Kategoria

Popularne Wiadomości

1 Uszczelki
Brązowy wypis z kobiet
2 Choroby
Co wskażą pływy podczas menstruacji i jak sobie z nimi radzić
3 Punkt kulminacyjny
Jak przyspieszyć miesięcznik, aby zacząć szybciej
4 Harmonie
W obecności jasnobrązowych wydzielin należy skonsultować się z lekarzem
Image
Główny // Choroby

Jak niebezpieczne jest zapalenie pochwy podczas ciąży - objawy choroby i metody leczenia


Zapalenie pochwy (zapalenie jelita grubego) - niespecyficzne zapalenie błony śluzowej pochwy, które jest najbardziej powszechne wśród wszystkich chorób ginekologicznych u kobiet.

Czym jest zapalenie pochwy i jak jest niebezpieczne dla przyszłej matki

Nie jest konieczne natychmiastowe przypisywanie jej do liczby chorób przenoszonych drogą płciową - zapalenie pochwy może pojawić się nawet u dziewcząt, które nie uprawiają seksu. Jest to konsekwencją nieprawidłowej pracy układu odpornościowego przyszłej matki, zaburzeń hormonalnych, stosowania leków przeciwbakteryjnych, a nawet stresów związanych z ciążą.

Często tlenowe zapalenie pochwy występuje w połączeniu z zapaleniem sromu - zapaleniem zewnętrznych narządów płciowych, któremu towarzyszy dyskomfort w kroczu i stałe swędzenie sromu.

Kolpit jest niebezpieczny nie tylko dla zdrowia matki, ale także dla płodu. Powoduje wiele problemów na wczesnych etapach - poprzez drogi rodne, przez szyjkę macicy, infekcja może przeniknąć do rozwijającego się płodu, wpływając na rozwój narządów i układów dziecka. Z ogromnym wysiewem wysokie ryzyko aborcji, poronień, przedwczesnego porodu. W przypadku zakażenia błon zarodka płyn owodniowy zaczyna przeciekać - tę patologię można zaobserwować w dowolnym okresie ciąży.

Jeśli proces trwa wystarczająco długo, a przyszła mama nie otrzymuje odpowiedniej opieki medycznej, zakażenie może wpłynąć na całą wewnętrzną powierzchnię macicy. Stan ten nazywany jest zapaleniem błony śluzowej macicy, aw połączeniu z zakażeniem błon może prowadzić do takiego stanu, jak zakaźny wstrząs toksyczny. Wymaga leczenia na oddziałach intensywnej opieki medycznej i ciągłej obserwacji specjalistów, ponieważ istnieje ryzyko powikłań nie tylko dla płodu, ale także zagraża życiu samej kobiety w ciąży.

Tylko terminowa diagnoza i leczenie pomogą uratować życie dziecka.

Przyczyny choroby

Choroba w 2 typach - niespecyficzne (niezakaźne) zapalenie pochwy i specyficzne (o charakterze bakteryjnym). Oba gatunki różnią się od siebie w reżimie leczenia, dlatego przed rozpoczęciem leczenia niezwykle konieczne są konsultacje ze specjalistą, w tym badanie miednicy i badania wymazu w celu zbadania bakterii.

Nieinfekcyjne

Natura jest tak ukształtowana, że ​​kobieta powinna płacić za radość macierzyństwa wysoką ceną - swoją własną odpornością. Eksperci uważają ten stan za fizjologiczny, co jest normalne dla ciała kobiety w ciąży. Ze względu na osłabienie funkcji barierowych i brak równowagi hormonalnej w organizmie mogą wystąpić zaostrzenia chorób przewlekłych.

W konsekwencji następuje zmiana mikroflory pochwy. Ilość wytwarzanego progesteronu prowadzi do powstawania glikogenu, którego pałeczki kwasu mlekowego, normalne dla mikroflory, po prostu nie są w stanie przetworzyć. W tym stanie występuje ogromny wzrost grzybów drożdżopodobnych z rodzaju Candida, powodujących stan zapalny.

Ze względu na rozmnażanie się komórek grzyba, kwaśne (normalne) podłoże zastępuje się zasadowym. W tym momencie zaczynają się pojawiać objawy kliniczne kandydozy - wyładowanie twarogowej konsystencji z nieprzyjemnym, specyficznym zapachem, zaczerwienieniem i obrzękiem warg sromowych, nieznośnym świądem narządów płciowych i dyskomfortem podczas oddawania moczu i stosunku płciowego.

Ważne jest, aby pamiętać, że objawy można zaobserwować w innych chorobach układu rozrodczego u kobiet, więc przed rozpoczęciem terapii należy potwierdzić diagnozę w laboratorium i skonsultować się z lekami stosowanymi u ginekologa-położnika.

Przewaga mikroflory niektórych bakterii nad innymi z powodu zaburzeń układu odpornościowego u kobiet w ciąży nie jest charakterystyczna tylko dla grzybów Candida - paciorkowców, gonokoków, gronkowców, włośniczek może również aktywnie proliferować i powodować zapalenie pochwy. Wszystkie te mikroorganizmy są stale obecne w naszym ciele i są uważane za warunkowo patogenną mikroflorę - to znaczy, jeśli odporność działa prawidłowo, ich obecność w ciele nie ma żadnych konsekwencji.

Czynniki powodujące występowanie niezakaźnego zapalenia pochwy:

  • nadwrażliwość na niektóre czynniki alergiczne, które nie wywołały reakcji w organizmie kobiety przed początkiem okresu ciąży - chemia gospodarcza, produkty do pielęgnacji ciała itp.;
  • narażenie na bodźce mechaniczne - instalowaniu pessara często towarzyszy uszkodzenie błony śluzowej pochwy, a następnie reakcja zapalna, która zamienia się w zapalenie pochwy;
  • stosowanie leków - leków przeciwbakteryjnych, zwłaszcza stosowanych przez długi czas, niekorzystnie wpływa na korzystną mikroflorę, która wywołuje wzrost grzybów drożdżopodobnych i pojawienie się kandydozy;
  • Wpływ środków chemicznych na ściany śluzu - występuje głównie z naruszeniem zasad podwajających, nieprzestrzegania stężenia roztworu do podawania, a nawet stosowania leków do douching, które nie są do tego przeznaczone;
  • cukrzyca;
  • przetoki narządów płciowych - mogą być spowodowane nieprawidłowym porodem, urazem, operacją krocza: w tym przypadku obszar pochwy zaludniony przez same bakterie będzie stale stykał się z innymi obszarami, które mają całkowicie inną mikroflorę, co spowoduje stan zapalny;
  • nadwaga;
  • dysfunkcja gruczołów wydzielania wewnętrznego - nadnercza, jajniki, tarczyca;
  • wypadanie genitaliów.

Zaraźliwy

Typową przyczyną zakaźnego procesu zapalnego jest stosunek płciowy bez zabezpieczenia, w wyniku którego drobnoustroje chorobotwórcze penetrują pochwę. Ponadto istnieje również ścieżka kontaktu z gospodarstwem domowym, w której infekcja następuje z powodu rażącego naruszenia zasad higieny osobistej (używanie cudzych ręczników lub produktów higienicznych bez indywidualnego opakowania).

Może to być jeden typ drobnoustrojów chorobotwórczych lub kilka.

Wśród nich najczęściej:

  1. Wirus brodawczaka ludzkiego.
  2. Wirus cytomegalii.
  3. Streptococcus.
  4. Staphylococcus.
  5. Enterobacteria - Escherichia coli.
  6. Trichomonas.
  7. Gonococci
  8. Chlamydia.
  9. Mykoplazma.
  10. Ureoplasma.
  11. Różdżka gruźlicy.
  12. Treponema pallidum.

Rodzaje patologii

Jak wspomniano powyżej, zapalenie pochwy u kobiet w ciąży dzieli się na 2 typy - specyficzne i niespecyficzne.

Z kolei specyfika jest podzielona na grupy w oparciu o naturę czynnika zakaźnego:

  1. Bakteryjne
  2. Wirusowe.
  3. Zapalenia wywołane przez wiciowce pierwotniaków - czynnik wywołujący zapalenie pochwy Trichomonas, jedna z najczęstszych chorób na świecie.
  4. Grzybicze - wywoływane przez grzyby z rodzaju Candida (drożdżaki lub drożdże).

W zależności od postaci choroby chorobę można podzielić na:

Objawy i diagnoza choroby

Przed zdiagnozowaniem zapalenia pochwy u kobiety kobieta powinna zrozumieć, że wraz z początkiem okresu ciąży wydzielina z pochwy będzie inna niż przed ciążą. Koncepcja zmienia swój charakter przez cały okres - przyczyną tego stanu są hormony, których poziom u kobiet w ciąży w okresie ciąży nie jest stały. Jeśli istnieje podejrzenie zapalenia, dziewczyna powinna skonsultować się z lekarzem, dla którego jest obserwowana, aby wyjaśnić diagnozę.

Colpitis ma objawy, które nie zależą od mikroorganizmu, który go wywołał.

Przy każdej chorobie obserwuje się:

  • ból zlokalizowany w podbrzuszu;
  • swędzenie, zaczerwienienie, obrzęk pochwy, a jeśli proces ma miejsce w połączeniu z zapaleniem sromu, to zewnętrzne narządy płciowe;
  • częste, trudne i bolesne oddawanie moczu;
  • ból lub dyskomfort podczas stosunku;
  • absolutorium - różne w swojej objętości i charakterze.

Objawy kliniczne u kobiet w ciąży mogą się nieco różnić od siebie i zależą od czynnika zakaźnego, który je spowodował:

  1. Zapalenie wywołane przez grzyby drożdżopodobne charakteryzuje się tandetnymi wydzielinami w postaci małych lub dużych płatków. Często to wydzielanie ma kwaśny zapach. Kobieta martwi się o nieznośny swędzenie i dyskomfort w strefie intymnej.
  2. Paciorkowce i gronkowce wywołują wydzielinę o żółtawym odcieniu i noszą ropny zapach.
  3. Choroby wywoływane przez Gardnerella, mają wydzielinę z ostrym rybim zapachem śluzowatego charakteru.
  4. Procesy zapalne wywołane przez gonokoki mają białawy, z lekko żółtym odcieniem, wydzieliną. Ta ropa jest lepka i gęsta.
  5. Colpitis, którego przyczyną jest Trichomonas, ma żółto-zielony lub jasnozielony odcień, często ma spienioną strukturę.

W przewlekłym, przewlekłym procesie powyższe objawy zwykle nie są tak wyraźne jak w fazie ostrej. Choroba czasami przebiega w ukryciu, co prowadzi do komplikacji - zarówno od matki, jak i od dziecka.

Leczenie zapalenia pochwy u kobiet w ciąży

Przed ustaleniem rozpoznania zapalenia jelita grubego konieczne jest przeprowadzenie szeregu instrumentalnych i laboratoryjnych metod badania, począwszy od badania ginekologa pod kątem obecności zewnętrznych objawów zapalenia pochwy i pobierania rozmazów do wysiewu, a skończywszy na badaniach krwi w celu wykrycia reakcji zapalenia w organizmie i identyfikacji przeciwciał dla mikroorganizmów.

Możesz poczekać na wyniki analiz od 5 do 7 dni. Ważne jest, aby zrozumieć, że jeśli kobieta w ciąży ma diagnozę „swoistego zapalenia jelita grubego” - terapia tej choroby jest konieczna dla obu partnerów.

Terapia jest dość trudna, ponieważ prawie wszystkie naprawdę skuteczne leki, które działają szybko i agresywnie na mikroorganizmy, są niedopuszczalne w leczeniu kobiet w ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze ciąży. Wpływ na płód w tak wczesnej fazie rozwoju, kiedy układane są narządy i układy, nie był badany, dlatego zapalenie jest leczone w inny sposób.

Często lekarze stosują złożoną terapię, stosując zarówno środki do leczenia miejscowego (czopki, żele, tabletki dopochwowe), jak i środki stosowane doustnie - tabletki, kapsułki.

Farmakoterapia

Jeśli bakteryjne zapalenie pochwy zostanie zdiagnozowane na samym początku ciąży, najbardziej nietoksyczne i bezpieczne dla dziecka - chlorheksydyna, betadyna - stają się lekami z wyboru.

Infekcje grzybicze są dość łatwe do leczenia ze względu na stosowanie takich środków jak Nystatyna, Pimafucyna. Oba leki zmniejszyły się do minimalnego wchłaniania w przewodzie pokarmowym, więc nie mają prawie żadnego wpływu na płód i mogą być przypisane w dowolnym momencie.

Można przepisać terzhinan, Josamycin, Hexicon i inne świece - w ich składzie jest kilka substancji czynnych, dzięki czemu skutecznie radzą sobie z różnymi mikroorganizmami.

Ponadto przepisano ciężarne multiwitaminy i kompleksy mineralne w celu zwiększenia ogólnej odporności organizmu.

Metody ludowe

Rozpoczynając leczenie tradycyjną medycyną, należy skonsultować się ze specjalistą - często ich stosowanie maskuje objawy zapalenia jelit u kobiet w ciąży, co może spowodować, że proces będzie przewlekły i powodować powikłania u dziecka.

Użycie płukania podczas noszenia płodu jest niepożądane, więc można robić kąpiele z gotowymi wywarami lub myć się kilka razy (do 3) razy dziennie. Zużyte środki ludowe często łagodzą swędzenie, łagodzą skórę i zmniejszają stan zapalny.

Może to być stado ziół, takich jak mięta, rumianek, ziele dziurawca, nagietek. Trawa jest pobierana w proporcji 20 g na 1 litr wody. Stosowano również balsam z korą brzozową i pąkami dębowymi - przyczyniają się do odbudowy. Stosunek tego roztworu wynosi 0,5 litra wrzącej wody na 10 g rośliny.

Obejrzyj krótki film na temat artykułu:

Środki zapobiegawcze

Najlepszą profilaktyką zapalenia jelita grubego jest planowanie ciąży. Łatwiej jest pozbyć się choroby, gdy nie ma ryzyka uszkodzenia płodu. Regularne wizyty u ginekologa i badania minimalizują ryzyko wystąpienia zapalenia jelit.

  1. Ścisłe przestrzeganie higieny osobistej.
  2. Utrzymywanie życia seksualnego z jednym partnerem seksualnym.
  3. Zdrowy styl życia.
  4. Wsparcie zdrowego żywienia i odporności.
  5. Nie bierz chronicznych procesów w ciele - aby przeprowadzić ich terapię na czas.

Wniosek

Ze względu na to, że choroba jest dość powszechna i ma wiele negatywnych konsekwencji zarówno w czasie ciąży, jak i podczas porodu, przy pierwszych objawach ciąży, należy natychmiast skontaktować się z ginekologiem położnikiem. Po ustaleniu diagnozy za pomocą badania i przeprowadzeniu niezbędnych metod diagnostycznych, lekarz przepisze właściwe leczenie, które będzie tak skuteczne, jak to możliwe dla matki i bezpieczne dla płodu.

Bakteryjne zapalenie pochwy: przyczyny i objawy choroby, taktyki leczenia i terapia podczas ciąży

Bakteryjne zapalenie pochwy jest patologicznym procesem infekcyjno-zapalnym błony śluzowej pochwy o niespecyficznym charakterze. Towarzyszy temu naruszenie składu zwykłej mikroflory i nie jest związane z zakaźnymi patogenami, chorobami przenoszonymi drogą płciową, a także z najprostszymi mikroorganizmami i / lub zakażeniem grzybiczym.

Pomimo postępów w mikrobiologii medycznej i farmakologii środków przeciwbakteryjnych, leczenie bakteryjnego zapalenia pochwy, zwłaszcza jego przewlekłego przebiegu, w wielu przypadkach nadal jest dość problematyczne.

Przyczyny bakteryjnego zapalenia pochwy

Ostatnio wierzono, że u kobiet przyczyną zakaźnej reakcji zapalnej błony śluzowej dolnych dróg rodnych są takie specyficzne mikroorganizmy chorobotwórcze jak chlamydia, rzęsistki pochwowe i gonokoki.

Uważano, że cechy tych mikroorganizmów i niedoskonałość efektu terapeutycznego przyczyniają się zarówno do ostrego przebiegu patologii, jak i do przekształcenia ostrego zapalenia w przewlekłe bakteryjne zapalenie pochwy z częstymi zaostrzeniami.

Z czasem stało się jasne, że specyficzne patogeny są tylko czynnikiem wyzwalającym, a bezpośrednią przyczyną zapalenia pochwy są głównie (80%) oportunistyczne mikroorganizmy. Taki wniosek na pewnym etapie odegrał decydującą rolę w odpowiedzi na pytanie „jak leczyć chorobę”.

Aby stłumić oportunistyczną mikroflorę w leczeniu niespecyficznego bakteryjnego zapalenia pochwy, zastosowano antybiotyki o szerokim spektrum działania. Jednak błędność takiej taktyki została ustalona po wystąpieniu wysokiej częstotliwości (od 40 do 70%) nawrotów po leczeniu. Były one związane z rozwojem zaburzeń w jakościowym i ilościowym stosunku mikroorganizmów w środowisku pochwy, czyli występowaniu dysbiozy (dysbakteriozy) spowodowanej wpływem antybiotyków o szerokim spektrum działania.

Wszystkie te obserwacje i badania doprowadziły do ​​pojawienia się koncepcji „bakteryjnego zapalenia pochwy”, które jest główną przyczyną bakteryjnego zapalenia pochwy. Tak więc, bakteryjne zapalenie pochwy jest wieloczynnikowym zespołem pochwy, który jest spowodowany zwiększoną reprodukcją warunkowo patogennych mikroorganizmów i zmniejszeniem stężenia pałeczek kwasu mlekowego na błonach śluzowych ścian pochwy, czemu towarzyszą obfite wydzieliny z dróg rodnych. Różni się od nieswoistego bakteryjnego zapalenia pochwy tylko przy braku oczywistego zapalenia i, odpowiednio, w liczbie różnych typów białych krwinek w testach wymazu.

Wśród patogenów bakteryjne zapalenie pochwy dominują (TLE zmniejszenie liczby lub nieobecność opcjonalnego konwencjonalnej, pałeczek mlekowych i przewagą beztlenowej bakterii pałeczek kwasu mlekowego), głównie gronkowce, grupa paciorkowce „B”, enterokoków, E. coli, Proteus, Klebsiella, Ureaplasma, dopochwowego atopobium Gardnerella i niektóre inni.

Szczególne znaczenie ma wykrywanie w rozmazach atopobium pochwy, które praktycznie nie występuje u zdrowych kobiet. Przewlekłe bakteryjne zapalenie pochwy z nawrotowym przebiegiem charakteryzuje się obecnością tej bakterii w prawie 100%.

Implikacje dla ciała

Zarówno bakteryjne zapalenie pochwy, jak i bakteryjne zapalenie pochwy nie stanowią bezpośredniego zagrożenia dla kobiecego ciała. Prowadzą one jednak do rozmnażania i akumulacji w dolnych częściach dróg płciowych w wysokich stężeniach warunkowo patogennych i patogennych mikroorganizmów, które dodatkowo powodują rozwój procesów ropno-zapalnych w macicy i przydatkach, dolnych drogach moczowych, zapaleniu miednicy mniejszej i niepłodności.

Bakteryjne zapalenie pochwy podczas ciąży może prowadzić do takich powikłań położniczych i ginekologicznych, jak:

  • ciąża pozamaciczna;
  • poronienie;
  • zapalenie kosmówki (zakażenie muszli owodniowej i płynu owodniowego);
  • prenatalne pęknięcie płynu owodniowego i porodu przedwczesnego (ryzyko wzrasta 2,5-3,5 razy);
  • wewnątrzmaciczne zakażenie płodu;
  • patologia o charakterze ropno-zapalnym w okresie bezpośrednio po porodzie (rozwija się 3,5-6 razy częściej).

Bakteryjne zapalenie pochwy po porodzie jest dość powszechne, co tłumaczy się wzrostem pH środowiska pochwy i zmianami proporcji mikroorganizmów w dolnych drogach rodnych, trwałymi zmianami w ogólnym tle hormonalnym, osłabieniem odporności miejscowej i ogólnej.

Przyczyniające się czynniki i objawy bakteryjnego zapalenia pochwy

Czynnikami ryzyka waginozy są:

  • ciągłe używanie podpasek i częste używanie ciasnego syntetycznego płótna;
  • częste biczowanie i prysznice pochwowe, zwłaszcza przy użyciu środków antyseptycznych;
  • stosowanie wysokich dawek doustnych środków antykoncepcyjnych;
  • ciąża i poród;
  • uporczywe przepracowanie neuropsychiczne i częste stany stresowe;
  • stany niedoboru odporności spowodowane długotrwałą ekspozycją na małe dawki promieniowania jonizującego, niekorzystne środowisko ekologiczne, złe odżywianie, przyjmowanie glikokortykosteroidów, leki cytotoksyczne i inne leki powodujące zahamowanie ogólnej odporności;
  • niekontrolowane częste i / lub niewłaściwe stosowanie leków, zwłaszcza antybiotyków o szerokim spektrum działania i środków przeciwbakteryjnych, związanych z autodiagnozą i samoleczeniem;
  • zmiany hormonalne w okresie dojrzewania, w czasie ciąży i po porodzie, po aborcji, a także choroby endokrynologiczne, zwłaszcza cukrzyca i niedoczynność tarczycy;
  • zaburzenia miesiączkowania, manifestujące się oligomenorrhea lub brak miesiączki;
  • cierpiał na ostre i przewlekłe choroby układu moczowo-płciowego.

Ryzyko choroby wzrasta wielokrotnie w przypadku:

  1. Wczesny stosunek płciowy w młodym wieku.
  2. Stosowanie środków antykoncepcyjnych, takich jak urządzenie wewnątrzmaciczne (ryzyko zachorowania na zapalenie pochwy wzrasta 3 razy) i przepony, a także częste stosowanie środków plemnikobójczych.
  3. Sztuczna aborcja i spontaniczne aborcje.
  4. Nieodpowiedni partner seksualny w zakresie higieny.
  5. Częsta zmiana partnerów seksualnych i przypadkowy seks.
  6. Wykorzystanie niekonwencjonalnych metod kontaktu seksualnego (ano-genitalnego i ustno-płciowego).

Symptomatologia

Waginoza występuje bez objawów zapalnych, z prawidłową liczbą białych krwinek w rozmazach z pochwy i ze zwiększonymi wartościami PH. Klinicznie jest to biały lub szarawy kremowy wydzielinowy, często mający nieprzyjemny (rybi) zapach, który zwiększa się podczas miesiączki, a zwłaszcza po stosunku bez użycia prezerwatywy.

Wzmocnienie zapachu „ryby” dzięki temu, że płyn nasienny, którego pH jest równe 7,0, po wstrzyknięciu do pochwy zmniejsza kwasowość pożywki tego ostatniego. W rezultacie uwalniane są aminy, które są lotnymi związkami organicznymi, pochodnymi amoniaku, dzięki którym ten specyficzny zapach jest spowodowany, co jest różnicowym znakiem diagnostycznym bakteryjnego zapalenia pochwy.

Postępowi procesu towarzyszy gęste pienienie, nieco „kłujące” i lepkie, przylegające nawet do ścian pochwy, wydzieliny, czasem dyspareunia i uczucie lekkiego swędzenia w drogach rodnych. Występowanie takich objawów może utrzymywać się przez lata, aw połowie przypadków pochwica zwykle przebiega bez żadnych objawów, ale z dodatnimi wynikami badań laboratoryjnych wymazów.

Objawy bakteryjnego zapalenia pochwy są następujące:

  1. Wygląd rozładowania żółtawy kolor.
  2. Uczucie bólu, świądu i pieczenia (u 30% kobiet), często o znacznym nasileniu, w dolnych obszarach narządów płciowych.
  3. Bolesność w podbrzuszu.
  4. Zaburzenia oddawania moczu (częste parcie, nietrzymanie moczu podczas wysiłku fizycznego, stany emocjonalne, stosunek płciowy).
  5. Dyspareunia.
  6. Choroby zapalne narządów miednicy.
  7. Podczas badania przez ginekologa pojawia się ból w procesie wprowadzania luster, zaczerwienienia i obrzęku błony śluzowej, wysypka w postaci wybroczyn (krwotoki punktowe), erozja powierzchniowej natury w oczekiwaniu i na ścianach pochwy oraz nadżerki szyjki macicy. Formy przewlekłe charakteryzują się mniejszym nasileniem tych objawów klinicznych.
  8. Badanie mikroskopowe rozmazów zawartości pochwy ujawnia obecność dużej liczby leukocytów o różnych postaciach, małą liczbę lub brak fakultatywnych bakterii kwasu mlekowego oraz wzrost liczby pałeczek kwasu mlekowego, które nie wytwarzają nadtlenku wodoru.
  9. Zwiększone pH środowiska pochwy.

Jak leczyć bakteryjne zapalenie pochwy

Znaczenie współczesnej koncepcji zintegrowanego podejścia medycznego polega nie tylko na bezpośrednim oddziaływaniu na przyczynę choroby, ale także na wyeliminowaniu czynników ryzyka, które przyczyniają się do rozwoju procesów zapalnych, korygowaniu lokalnych i ogólnych zaburzeń odporności oraz przywracaniu upośledzonej biocenozy środowiska pochwy przy jednoczesnej stymulacji procesów regeneracyjnych.

Obecnie zalecany główny (optymalny) schemat leczenia bakteryjnego zapalenia pochwy lub waginozy obejmuje preparaty z serii imidazolu, głównie metronidazol lub antybiotyki:

  1. Metronidazol, wytwarzany w postaci żelu 1000 mg lub w czopkach 500 mg do podawania dopochwowego. Żel wstrzykuje się raz dziennie w nocy, świece - rano i wieczorem. Przebieg leczenia wynosi 7-10 dni.
  2. Dalacin, którego substancją czynną jest siarczan klindamycyny. Dostępne w postaci świec zawierających 100 mg substancji czynnej i kremu z aplikatorem - 5 gramów kremu (jeden aplikator) zawiera 100 mg substancji czynnej. Jedna świeca lub jeden aplikator jest wkładany na noc przez 3 dni.
  3. Polygynax, który jest połączonym (neomycyną z polimyksyną i nystatyną) kapsułkami antybiotykowymi. Jest wprowadzany głęboko do pochwy w nocy codziennie przez 12 dni.

Niestety, preparaty bakteryjnego zapalenia pochwy związane z serią imidazolu są niepożądane do stosowania u kobiet w ciąży i podczas karmienia piersią, a także do długotrwałego leczenia lub profilaktyki, ponieważ szybko prowadzą do oporności (oporności) mikroorganizmów (20%) i mają szereg działań niepożądanych, w tym mutagennych i rakotwórczych.

Ponadto wszystkie te leki, zapewniające skuteczny wpływ na patogenną mikroflorę, nie zapobiegają występowaniu nawrotów, obserwowanych w połowie przypadków i więcej, już 3 miesiące po leczeniu.

Kompleks McMiror, krem ​​i czopki z bakteryjnym zapaleniem pochwy, charakteryzujący się występowaniem w analizach wymazów z pochwy atopobium i gardnerellali dopochwowej, ma wysoki stopień aktywności przekraczający działanie metronidazolu. Lek zawiera nifuratel, który ma działanie przeciwbakteryjne, przeciwpierwotniakowe i przeciwgrzybicze, w połączeniu z nystatyną. Świece są używane 1 raz dziennie, krem ​​- 1-2 razy dziennie. Przebieg leczenia wynosi 8-10 dni.

Biorąc pod uwagę prawdopodobieństwo zaostrzeń choroby, pożądane jest włączenie leków immunomodulujących w trakcie złożonej terapii. W tym aspekcie zaleca się preparat ziołowy Derivat z substancją czynną dezoksyrybonukleatem sodu. Ma modulujący wpływ na miejscową i lokalną odporność, zmniejsza nasilenie procesu zapalnego i stymuluje procesy naprawcze i regeneracyjne. „Pochodna” jest stosowana domięśniowo, jak również w postaci nawadniania lub tamponów zwilżonych roztworem.

W celu przywrócenia mikrobiocenozy stosuje się biopreparaty w postaci czopków dopochwowych - Bifidumbakterin, Acylact, Lactobacterin itp.

Jak leczyć chorobę u kobiet w ciąży?

Trudność w leczeniu pacjentów tej kategorii wynika z faktu, że niezbędne leki przeciwdrobnoustrojowe są niebezpieczne, zwłaszcza w pierwszym trymestrze ciąży. Ponadto, ze względu na często zmieniające się tło hormonalne, odnotowuje się ich niską skuteczność i częste zaostrzenia bakteryjnego zapalenia pochwy.

W pierwszym trymestrze ciąży zalecana jest terapia dietetyczna (w tym jogurt, bifidokefir, aktywa, bioflora, fitoestrogeny), przywrócenie funkcji jelita grubego, mające na celu wyeliminowanie zaparć i dysbiozy jelitowej, a także środki do tworzenia kwaśnego środowiska w pochwie. W tym drugim przypadku stosuje się tabletki dopochwowe z kwasem askorbinowym („Vaginorm - C”).

Możliwe jest również użycie pochwy „Betadine” ze środkiem antyseptycznym „Normoflorin-L” wewnątrz lub w postaci tamponów z gazy bawełnianej impregnowanych lekiem. Zawiera bakterie kwasu mlekowego i ich metabolity, witaminy z grup „B”, „C”, „E”, „PP”, „H”, aminokwasy i kwasy organiczne, mikroelementy, prebiotyki.

W drugim i trzecim trymestrze ciąży zasady leczenia są takie same, ale dodatkowo możliwe jest stosowanie preparatów metronidazolu, tabletek dopochwowych Klion-D, czopków dopochwowych i tabletek Hexicon z zawartością antyseptycznego diglukonianu chlorheksydyny, kapsułek dopochwowych zawierających antybiotyki dopochwowe i nystatyna i inne.

Skuteczność i sukces leczenia pochwy i zapalenia pochwy jest w dużej mierze związany z terminową i prawidłową diagnozą i terapią patogenetyczną. Powinien być przeprowadzony z uwzględnieniem charakteru i czasu trwania procesu, obecności chorób współistniejących, wyników kompleksowego badania i wcześniejszego leczenia, a także stanu funkcji narządów rozrodczych.

Bakteryjne zapalenie pochwy w czasie ciąży: objawy, leczenie, skutki

Bakteryjne zapalenie pochwy lub zapalenie pochwy nazywane jest brakiem równowagi mikroorganizmów w pochwie ze spadkiem liczby bakterii kwasu mlekowego i wzrostem postaci oportunistycznych. Ta patologia może być przenoszona drogą płciową podczas wprowadzania patogennych bakterii od mężczyzny do pochwy kobiety. Zapalenie pochwy podczas ciąży jest czynnikiem ryzyka dla mikroorganizmów wchodzących do macicy z pochwy. Może to być przyczyną takich powikłań, jak zakażenie łożyska i błon płodowych, co prowadzi do chorób ropno-septycznych.

Bakwaginoza w czasie ciąży w pierwszym trymestrze ciąży w niektórych przypadkach powoduje poronienie, aw trzecim - przedwczesne porody z powodu uszkodzenia mikroorganizmów w strukturze błon owodniowych.

Przyczyny choroby

Choroba ta nazywana jest również dysbiozą lub gardnerellozą pochwową. W przypadku naruszenia mikroflory pochwy i zmniejszenia liczby niezbędnych bakterii kwasu mlekowego, zapewnione są korzystne warunki dla rozwoju drobnoustrojów chorobotwórczych - beztlenowców i gardenerów.

W przypadku waginozy może rozwinąć się jeden lub kilka patogennych mikroorganizmów - ponad 300 jest rozróżnianych przez tę dolegliwość, która nie zawsze umożliwia określenie dokładnego rodzaju bakterii, ale gardnerella, najczęstsze patogeny, jest prawie zawsze diagnozowana.

Waginoza bakteryjna zawsze zaczyna się z jednego powodu - zmiany mikroflory. Zjawisko to może powodować wiele czynników:

  • zmiany hormonalne występujące podczas ciąży;
  • leczenie farmakologiczne: co do zasady zmiana mikroflory, która jest związana ze stosowaniem środków hormonalnych, antybiotyków, leków przeciwbakteryjnych i przeciwgrzybiczych;
  • środki przeciwdrobnoustrojowe do higieny intymnej zawierające triklosan;
  • zaburzenia endokrynologiczne;
  • biczowanie pochwy (zwłaszcza antyseptyki lub napoje gazowane);
  • noszenie bielizny syntetycznej (zwłaszcza sznurków);
  • dysbioza jelitowa;
  • nieprzestrzeganie higieny intymnej;
  • zmiany klimatyczne;
  • przewlekły lub ciężki stres;
  • przenikanie ciała obcego do pochwy;
  • nowy partner seksualny;
  • przejście ciąży z powikłaniami;
  • złe nawyki i niezdrowa żywność;
  • zwiększona aktywność seksualna;
  • proces zapalenia w układzie rozrodczym (istniejący lub trwający).

Rodzaje i objawy choroby

Istnieją trzy typy waginozy, które różnią się pochodzeniem i głównymi cechami. Pierwszym objawem waginozy jest umiarkowana (w niektórych przypadkach duża) ilość wydzieliny z pochwy, której towarzyszy zapach amoniaku. Z reguły porównuje się go do zapachu zgniłych ryb.

Bakteryjne zapalenie pochwy

Pierwsze miesiące choroby charakteryzują się płynnymi wydzielinami szarawymi lub białymi. Podczas badania u ginekologa błona śluzowa pochwy ma naturalny różowawy kolor. Bardzo rzadko można znaleźć małe kropki o czerwonawym kolorze.

Jeśli choroba mija ponad sześć miesięcy, jej objawy stają się bardziej wyraźne:

  • rozładowanie przez konsekwencję zaczyna się zmieniać: mogą być śluzowe lub tandetne;
  • zmienia się także kolor wyładowania, uzyskują żółto-zielony odcień;
  • istnieje znacznie więcej wyładowań objętościowych: w normalnym stanie 3–5 ml ich liczba może wzrosnąć o ponad 10 razy;
  • wzdłuż ścian pochwy występuje równomierny rozkład wydzielin: mogą one pienić się, być lepkie i dość grube;
  • może być bolesne uczucie podczas stosunku seksualnego;
  • długotrwałe zapalenie pochwy prowadzi do swędzenia pochwy, pieczenia, ale dyskomfort ten może pojawiać się okresowo lub całkowicie nieobecny;
  • podczas bakteryjnego zapalenia pochwy w czasie ciąży może pojawić się ból podbrzusza;
  • W niektórych przypadkach proces oddawania moczu jest zakłócany (staje się bolesny i staje się częstszy).

Forma Trichomonas

Rzęsistkowica jest chorobą przenoszoną drogą płciową, która jest przenoszona drogą płciową i często jest diagnozowana u kobiet w ciąży. Wynika to z faktu, że rzęsistkowica jest bardzo trudna do leczenia i szybko przechodzi w stadium przewlekłe. Podstępność tej choroby polega na tym, że czynnikiem sprawczym choroby są pierwotniaki, które „połykają” chlamydię, ureaplazmy, gonokoki i inne patogenne mikroflory, „konserwując” je przez lata.

Kobieta może nie wiedzieć od lat, że cierpi na rzęsistkowicę, zapominając bezpiecznie, że kiedyś leczyła tę chorobę. W czasie ciąży, w obliczu ogólnego spadku odporności i gwałtownego wzrostu hormonów, przewlekły proces zaczyna zamieniać się w ostry. Trichomonas do życia z powrotem jednocześnie z innymi bakteriami. Najczęściej objawy kliniczne pojawienia się zapalenia pochwy są usuwane, często przypominając zwykłe bakteryjne zapalenie pochwy, a bez diagnostyki różnicowej i właściwie opracowanego schematu leczenia może prowadzić do poważnych konsekwencji.

W przeciwieństwie do bakteryjnego zapalenia pochwy, podczas oddawania moczu może wystąpić uczucie pieczenia, swędzenie na zewnętrznych narządach płciowych. Swędzenie z porą dnia nie jest związane. Wyładowania nie są lepkie, pieniste, mają żółtawy odcień i swobodnie wypływają z pochwy. Brodawki narządów płciowych mogą pojawić się w pobliżu wejścia do pochwy.

Kandydoza

Pojawia się u 35% kobiet w ciąży na tle gwałtownie obniżonego pH pochwy i niskiej odporności. Często choroba ta jest mylona z bakteryjnym zapaleniem pochwy, w niektórych przypadkach identyfikując te dwie patologie. Może powtarzać się wielokrotnie w czasie ciąży. Za każdym razem wymagane jest odpowiednie leczenie.

Od bakterii odróżnia się wydzieliną białego koloru, tandetną o kwaśnym zapachu (podczas waginozy, zapachu zgniłych ryb). Świąd, zwykle w nocy lub wieczorem, pogarsza się po gorącej kąpieli lub stosunku płciowym.

Diagnozowanie bakteryjnego zapalenia pochwy

Następujące rodzaje diagnozy są wystarczające do potwierdzenia choroby.

  1. Rozmaz. Wyprodukuj badanie bakterioskopowe (mikroskopowe) wymazu, barwionego gramem. Gdy waginoza w próbce określa spadek liczby pałeczek Doderleiny, przewaga komórek nabłonkowych nad leukocytami, wizualizacja specyficznych komórek, które nazywa się kluczem, ponieważ to na nich znajdują się patogeny.
  2. Inspekcja. Na tym etapie podejrzenie pochwy podejrzewa się tylko wtedy, gdy występuje wydzielina o nietypowym zapachu. Ale w niektórych przypadkach mogą ich brakować.
  3. Kwasowość. Ta diagnoza odnosi się do określenia pH w pochwie. Jeśli pH jest większe niż 5, rozpoznaje się bakteryjne zapalenie pochwy.
  4. Bacsev (badanie hodowli) na Gardnerella vaginalis nie ma charakteru informacyjnego, w trudnych przypadkach możliwa jest jedynie analiza Gardnerella metodą PCR.

Leczenie bakteryjnego zapalenia pochwy u kobiet w ciąży

Głównym leczeniem zapalenia pochwy w ciąży jest cykl antybiotyków. Z reguły przepisuje się go dopiero w drugim trymestrze, ponieważ w pierwszym trymestrze ciąży płód jest najbardziej podatny na różne leki. Najczęściej uciekają się do jednego z następujących środków:

  • Ornidazol (Tiberal) - 250 mg dwa razy dziennie przez 5 dni;
  • metronidazol (Trihopol lub Klion w tabletkach) - 250 mg dwa razy dziennie przez tydzień.

Antybiotyki mogą nie zabijać całkowicie patogenów oportunistycznych. Ponadto należy wziąć pod uwagę, że ich obecność (niewielki procent) jest normalna dla każdej kobiety.

W celu odtworzenia naturalnego środowiska w pochwie stosuje się kapsułki dopochwowe (Acilact, Vaginorm, Lactoginal, Lactobacterin, Bifidumbacterin, Bifikol).

Nie wolno nam zapominać, że leczenie choroby jest konieczne tylko pod nadzorem lekarza. W procesie terminowego leczenia najważniejsze jest przywrócenie naturalnej mikroflory w pochwie. Również przywrócić i mikroflory jelitowej za pomocą lakto - i bifidobakterii.

W przypadku zdiagnozowanej patologii należy pamiętać, że przepisany przebieg leczenia musi być kontynuowany do końca, nawet jeśli początkowo nie było żadnych objawów choroby lub zniknęły podczas leczenia.

Jeśli to konieczne, leki w postaci świec są przepisywane kobietom w ciąży w pierwszym trymestrze ciąży. Ich główną zaletą jest lokalne działanie - substancje czynne na ciele nie mają działania ogólnoustrojowego, jak to się dzieje podczas doustnego podawania leków.

Do leczenia choroby wymaga nie tylko leczenia zachowawczego, ale także dbania o codzienną dietę. W menu musisz dodać produkty mleczne. W tym czasie konieczne będzie porzucenie cukru i jego produktów.

Stosunek płciowy w procesie leczenia, lekarz zazwyczaj zabrania lub zaleca antykoncepcję barierową.

Konsekwencje nieleczonej waginozy

Jeśli nie określisz choroby na czas i nie wytworzysz właściwego leczenia, istnieje bardzo duże ryzyko zarówno dla płodu, jak i matki:

  1. Choroba naczynioruchowa (zapalenie pęcherza). Proces zapalenia może prowadzić do mikropęknięć lub nawet całkowitego pęknięcia pęcherza. Może to prowadzić do przedwczesnego porodu lub poronienia.
  2. Podczas powstawania mikropęknięcia w pęcherzu płodowym istnieje ryzyko infekcji penetrującej płyn owodniowy, co może łatwo doprowadzić do zakażenia płodu. Powikłania w tym przypadku są nieprzewidywalne - od opóźnienia w rozwoju płodu przed pojawieniem się posocznicy i śmiercią płodu.
  3. Jeśli „pęknięcie” pojawi się w pęcherzu płodowym, płyn owodniowy może wyciekać - jest to destrukcyjne dla nienarodzonego dziecka.
  4. Zmniejszony układ odpornościowy w pochwie powoduje, że organizm jest bardziej podatny na wiele chorób. Nawet zwykłe przeziębienie może zakończyć się poważnymi konsekwencjami.
  5. Na tle choroby nieleczonej może pojawić się inne zakażenie zapalne.
  6. Jeśli choroba nie zostanie całkowicie wyleczona, mogą pojawić się komplikacje podczas porodu, a ich natury nie można przewidzieć z wyprzedzeniem (z reguły kobiety, które nie były w pełni leczone lub porzucone cierpią na poporodowe zapalenie błony śluzowej macicy).

Ciąża z chorobą

Poczęcie, podczas gdy dysbakterioza pochwy jest kwestią bardzo kontrowersyjną. Z jednej strony choroba ta zmienia mikroflorę pochwy. W jej nasieniu może szybko umrzeć, ponieważ zmniejsza się prawdopodobieństwo zajścia w ciążę. Z drugiej strony, w wielu przypadkach ta choroba w ogóle nie zapobiegła ciąży. Oznacza to, że możemy powiedzieć, że prawdopodobieństwo poczęcia jest kwestią indywidualną.

Należy wiedzieć, że samo zapalenie pochwy nie stwarza żadnego szczególnego zagrożenia, w przeciwieństwie do możliwych komplikacji. Mogą to być różne patologie, aż do całkowitej sterylności.

Możesz począć się z waginozą, ale nie powinieneś tego robić. Najlepiej jest najpierw leczyć chorobę, a następnie zaplanować uzupełnianie rodziny. Leczenie w czasie ciąży komplikuje fakt, że w pierwszym trymestrze większość leków jest zabroniona. W międzyczasie postęp choroby może prowadzić do różnych powikłań, w tym dla płodu, jeśli wystąpi zakażenie wewnątrzmaciczne.

Każda kobieta, która planuje ciążę w najbliższej przyszłości, musi najpierw przeprowadzić kompleksowe badanie, przejść wszystkie wymagane testy, wyleczyć choroby, które ma. Tylko to będzie kluczem do normalnej ciąży.

Bakteryjne zapalenie pochwy (zapalenie jelita grubego): przyczyny, objawy, schematy leczenia i możliwe konsekwencje

Bakteryjne zapalenie pochwy (zapalenie jelita grubego) jest procesem zapalnym w pochwie. Patologia jest powszechna wśród pacjentów w wieku rozrodczym, ale występuje również u dzieci, młodzieży i starszych kobiet. Główne leczenie bakteryjnego zapalenia pochwy jest miejscowe etiotropowe. Ale często uzupełnia się go za pomocą środka. Ignorowanie problemu może spowodować rozwój zapalenia pęcherza, erozji szyjki macicy, zapalenia błony śluzowej macicy, zapalenia szyjki macicy, niepłodności, poronienia.

Bakteryjne zapalenie pochwy może mieć specyficzny charakter - patogeny powodują zakażenia narządów płciowych. Również zapalenie jelita grubego może stać się konsekwencją aktywacji własnej warunkowo patogennej flory w stanach niedoboru odporności. W pierwszym przypadku konieczne jest leczenie obu partnerów seksualnych, w drugim - wystarczająca jest sanacja kobiety.

Klasyfikacja

W ginekologach nie ma jednej uznanej klasyfikacji bakteryjnego zapalenia pochwy. Najczęściej stosowane są następujące stopnie choroby.

  • specyficzne - rozwija się, gdy obowiązkowe patogeny wchodzą do organizmu: Trichomonas, Chlamydia, Candida, gonococci, wirusy, mykoplazmy, ureaplazmy;
  • niespecyficzne - wywołane brakiem równowagi normalnej mikroflory pochwy, warunkowo patogenne mikroorganizmy zastępują pałeczki kwasu mlekowego.

W zależności od kierunku rozwoju:

  • podstawowy - rozwija się bezpośrednio do pochwy;
  • wtórne - zstępujące, jeśli stan zapalny „schodzi” z macicy, a wstępujący, jeśli „wznosi się” ze sromu.

Zgodnie z formą przepływu wyróżnia się następujące warianty zapalenia pochwy.

  • Ostry. Charakteryzuje się wyraźnymi objawami. Proces patologiczny jest w stanie przenieść się do obszaru sromu i kanału szyjki macicy.
  • Podostry. Jest to forma pośrednia między ostrym i przewlekłym zapaleniem kolców. Warunkowo wypada w okresie od kilku tygodni do dwóch miesięcy od początku choroby. Objawy stają się mniej wyraźne, ale zmiany w błonie śluzowej pochwy trwają. Jeśli nieleczone, zapalenie jelita grubego przechodzi do następującej postaci.
  • Chroniczny. Objawy zapalenia pochwy są nieobecne, ale epizody zaostrzeń występują okresowo. Stan niebezpiecznie upośledzonej funkcji układu rozrodczego i występowanie problemów z poczęciem i ciążą.
  • Powtarzające się Wariant postaci przewlekłej. Występuje z powodu niewłaściwie przepisanego lub niepełnego leczenia. A także w wyniku reinfekcji seksualnej.

Zgodnie z etiologią i wykrytymi patogenami u kobiet rozróżnia się następujące formy bakteryjnego zapalenia pochwy.

  • Trichomonas. Jest sprowokowany przez Trichomonas, które są przekazywane przez seks bez zabezpieczenia. Rzadziej - przy użyciu artykułów gospodarstwa domowego (ręczniki, bielizna).
  • Candida. Grzyby z rodzaju Candida są zwykle obecne w pochwie w niewielkich ilościach. W niekorzystnych warunkach (na przykład ze zmniejszeniem odporności, po chorobie, na tle cukrzycy) grzyby zaczynają się aktywnie namnażać i powodować stan zapalny. Candida colpitis nie jest infekcją narządów płciowych, ale niezabezpieczone kontakty podczas zaostrzenia choroby mogą wywołać objawy u partnera.
  • Atroficzny. Występuje na tle niedoboru estrogenów u kobiet w naturalnej lub sztucznej menopauzie.
  • Chlamydia. Występuje po zakażeniu chlamydią. Patogeny szybko rozprzestrzeniły się na wszystkie części układu rozrodczego, powodując zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie jajowodu, zapalenie jajnika.
  • Mykoplazma. Może być spowodowane przez mykoplazmy i ureaplazmy. Ma minimalne objawy kliniczne, często wykrywane przez przypadek.
  • Gonorrheal. Rzeżączka nie ogranicza się do zapalenia pochwy - zewnętrznych narządów płciowych, szyjki macicy i macicy, wpływają na przydatki.

Przyczyny choroby

Różne czynniki mogą prowokować rozwój zapalenia jelit. W zależności od wieku można zidentyfikować następujące przyczyny bakteryjnego zapalenia pochwy.

  • Dziewczyny Zapalenie pochwy występuje, gdy higiena nie jest przestrzegana, gdy owsiki dostają się do pochwy i manifestuje się cukrzyca. Zapalenie jelit może być reaktywne - z krwiotwórczym kontaktem patogenów na błonie śluzowej ze szkarłatną gorączką, bólem gardła.
  • Nastolatki i dojrzałe kobiety. Rozwój zapalenia jelita grubego wynika przede wszystkim z zakażeń przenoszonych drogą płciową.
  • Kobiety w okresie menopauzy. Z reguły diagnozuje się niespecyficzne zanikowe zapalenie jelit, spowodowane brakiem hormonów płciowych, wysuszeniem i przerzedzeniem błony śluzowej pochwy.

Czynniki zwiększające ryzyko rozwoju bakteryjnego zapalenia pochwy obejmują:

  • choroby przewlekłe - narządy układu rozrodczego, jak również hormonalne (cukrzyca, otyłość, niedoczynność tarczycy);
  • leki - zwłaszcza antybiotyki, które działają bezkrytycznie, niszcząc i korzystną mikroflorę;
  • niedobór odporności - upośledzone krążenie krwi, odżywianie i zanik ścian pochwy, zwłaszcza w okresie menopauzy;
  • reakcje alergiczne na środki antykoncepcyjne, bieliznę, kosmetyki intymne, produkty higieniczne;
  • uszkodzenie śluzówki - po kontuzji, manipulacji medycznej, szorstkim seksie;
  • zmiana w anatomii pochwy - pominięcie ścian, podczas gdy funkcja przełączania dużych i małych warg sromowych jest zaburzona i łatwiej jest przeniknąć patogenom do pochwy.

Co przeszkadza

Objawy zależą od kształtu, stadium i przyczyny procesu patologicznego. Najczęstsze objawy bakteryjnego zapalenia pochwy są następujące.

  • Podświetl. Jest to główny wskaźnik zapalenia. Ich liczba znacznie wzrasta, stają się bardziej płynne. Z trichomonas colpitis jest pienisty, nieprzyjemnie pachnące białka, czasem ze smugami ropy. Z kandydozą mają serowy charakter i zapach kwaśnego mleka. W atroficznym zapaleniu jelit, wydzielina jest żółtawa, nie duża. W chlamydiach, ureaplazmozie i mykoplazmozie charakter wydzielania nie zmienia się znacząco.
  • Zapach. Nieprzyjemny zapach z dróg rodnych, który kobieta obserwuje w ciągu dnia, a nawet po prysznicu. Jest kwaśny, twarożek, zgniły lub ropny. W każdym razie, z zapaleniem, zmienia się i przestaje być neutralny.
  • Dyskomfort. Uczucie pieczenia i świądu pochwy może pojawić się nagle, szczególnie często po długotrwałej aktywności.
  • Bóle Są zlokalizowane w podbrzuszu, pogłębiają się, przechodząc do toalety, podczas i po kontakcie seksualnym.
  • Obrzęk. Zewnętrzne narządy płciowe pęcznieją i zaczerwieniają się po podrażnieniu wydzielinami.

Jakie badanie minie

Aby prawidłowo ustalić przyczynę skarg, a także zalecić najodpowiedniejsze leczenie, konieczne jest poddanie się kompleksowemu badaniu. Na początek - badanie ginekologiczne. Za pomocą specjalnych luster lekarz bada błonę śluzową szyjki macicy i pochwy. W ostrej postaci zapalenia kolców, luźności, jasności, obrzęku, zagęszczenia fałdów pochwy są wykrywane. Wypad może być specyficzny (kolor i zapach), więc lekarz zdiagnozuje go natychmiast.

W zaawansowanych stadiach nadżerki pojawiają się na błonie śluzowej pochwy. Można również przepisać kolposkopię. Umożliwia przeprowadzenie bardziej szczegółowego badania stanu śluzu za pomocą specjalnego urządzenia ginekologicznego - kolposkopu. Takie badanie jest szczególnie konieczne w przypadku bakteryjnego zapalenia pochwy podczas erozji.

Najważniejsze dla diagnozy jest zbieranie rozmazów z tylnego sklepienia pochwy. Norma jest pokazana w tabeli.

Tabela - Normalny wymaz z pochwy

Poniższe testy mogą być również przewidziane do bardziej szczegółowego badania.

  • Badania bakteriologiczne. Przeprowadza się zbiór wydzieliny z pochwy, po czym materiał nakłada się na pożywkę. Po pewnym czasie ocenia się wzrost bakterii. Jeśli ich liczba przekracza normę i wykrywane są również nietypowe formy, może to być przyczyną zapalenia kręgosłupa i musi mu towarzyszyć leczenie.
  • Reakcja łańcuchowa polimerazy (PCR). Pozwala niezawodnie iz dużą dokładnością określić patogeny w materiale z pochwy. Może to być PCR na określone patogeny i mikrobiologiczny krajobraz pochwy. Ta ostatnia wskazuje liczbę bakterii i ich procent.

Leczenie bakteryjnego zapalenia pochwy

Schemat leczenia bakteryjnego zapalenia pochwy zależy od rodzaju patogenu, wieku pacjenta, chorób towarzyszących i stanu zdrowia.

Leczenie może być wyłącznie miejscowe (czopki, maści, tabletki dopochwowe) lub ogólnoustrojowe (przyjmowanie tabletek wewnątrz). Leki powinny być wybierane z uwzględnieniem wrażliwości patogenów na nie. Ważne jest, aby poddać się leczeniu wraz z partnerem seksualnym, aby ograniczyć stosunek płciowy lub używać prezerwatyw na czas trwania terapii. Dla mężczyzn stosuje się te same leki, tylko świece zastępuje się maściami. Tabela pokazuje grupę antybiotyków dla określonych patogenów.

Tabela - Jak leczyć bakteryjne zapalenie pochwy

Dodatkowo przepisana terapia lokalna. Następujące czopki są skuteczne w bakteryjnym zapaleniu pochwy.

  • „Hexicon”. Antybakteryjne świece, które działają na wiele rodzajów bakterii. Główną substancją jest chlorheksydyna - antyseptyczna.
  • „Terzhinan”. Te tabletki dopochwowe są również znane jako Neotrizol. Wykazują właściwości antybakteryjne, przeciwgrzybicze, antyseptyczne dzięki składowi wieloskładnikowemu.
  • „Polygynax”. Świece mają działanie przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze dzięki aktywnym składnikom polimyksyny i neomycyny. Pomoc w mieszanej etiologii zapalenia okrężnicy.
  • „Powidon-Jod”. Dopochwowy lek oparty na jodzie. Ma działanie antyseptyczne, leczy zapalenie pochwy w ostrych i przewlekłych postaciach. Aktywny przeciwko grzybom, wirusom i bakteriom.
  • „Klion-D”. Świece zawierają składnik przeciwgrzybiczy (mikonazol) i przeciwdrobnoustrojowy (metronidazol). Skuteczny w przypadku niespecyficznego zapalenia rzęsistek.

Do leczenia zapalenia jelita grubego drożdżaków stosuje się tylko leki przeciwgrzybicze wewnątrz i w pochwie. Czas trwania kursu i dawkowanie zależą od stadium choroby, częstotliwości nawrotów.

Atroficzna otyłość wymaga miejscowego podawania świec z estradiolem (na przykład Ovestin). Ponadto przepisywane są czopki o działaniu przeciwbakteryjnym i przeciwzapalnym. W celu zapobiegania nawrotom odpowiednie są świece rokitnikowe, co potwierdzają opinie kobiet.

Terapia skojarzona obejmuje również wykorzystanie środków przywracających biocenozę pochwy, która jest zaburzona przez chorobę i leczenie lekami przeciwbakteryjnymi:

  • „Atsilakt” - na bazie acidofilnych bakterii kwasu mlekowego;
  • „Bifidumbakterin” - z żywymi bifidobakteriami;
  • „Vagilak” - zawiera bakterie kwasu mlekowego i paciorkowce ciepłolubne.

Podczas ciąży

Podczas ciąży zmniejsza się odporność fizjologiczna, zmienia się hormony, kwaśne środowisko pochwy zmienia się w zasadowe. Czynniki te przyczyniają się do rozwoju ostrych procesów zapalnych w pochwie. Zakres leków dozwolonych w czasie ciąży jest niewielki. Przeciwwskazania i stosowność ich stosowania należy wyjaśnić lekarzowi. Tabela pokazuje główne leki dozwolone w trymestrze ciąży.

Top