedojrzałych pęcherzyków.

Główne metody leczenia zespołu to: zmiany stylu życia, leki i chirurgia. Cele leczenia są podzielone na cztery kategorie:

  • zmniejszona insulinooporność;
  • przywrócenie funkcji rozrodczych;
  • pozbycie się nadmiernego wzrostu włosów i pojawienia się trądziku;
  • powrót do normalnego cyklu menstruacyjnego.

W każdym z tych celów istnieją istotne sprzeczności dotyczące optymalnego leczenia. Jednym z głównych powodów jest brak badań klinicznych na dużą skalę, porównujących różne rodzaje leczenia. Jednak wielu ekspertów uznaje, że spadek poziomu insulinooporności i masy ciała może mieć wpływ na wszystkie cele leczenia, ponieważ są one główną przyczyną zespołu.

Jakie są optymalne rozmiary pęcherzyków do owulacji?

Co miesiąc hormony powodują pewne zmiany w kobiecym organizmie, a wielkość pęcherzyka podczas owulacji jest decydująca. Od 1-2 dni cyklu kilka pęcherzyków zaczyna dojrzewać, jednak tylko jedna osiąga pożądaną średnicę - dominująca, reszta ponownie zmniejsza się - są cięte.

Przez średnicę komórki można określić, na jakim etapie rozwoju się ona znajduje i kiedy rozpoczyna się proces owulacji. Jest to ważne, jeśli kobieta chce zajść w ciążę, ponieważ udany czas zapłodnienia trwa tylko 2-3 dni, aż jajo opuści jajnik, mijając ścieżkę w kierunku macicy.

Rozmiar dominującego pęcherzyka przed owulacją

Pęcherzyk jest specjalnym tymczasowym składnikiem jajnika, składającym się z rozwijającego się jaja (oocytu) i kilku błon, które pełnią funkcje hormonalne, ochronne i rozrodcze. W różnych czasach ma inną średnicę. Rozmiar pęcherzyka przed owulacją jest największy i wskazuje na najbardziej udany okres zapłodnienia.

Co ciekawe, pęcherzyki nadal są w macicy, począwszy od 6 tygodnia ciąży. Ich liczba wynosi około 4 milionów, a po urodzeniu ich liczba spada do 1-2 milionów, a w okresie dojrzewania, gdy dziewczyna rozpoczyna okres dojrzewania, liczba ta sięga 270–500 tysięcy. Jednak tylko 300–500 będzie w stanie owulować przez całe życie kobiety, przed menopauzą.

Rozwój pęcherzyków występuje w kilku etapach:

  1. Pierwszy etap rozpoczyna się od początku okresu menstruacyjnego, w ciągu 5-7 dni rośnie kilka pęcherzyków (około 5–8 sztuk) z 2 do 6 mm.
  2. Do 10 dnia dominuje wzrost, a zatem ma nazwę „dominujący”. Jego średnica wynosi 12–15 mm. Inne nie przekraczają 10 mm.
  3. Każdego dnia dominujący pęcherzyk powiększa się o 1-2 mm, a reszta w tym czasie zmniejsza się - zmniejsza się.
  4. W dniach 11–14 osiąga 20–25 mm i jest gotowy do pracy.

Pęcherzyk przedowulacyjny jest fazą, w której komórka dominująca osiąga swój maksymalny rozmiar i jest gotowa do wyjścia. Ta faza ma również nazwę „pęcherzyk Graafowa”, ponieważ jest w nim tak dużo płynu, że zaczyna się wybrzuszać z jajnika. W tym miejscu nastąpi przełom ściany jajnika z owulacją.

W jakiej wielkości występuje owulacja pęcherzyka

Dla kobiety planującej ciążę każda zmiana w jej ciele jest ważna. Szczególnie cieszy się z dnia owulacji, ponieważ jest to czas najbardziej sprzyjający poczęciu. I możliwe jest określenie początku pewnego momentu przez średnicę jajka, co wskazuje na jego gotowość.

Gdy pojawia się długo oczekiwana owulacja, wielkość pęcherzyka o średnicy wynosi 20–25 mm. W tym czasie normalny rozwój pęcherzyka pęka i komórki żeńskie odchodzą.

Ale czasami luka nie występuje, mimo że powłoka ma maksymalny rozmiar, a jej średnica może pozostać tak przez cały cykl. W tym przypadku mówienie o trwałości jest zjawiskiem, gdy jajo nie opuszcza jajnika, pomimo jego pełnego dojrzewania. Może to prowadzić do powstawania torbieli.

Istnieje również zjawisko, w którym pęcherzyk osiąga swoją wielkość, a przed rozpoczęciem owulacji zmniejsza się, a następnie całkowicie zmniejsza. Ta diagnoza nazywa się atrezją.

Niemożliwe jest określenie wielkości jaj za pomocą innych środków niż ultradźwięki. Wszelkie testy będą nieskuteczne, nawet krew lub mocz na ilość hormonów. Ale ultradźwięki mogą dokładnie pokazać rozmiar i liczbę utworzonych komórek. Również to badanie może ujawnić patologie dostępne dla niepłodności.

Jaki jest maksymalny rozmiar pęcherzyka dominującego podczas owulacji?

Dzisiaj w medycynie nie określa się dokładnego rozmiaru pęcherzyka, który powinien być podczas owulacji. Specjaliści w dziedzinie ginekologii twierdzą, że jej maksymalna średnica powinna wynosić co najmniej 18-25 mm. Każda kobieta ma swoje własne cechy organizmu, od którego zależą wskaźniki.

Przypadki zostały zarejestrowane, gdy owulacja wystąpiła przy maksymalnej średnicy komórki 16 mm i 35 mm. Jeśli jednak rozmiar pęcherzyka dominującego jest większy niż 25 mm, może to już mówić o torbieli, której średnica może osiągnąć 4 cm. W tym przypadku ważne jest poddanie się badaniu ultrasonograficznemu, które pokaże obecność uformowanego jaja, które jest gotowe do wyjścia na zewnątrz.

W obecności dojrzałej komórki jajowej owulacja zachodzi w dniach 12–14 w cyklu 28-dniowym, w nieobecności procesu owulacyjnego nie rozpocznie się, pomimo średnicy skorupy.

Jaki rozmiar powinien mieć pęcherzyk owulacyjny?

Śledząc początek owulacji, kobiecie przepisuje się regularne kontrole w celu kontrolowania wzrostu i rozwoju jaja.

To bierze pod uwagę:

  • długość cyklu;
  • cechy ciała kobiety;
  • obecność chorób;
  • istniejące problemy z poczęciem w przeszłości.

W cyklu 28 dni owulacja następuje 12 lub 14 dnia. Do tego czasu komórka musi osiągnąć maksymalną średnicę, a norma dla jej koncepcji wynosi około 20–24 mm.

Od tego momentu małżonkowie, którzy chcą zajść w ciążę, powinni odbywać stosunek płciowy codziennie przez 3-4 dni, aby nie przegapić długo oczekiwanego sprzyjającego czasu. Faktem jest, że po uwolnieniu żeńskiej komórki żyje tylko do 36 godzin. Po tym nawożenie będzie niemożliwe.

Czasami ginekolog sugeruje rozpoczęcie kopulacji 1 dzień przed opuszczeniem komórki, na etapie preowulacyjnym. Ponieważ życie komórki plemnikowej jest 2 razy dłuższe niż w komórce jajowej (około 2–3 dni), szanse na brak braku momentu zwiększają się.

Folikulometria

Folikulometria służy do śledzenia powstawania i wzrostu komórki jajowej. Ta metoda opiera się na ultradźwiękach, dlatego jest dziś najdokładniejszą metodą określania daty owulacji.

Za pomocą folikulometrii rejestruje się wielkość endometrium przed rozpoczęciem procesu owulacyjnego, liczbę rozwijających się jaj i wielkość dominanty, jeśli jest ona już widoczna w czasie obserwacji. Pierwsze badanie odbywa się w 8–10 dniu cyklu. Następnie co 2 dni następuje ponowna obserwacja aż do wyjścia z celi. Jeśli owulacja nie występuje, obserwacja trwa do momentu wystąpienia miesiączki.

Metoda ta pozwala dokładnie obliczyć najkorzystniejszy moment dla poczęcia lub przyjęcia dojrzałych jaj do zapłodnienia in vitro, a także zidentyfikować przyczyny problemów z zapłodnieniem.

Stymulacja wzrostu pęcherzyków

Proces owulacji jest jednym z głównych momentów w życiu kobiety, bez której nie dojdzie do poczęcia. W przypadku naruszenia tego mechanizmu obserwuje się większość niepłodności. Jeśli jednak kobieta jest w stanie nosić dziecko, otrzymuje program IVF, w którym stymulowany jest sztuczny wzrost komórek żeńskich.

Aby to zrobić, po pełnym badaniu zalecono hormony, których działanie ma na celu rozwój i wzrost jaj. Takie podejście prowadzi do tego, że jednocześnie dojrzewa kilka komórek, a nie jedna czy dwie, jak w naturalnym procesie. Im więcej dojrzałych komórek żeńskich, tym większa szansa na pomyślne poczęcie.

Warto jednak wziąć pod uwagę, że podczas stymulacji można utworzyć puste pęcherzyki, w których nie ma komórki jajowej. Eksperci odkryli, że wraz z wiekiem takich „manekinów” staje się większy.

Folikulometria pomaga śledzić wielkość dojrzewających jaj i ich liczbę. Ale identyfikacja pustki za pomocą ultradźwięków jest niemożliwa. Można to zrobić tylko pod mikroskopem.

Kiedy dojrzewa pęcherzyk, komórka jajowa jest usuwana i zapładniana w warunkach laboratoryjnych, następnie przyszła matka jest wprowadzana po 3-5 dniach, gdzie jest wszczepiana do ściany macicy i rozwija się dalej.

Co dzieje się z pęcherzykiem po owulacji

Po opuszczeniu jajnika przez jajnik pęcherzyk zamyka rozdartą ścianę i zamyka ją. Skrzepy krwi gromadzą się wewnątrz, nadając jej czerwony kolor. Uformowane czerwone ciało, przy braku zapłodnienia jaja, rośnie wraz z tkanką łączną i staje się białym ciałem. Pod koniec cyklu ciało to zostaje całkowicie wchłonięte.

Jeśli doszło do poczęcia, czerwone ciało nadal rośnie dzięki hormonowi kosmówkowemu, tworzącemu ciałko żółte, które jest odpowiedzialne za wytwarzanie progesteronu. Hormon ten stymuluje wzrost endometrium, w którym zarodek jest wszczepiony, a jednocześnie zapobiega tworzeniu się nowych jaj podczas ciąży.

Wielkość ciałka żółtego sięga 3 cm, następnie wzrost zatrzymuje się i utrzymuje się na tym poziomie do 16 tygodni, wytwarzając stale progesteron. Po 16 tygodniach ciąży funkcję tę przejmuje łożysko, a ciałko żółte ulega zmniejszeniu (rozwiązaniu).

Jeśli ciałko żółte wzrasta do 5–7 cm, wskazuje to na obecność torbieli ciałka żółtego. Takie ciałko żółte zwykle ustępuje samoistnie pod koniec okresu lub po porodzie, nie powodując żadnych problemów. Jednak kobieta, u której zdiagnozowano torbiel ciałka żółtego, obserwuje się bardziej dokładnie przez całą ciążę, tak że noga torbieli nie skręca się lub nie pęka.

Wniosek

Jeśli nie możesz zajść w ciążę przez długi czas, musisz najpierw określić dzień owulacji. Często zdarza się, że jajko dojrzewa wcześniej lub później niż szacowany czas. Nie pozwala to kobiecie na prawidłowe określenie czasu owulacji. Następnie należy poddać się badaniu, po którym lekarz porówna rozmiar jaja do pewnego okresu czasu i pomoże ustalić optymalny dzień zapłodnienia.

Wielkość dominującego pęcherzyka od pierwszego dnia cyklu do owulacji

Komórka jajowa co miesiąc dojrzewa w jajniku. Pochodzi ze specjalnej „bańki”, którą kładzie się przed narodzinami, stopniowo dojrzewa, a następnie pęka. Ta „bańka” jest dominującym pęcherzykiem. Czasami nazywa się to dominantą, ale lekarze wolą pierwszą opcję.

Wielkość pęcherzyka przez dni cyklu jest bardzo ważna. Od tego czynnika zależy zdolność kobiet do poczęcia.

Etapy rozwoju

Co to jest pęcherzyk dominujący? To „lider”, który wyprzedził swoich „kolegów” w rozwoju i rozwoju. Tylko on ma szansę pęknąć i wyprodukować dojrzałe jajo, które następnie zostanie zapłodnione przez plemnik. Lekarze rozróżniają cztery etapy rozwoju:

  1. Pęcherzyki występują u dziewczynki przed jej narodzinami. Kładzie się je w pierwszym trymestrze ciąży i „drzemie”, dopóki ich kochanka nie osiągnie wieku 12-14 lat. Nazywa się je pierwotnymi. W sumie dziewczyna ma około miliona takich „baniek”. Większość z nich umiera - to naturalny proces. Reszta dojrzewa, ale nie jednocześnie, ale w małych grupach - kilka pęcherzyków w każdym cyklu. Niektóre z nich staną się dominujące i sowalne już w 13 lat. Inni „śpią” i czekają na swoją kolej przez kolejną dekadę.
  2. Kiedy zaczynają dojrzewać, stają się pre-antralni. Na tym etapie nie są jak bąbelki, ale jak małe kostki.
  3. Pęcherzyki Antrala to kolejny etap. Co miesiąc nie ma więcej niż 9 takich „bąbelków” (jeśli jest ich więcej, jest to odchylenie). Zwiększają rozmiar (osiągają około 4 mm), uzyskują dodatkową powłokę. Jednocześnie w organizmie kobiety zwiększa produkcję estrogenu.
  4. Jeden (rzadko dwa) pęcherzyki zaczynają rosnąć szybciej niż ich towarzysze. Ten przywódca jest dominującym pęcherzykiem. Podczas owulacji jego rozmiar jest „gigantyczny” (w porównaniu z rozmiarem „pęcherzyków” antralnych) - ponad 2 cm średnicy i łatwo jest go zbadać za pomocą ultradźwięków. Ten etap kończy się owulacją, gdy pęcherzyk pęka i komórka jajowa go opuszcza.

Co powinno być pęcherzykiem w różnych dniach cyklu: normy medyczne

Jeśli podczas badania USG powiedziano ci, że dominujący pęcherzyk w lewym jajniku (lub po prawej, to nie ma znaczenia), musisz zapytać o jego rozmiar. Niestety zdarza się, że rozmiar nie odpowiada dniu cyklu, czyli pełnoprawne jajko nie dojrzewa.

Wielkość pęcherzyków w poszczególnych dniach cyklu zależy od długości cyklu miesiączkowego (a mianowicie jego pierwszej fazy). Im dłużej jest, tym wolniej dojrzewa jajko, a im mniejsze jest w danym dniu. Na przykład w 10 dniu cyklu pęcherzyk 10 mm można uznać za normę względną, jeśli cykl miesięczny wynosi 35 dni. Ale w cyklu 28-dniowym nie jest to już normą.

Jeśli natomiast cykl jest krótki, pęcherzyk dojrzeje szybciej i osiągnie maksymalny rozmiar w ciągu 11–12 dni.

Dlatego normy, które podajemy poniżej, nie powinny być traktowane jako absolutne. Wiele zależy od indywidualnych cech. Ale dla odniesienia będą przydatne. Oto więc normy dla zdrowej kobiety z 28-dniowym cyklem miesiączkowym.

  • Od 1 do 4 dni cyklu na ultradźwiękach można zobaczyć kilka pęcherzyków antralnych o wielkości 2-4 mm.
  • 5 dni - 5-6 mm.
  • 6 dni - 7-8 mm.
  • 7 dni - 9-10 mm. Dominujący pęcherzyk jest określony, inni „opóźniają się” i nie rosną. W przyszłości zmniejszy się ich rozmiar i wymrą (proces ten nazywa się atrezją).
  • 8 dni - 11-13 mm.
  • Dzień 9 - 13-14 mm.
  • 10 dni - 15-17 mm.
  • Dzień 11 - 17-19 mm.
  • Dzień 12 - 19-21 mm.
  • Dzień 13 - 22-23 mm.
  • Dzień 14 - 23-24 mm.

Z tej tabeli wynika zatem, że normalny wzrost wynosi około 2 mm dziennie, począwszy od piątego dnia MC.

Jeśli rozmiar nie spełnia standardów

Jeśli pęcherzyk ma 11 mm w 11 dniu cyklu lub 13 mm w 13 dniu cyklu, to rozmiar ten nie jest normą. Oznacza to, że jajko dojrzewa zbyt wolno i owulacja jest prawie niemożliwa. Przyczyna tego stanu jest najczęściej w nieprawidłowościach hormonalnych: w nieprawidłowym funkcjonowaniu tarczycy, przysadki mózgowej, jajników lub całego więzadła.

Warunek ten wymaga dodatkowego badania (w szczególności konieczne jest ustalenie poziomu hormonów) i korekty medycznej. Często ginekolodzy stosują hormony, ale nie zawsze tak jest. W niektórych przypadkach jest wystarczająca ilość witamin, leków poprawiających krążenie krwi, fitoterapii i fizjoterapii.

Doświadczeni lekarze wiedzą: dla wielu kobiet owulacja nie jest w każdym cyklu. I nie spieszą się z przepisywaniem preparatów hormonalnych opartych na folikulometrii tylko przez jeden miesiąc. Być może w następnym cyklu jajko dojrzeje z „właściwą” prędkością.

Czasami brak owulacji (brak owulacji) jest związany z przyczynami naturalnymi:

  • Stres, przepracowanie, brak snu;
  • Niedożywienie (ścisłe diety, w szczególności beztłuszczowe);
  • Otyłość lub skrajna chudość;
  • Ciężka praca fizyczna lub wyczerpujący trening sportowy.

Jeśli wykluczymy te czynniki, istnieje szansa, że ​​owulacja powróci sama.

Rozmiar do owulacji

Kiedy pęka pęcherzyk, w jakim rozmiarze występuje owulacja? Zwykle dzieje się to w dniach 12-16 cyklu miesiączkowego. W cyklu 28 dni owulacja następuje około 14 dnia (plus lub minus dwa dni). Z cyklem 30 dni - w dniu 15.

Z owulacją wielkość pęcherzyka wynosi 24 mm. Minimalna liczba to 22 mm.

Aby pęcherzyk pękł, konieczne jest skoordynowane działanie różnych hormonów w ciele kobiety. Mianowicie - estradiol, LH, FSH. Po owulacji progesteron wchodzi również w proces.

Jak zrozumieć, że wystąpiła owulacja? Poniższe metody pomogą:

  • Folikulometria (rodzaj ultradźwięków). Dziś jest to najbardziej niezawodny sposób;
  • Testy owulacji. Są one dość prawdziwe i łatwe w użyciu, ale nie są w 100% dokładne;
  • Podstawowa temperatura. W tym przypadku konieczne jest zbudowanie wykresu BT: metoda jest żmudna, nie zawsze niezawodna, ale przystępna.

Niektóre dziewczęta (choć nie wszystkie) doświadczają owulacji fizycznie, są to charakterystyczne objawy pęknięcia pęcherzyka:

  • Ciągnie dolną część brzucha i dolną część pleców;
  • Może wystąpić niewielkie krwawienie w środku cyklu;
  • Po owulacji boli klatkę piersiową.

Niektórzy doświadczają podrażnienia i zmęczenia. Inni, przeciwnie, pękają siłą i energią seksualną.

Teraz jajko ma 12-24 godzin na spotkanie ze spermą. Jeśli tak się nie stanie, cofa się, a za 12-14 dni przychodzi jej okres.

Jeśli pęcherzyk nie pęknie

Zdarza się, że pęcherzyk, który osiągnął średnicę 22-24 mm, nie pęka, ale zamienia się w torbiel pęcherzykową. Wynika to z niedoboru pewnych hormonów w organizmie. Ten stan można określić za pomocą ultradźwięków.

Czasami pojedyncza torbiel, która sama się „rozwiązuje”. Jeśli tak się nie stanie, to najpierw próbują go wyeliminować za pomocą narkotyków. I tylko wtedy, gdy jest duży i nie zmniejsza się, uciekają się do interwencji chirurgicznej.

Czasami jest wiele takich torbieli. Odkształcają jajniki, zakłócają ich prawidłowe działanie. Stan ten nazywany jest zespołem policystycznych jajników i wymaga leczenia.

Jeśli okaże się, że dominujący pęcherzyk w jajniku dojrzewa, ale nie pęka, lekarze mogą stosować leki hormonalne. Na przykład, wstrzyknięcie hCG do owulacji.

Skąd pochodzą bliźniaki

„Główny” pęcherzyk jest zdefiniowany w około 7-10 dniu cyklu. Wszystkie inne zmniejszają się i naturalnie umierają. Ale czasami zdarza się, że jest dwóch „przywódców” na raz. W cyklu naturalnym (to znaczy bez użycia hormonów do stymulacji owulacji) jest to dość rzadkie - u jednej kobiety na dziesięć, a nie w każdym cyklu miesięcznym.

Zdarza się, że dwa dominujące pęcherzyki w różnych jajnikach (lub w jednym - to również możliwe) są owulowane, to znaczy pękają. A potem jest szansa, że ​​oba jaja zostaną zapłodnione. Oznacza to, że narodzą się bliźnięta braterskie.

W przeciwieństwie do bliźniąt (gdy jedno jajko jest zapłodnione przez dwa plemniki), bliźniaki nie są takie same, a nie na tej samej osobie. Mogą być heteroseksualni lub tej samej płci i być do siebie podobni, jak zwykli bracia i siostry.

Zatem prawidłowy wzrost dominującego pęcherzyka i późniejsza owulacja są jasnymi oznakami zdrowia kobiet. A ewentualne naruszenia powinny ostrzec ciebie (i twojego lekarza), ale nie przestraszyć. Rzeczywiście, w większości przypadków takie odchylenia są skutecznie traktowane.

Top