Kategoria

Popularne Wiadomości

1 Owulacja
Co podwaja na zapalenie błony śluzowej macicy
2 Uszczelki
Przyczyny zwiększonej produkcji prolaktyny u kobiet. Diagnoza i leczenie
3 Owulacja
Chirurgiczna menopauza po usunięciu macicy i jajników
4 Punkt kulminacyjny
Notatka młoda mamo. Normalne i patologiczne wydzielanie po porodzie
Image
Główny // Punkt kulminacyjny

Brak miesiączki: rodzaje, przyczyny, objawy i leczenie


Wysłany przez Rebenok.online · Wysłany 05/08/2017 · Zaktualizowany 02/14/2019

Brak miesiączki jest stanem, w którym kobieta w wieku rozrodczym nie ma miesiączki. Przyczyną tego zjawiska może być dowolna choroba ginekologiczna. Ciąża z tym zespołem nie jest możliwa.

Co to jest u kobiet?

Brak miesiączki to brak miesiączki przez sześć miesięcy lub dłużej. Uważany jest za objaw poważnych chorób ginekologicznych. Najczęstszą przyczyną braku miesiączki są zaburzenia hormonalne. W przypadku braku miesiączki owulacja często nie występuje, ale istnieją wyjątki od tej reguły.

Przyczyny odchyleń mogą mieć charakter fizjologiczny organizmu i stanów nabytych. W międzynarodowej klasyfikacji chorób dziesiątej rewizji (ICD 10) brakowi miesiączki przypisano kod N91.

Odmiany

Podstawą klasyfikacji braku miesiączki są dwie koncepcje - prawda i fałsz. W drugiej sytuacji owulacja jest zachowana, układ hormonalny jest normalny. Przyczyną braku miesiączki w tym przypadku są cechy fizjologiczne. Ten rodzaj braku miesiączki obejmuje ciążę, okres poporodowy, menopauzę i dzieciństwo. Prawdziwy brak miesiączki charakteryzuje się brakiem owulacji, aw rezultacie zaburzeniami hormonalnymi.

Ponadto brak miesiączki dzieli się na dwa główne typy, koncentrując się na naturze zespołu. Brak miesiączki jest pierwotny lub wtórny. W pierwszej formie odchylenie wskazuje, że dziewczynka nigdy nie miała normalnej miesiączki, w tym dojrzewania.

Z wtórnym brakiem miesiączki obserwowane są zaburzenia miesiączkowania, zważywszy, że był wcześniej stabilny. Bardzo często występuje na tle stresujących sytuacji. Co miesiąc znikają, a następnie pojawiają się ponownie. Ale ignorowanie braku miesiączki w żadnym wypadku nie jest niemożliwe. Sytuacja może być skomplikowana przez całkowity zanik menstruacji.

Powody

Brak miesiączki jest zawsze konsekwencją każdego zjawiska. Nie jest uważana za niezależną chorobę. Objawy towarzyszące zależą od przyczyn. Jest ich kilka:

    Budowa anatomiczna.

    Choroby układu hormonalnego.

Objawy

Przy zaburzeniach hormonalnych u kobiety, oprócz braku miesiączki, pojawia się nadmiar włosów u mężczyzn, przyrost masy ciała, drażliwość, obniżona wydajność. Najważniejszym objawem, w obecności którego kobieta zaczyna alarmować, jest niemożność poczęcia. Jest to charakterystyczne dla stanu prawdziwego braku miesiączki. Owulacja nie występuje, więc ciąża nie występuje.

W pierwotnym braku miesiączki niedorozwój narządów płciowych występuje u dziewcząt z zaburzeniami genetycznymi. Te dziewczyny mogą mieć rozbieżności w proporcjach ciała: wysokie, krótkie ciało, długie ręce i nogi.

Brak miesiączki, który powstał z powodu guza w przysadce mózgowej, objawia się uwalnianiem mleka z piersi, któremu towarzyszy stan nerwowy, bóle głowy.

W przypadku fałszywego braku miesiączki, którego przyczyną są nieprawidłowości anatomiczne, ból w podbrzuszu w okresie podejrzewanej miesiączki może przeszkadzać. Gdy występuje takie odchylenie, nagromadzenie krwi menstruacyjnej, jako nieprawidłowo rozwiniętych genitaliów, uniemożliwia jej uwolnienie.

Działania diagnostyczne

Zauważając brak miesiączki, kobieta powinna jak najszybciej skontaktować się ze specjalistą. Prowadzone są badania diagnostyczne w celu ułatwienia prawidłowej diagnozy. Aby to zrobić, kobieta powinna przejść następujące procedury:

W recepcji ginekologa kobieta powinna podać informacje o najnowszej miesiączce. W tym celu pożądane jest utrzymywanie specjalnego kalendarza, w którym odnotowuje się czas trwania, intensywność i charakter menstruacji. Po zbadaniu i przesłuchaniu pacjenta lekarz może znacznie rozszerzyć listę wymaganych procedur, jeśli podejrzewa się pewne odchylenie.

Jakie hormony trzeba przyjmować?

Wszystkie hormony w ludzkim ciele są ze sobą ściśle powiązane. Jeśli wystąpi odchylenie w poziomie jednego hormonu, spowoduje to inne naruszenia. Aby ustalić przyczynę problemu braku miesiączki, kobieta powinna oddać krew następującym hormonom:

Dostarczanie innych rodzajów hormonów odbywa się w razie potrzeby. Najczęściej obserwowane są złożone naruszenia. Gdy policystyczny jest prawie zawsze obniżony poziom progesteronu. W obecności guza przysadki odnotowuje się wzrost prolaktyny.

Leczenie

Czas trwania i sposób leczenia w każdej sytuacji jest indywidualny i zależy od postaci i ciężkości choroby. W początkowej fazie leczenia wszystkim kobietom przepisuje się leki regulujące cykl menstruacyjny.

Zwróć miesięczną puszkę Cyclodinon, Utrozhestan lub Duphaston. Dwa ostatnie leki zawierają progesteron. Muszą być pijani w drugiej fazie cyklu, zgodnie z zaleceniami lekarza. Cyklodynon jest lekiem ziołowym. Reguluje cykl menstruacyjny dzięki wyciągowi Prutnyak.

Ponadto leczenie braku miesiączki obejmuje przyjmowanie witamin, z poszanowaniem podstaw prawidłowego odżywiania i utrzymywanie zdrowego stylu życia. Jest to ważne w przypadkach, w których utrata miesiączki jest spowodowana uczuciami nerwowymi, nadmierną utratą wagi lub niedoborem witamin.

Czy mogę zajść w ciążę z brakiem miesiączki?

Brak leczenia braku miesiączki może prowadzić do rozwoju niepłodności. Ale podczas gdy choroba jest na początkowym etapie, możliwe jest uciekanie się do leczenia hormonami lub do sztucznego zapłodnienia.

Wraz z pewnymi chorobami może pojawić się dystonia wegetatywno-naczyniowa, cukrzyca lub onkologia. Im szybciej kobieta zacznie leczyć brak miesiączki, tym łatwiej zajdzie w ciążę.

Bardzo często z brakiem miesiączki nie dochodzi do owulacji. W tym przypadku jego stymulacja jest pokazana za pomocą leków hormonalnych. W pierwszej połowie cyklu przyjmowane są tabletki stymulujące wzrost pęcherzyków i endometrium. W środku cyklu wstrzyknięcie hCG. W drugiej połowie cyklu kobieta powinna przyjąć lek zawierający progesteron.

Jeśli stymulacja owulacji nie przyniesie efektu, wskazana jest operacja diagnostyczna zwana laparoskopią. Nie ma zastosowania do brzusznych odmian interwencji chirurgicznej. Instrumenty z kamerą są wprowadzane do jamy brzusznej, dzięki czemu można zobaczyć przyczynę braku miesiączki. W przypadku policystozy wykonuje się nacięcia w jajnikach. W obecności endometriozy, mięśniaków lub cyst - formacja jest usuwana.

Bardzo często kobiety zachodzą w ciążę po operacji. W niektórych przypadkach może być potrzebna pomoc IVF. Ale w każdym razie zajście w ciążę z brakiem miesiączki jest całkiem realistyczne. Ważne jest, aby nie opóźniać wizyty u ginekologa i przestrzegać wszystkich jego zaleceń.

Leczenie środków ludowych

Często kobiety stosują nietradycyjne metody leczenia w celu przywrócenia cyklu miesiączkowego. W większości przypadków są to napary ziołowe.

Jednym z nich jest napar piołunu. Nie tylko reguluje cykl menstruacyjny, ale także łagodzi bolesne odczucia w podbrzuszu. Od czasów starożytnych piołun został wykorzystany jako środek do powstrzymania krwawienia po porodzie.

Macica Borovaya jest uważana za jedną z najsilniejszych ziół stosowanych w dziedzinie ginekologii. Jej wlew odbywa się w dwóch schematach - w pierwszej połowie cyklu i przed owulacją lub w całym cyklu menstruacyjnym z przerwą na miesiączkę.

Wpływ macicy na macicę odpowiada efektowi przyjmowania leków zawierających progesteron. Zwiększa poziom hormonu, dzięki czemu miesięcznik przychodzi na czas. Odbiór macicy macicy pomógł wielu kobietom wkrótce zajść w ciążę.

Szałwia jest stosowana w przypadkach, gdy występują problemy ze wzrostem pęcherzyków. Jest przyjmowany wyłącznie w pierwszej połowie cyklu, aż do wystąpienia owulacji. Ma również korzystny wpływ na wzrost endometrium.

Nie mniej powszechne w dziedzinie wywaru ginekologicznego opartego na liściach lipy. Ma działanie tonizujące na kobiece ciało. Stosuj także devasil, liście malin, barszcz itp.

Stosowanie środków ludowych naprawdę pokazuje dobry wynik. Jednak napary ziołowe mogą na krótko tłumić objawy choroby, nie eliminując przy tym przyczyny problemu.

Pomimo, że brak miesiączki jest skutecznie leczony, nie trzeba go ignorować. Siła kobiet, aby uniknąć możliwych konsekwencji szukania pomocy u profesjonalisty. Właściwe leczenie prowadzi do pomyślnej ciąży i przywrócenia cyklu menstruacyjnego.

Brak miesiączki u kobiet: co to jest, rodzaje, przyczyny, leczenie

Jeśli nie ma okresów w czasie ciąży lub po menopauzie, jest to oczywiste. Zwykle nie występują u kobiet karmiących piersią. Jednak zdarzają się sytuacje, w których miesięcznie przez długi czas nie przychodzą ani nie znikają zupełnie bez wyraźnego powodu. Ważne jest, aby ustalić, dlaczego tak się dzieje. Z reguły badanie pokazuje, że dzieje się tak z powodu zaburzeń hormonalnych i różnych chorób.

Co to jest brak miesiączki

Brak miesiączki to brak miesiączki przez co najmniej sześć miesięcy u kobiet w wieku rozrodczym, kiedy miesiączka powinna normalnie przychodzić regularnie, mieć stały czas trwania i intensywność.

Fałszywy i prawdziwy brak miesiączki

Fałszywy brak miesiączki jest stanem, w którym układ rozrodczy zasadniczo działa normalnie, nie ma zaburzeń hormonalnych. Ale jednocześnie wynikający z tego menstruacyjny przepływ nie może opuścić macicy. Przyczyną może być wrodzona anomalia struktury szyjki macicy, pochwy lub błony dziewiczej, a także obecność zrostów w macicy, które zapobiegają uwolnieniu krwi. Ten stan jest niebezpieczny, ponieważ krew zastyga, bakterie zaczynają się rozmnażać, co prowadzi do zapalenia błony śluzowej. W przypadku braku miesiączki, w dolnej części brzucha występują bóle, temperatura może wzrosnąć. Czasami możliwe jest usunięcie przeszkód mechanicznych tylko przez operację.

Prawdziwy brak miesiączki jest związany z nieprawidłowym funkcjonowaniem jajników, upośledzonym dojrzewaniem jaj i tworzeniem się endometrium. Kobieta traci zdolność do poczęcia, staje się jałowa.

Pierwotny i wtórny brak miesiączki

Pierwotny brak miesiączki to początkowy brak miesiączki u dziewczynki powyżej 16 roku życia. Powodem mogą być genetyczne zaburzenia rozwoju seksualnego, wrodzone lub powstałe w chorobach dziecięcych narządów hormonalnych. Czasami pierwotny brak miesiączki łączy się z brakiem zewnętrznych cech płciowych, gdy dziewczynka ma słabo rozwinięte gruczoły mleczne, powstaje postać podobna do męskiej.

Wtórny brak miesiączki jest stanem występującym u kobiet w wieku 16-45 lat, które miały miesiączkę, ale zniknęły w wyniku choroby, stresu, ekspozycji na niekorzystne czynniki. Przyczyną wtórnego braku miesiączki są choroby jajników, tarczycy, przysadki mózgowej i wielu innych.

Konsekwencjami wtórnego braku miesiączki są często rozpad układu nerwowego, zmniejszenie pożądania seksualnego, przedwczesne starzenie się narządów i bolesny stosunek.

Często, przy przedłużającym się braku miesiączki, rozwija się osteoporoza. Wzrasta ryzyko raka macicy, jajników i gruczołów sutkowych.

Wideo: Co to jest pierwotny, wtórny i laktacyjny brak miesiączki

Rodzaje prawdziwego braku miesiączki

Dzieli się na fizjologiczne (związane z naturalnymi procesami zachodzącymi w układzie rozrodczym) i patologiczne (powstające w związku z poważnym zaburzeniem czynności narządów). Ponadto istnieje coś takiego jak farmakologiczny brak miesiączki.

Fizjologiczny brak miesiączki

Brak miesiączki jest naturalny w następujących przypadkach:

  1. Kiedy dziewczyna rozpoczyna okres dojrzewania, zachodzą zmiany hormonalne w organizmie. W ciągu pierwszych 2 lat cykl jest nieregularny, całkiem możliwe jest brak miesiączki przez kilka miesięcy.
  2. Po menopauzie, kiedy przestaje funkcjonować jajnik, a poziom hormonów płciowych zostaje zredukowany do minimum.
  3. Jeśli przyszła ciąża. W tym okresie wszystkie siły ciała mają na celu zachowanie płodu, jego odżywianie i normalny rozwój. Główną rolę odgrywają takie hormony jak progesteron i prolaktyna, które hamują dojrzewanie jaj i wzmacniają endometrium.
  4. Kiedy kobieta karmi piersią noworodka (laktacyjny brak miesiączki).

Brak miesiączki po porodzie wynika ze zmniejszenia poziomu estrogenów - hormonów, od których zależy przebieg wszystkich procesów cyklu. Dominującą rolą w tym okresie jest prolaktyna, która stymuluje produkcję mleka matki. Czas trwania braku miesiączki po porodzie zależy od indywidualnych cech kobiecego ciała. Brak miesiączki może trwać kilka miesięcy lub dłużej niż 1 rok.

Uwaga: Wielu uważa, że ​​nie można zajść w ciążę podczas karmienia piersią, nie ma potrzeby się chronić. Jednak brak miesiączki laktacyjnej może zakończyć się sam w dowolnym momencie, niezależnie od tego, czy karmienie piersią trwa, czy nie. Jednocześnie nie można zrozumieć, że praca jajników została wznowiona, ponieważ w pierwszym cyklu dojdzie do poczęcia, a miesiąc nie nadejdzie. Czasami ciąża jest wykrywana dopiero po tym, jak dziecko zaczyna się poruszać. Lekarze zdecydowanie zalecają stosowanie środków antykoncepcyjnych w tym okresie.

Brak miesiączki farmakologicznej

Jego pojawienie się wiąże się ze stosowaniem leków hormonalnych, których działanie ma na celu zmniejszenie produkcji estrogenów. Długotrwałe stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych, które hamują owulację, wykorzystując je do sztucznego powodowania opóźnienia miesiączki, może również prowadzić do braku miesiączki.

Patologiczny brak miesiączki i jego przyczyny

Patologiczny brak miesiączki u kobiet zawsze wskazuje na obecność chorób ginekologicznych lub nierównowagę hormonów w organizmie, wynikającą z nieprawidłowego działania narządów hormonalnych. Zanik menstruacji w tym przypadku nie jest jedynym objawem patologii. Często występują nie tylko objawy zaburzeń rozrodczych, ale także pogorszenie ogólnego stanu zdrowia.

Przyczyny i objawy wtórnego patologicznego braku miesiączki

Przyczyną zaniku miesiączki może być wiele chorób, które mogą ustalić lekarza po badaniu.

Jakie choroby są najczęściej wykrywane

Policystyczny jajnik. W tej chorobie struktura i funkcjonowanie narządów jest zaburzone z powodu tworzenia się wielu cyst. Owulacja staje się niemożliwa. Występuje brak równowagi hormonalnej. Przyczyną braku miesiączki jest hiperandrogenizm - nadmiar męskich hormonów. Objawami choroby są porost włosów na nietypowych dla kobiet częściach ciała, pojawienie się trądziku na twarzy i ciele. Może wystąpić ostry przyrost masy ciała. Występuje bezpłodność.

Wczesna menopauza (niewydolność jajników). Przyczyną może być zaburzenie przysadki mózgowej, wstrząsy psychiczne, przedłużone głodzenie, nieprawidłowości genetyczne. Miesiączka znika w wieku 40 lat lub nawet wcześniej. Istnieją objawy charakterystyczne dla menopauzy (zaczerwienienie, bóle głowy, drażliwość, suchość błon śluzowych i inne).

Fałszywa ciąża. To zjawisko psychologiczne. Pragnienie kobiety, aby zostać matką, jest tak wielkie, że w przypadku braku płodu w macicy pojawiają się wszystkie objawy ciąży (toksykoza, niezwykłe preferencje smakowe itp.), Miesiączka znika, nawet brzuch zaczyna się zwiększać z powodu pogrubienia warstwy tłuszczu.

Hiperprolaktynemia. Ten stan jest związany z nadmierną produkcją prolaktyny w wyniku zakłócenia przysadki mózgowej. Głównym objawem choroby jest uwalnianie mleka z sutków, co nie jest związane z karmieniem piersią po porodzie. Istnieją zaburzenia miesiączkowania aż do zaniku miesiączki.

Nieprawidłowe działanie podwzgórza (brak miesiączki). Charakteryzuje się spadkiem produkcji hormonów przysadki FSH i LH. Powoduje to zaburzenia czynności jajników. Zewnętrznie, warunek ten może być określony przez brak oczywistych oznak płci.

Gruźlica i inne choroby zakaźne jajników, usunięcie narządów rozrodczych, ekspozycja jajników na promieniowanie lub substancje toksyczne (na przykład rtęć lub ołów).

Anoreksja - celowy głód, prowadzący do wyczerpania i zaburzeń psychicznych. Nadmierny wysiłek fizyczny może również prowadzić do takiego stanu (na przykład uprawianie sportu do wyczerpania). Chcąc schudnąć, dziewczyny przyjmują środki przeczyszczające i sztucznie wywołują wymioty. Stopniowo ciało traci zdolność trawienia pokarmu. Ostra utrata masy ciała, depresja, zaburzenia układu pokarmowego nieuchronnie wpływają na stan hormonalny, prowadząc do braku miesiączki.

Rodzaje wtórnego braku miesiączki

Biorąc pod uwagę wszystkie te przyczyny, wtórny brak miesiączki dzieli się na:

  • macica (powstająca po łyżeczkowaniu endometrium lub naruszeniu jego struktury w wyniku chorób);
  • jajnik (związany z patologiami w jajnikach);
  • przysadka mózgowa (przyczyny zaniku miesiączki są chorobami mózgu lub problemami neuropsychiatrycznymi).

Dodatek: Wyczerpanie organizmu występuje również w chorobach, takich jak dur brzuszny, gruźlica płuc, cukrzyca, zapalenie wątroby i wiele innych. Często dla kobiet jedną z konsekwencji jest utrata miesiączki.

Formy braku miesiączki

Brak miesiączki może rozwijać się w łagodnej, umiarkowanej i ciężkiej postaci.

Łagodna forma to brak miesiączki przez 0,5-1 lat. Nie wpływa to jednak znacząco na pracę innych narządów i układów. Leczenie hormonami i eliminacja problemów psychologicznych często prowadzi do przywrócenia funkcji menstruacyjnych.

Umiarkowana postać braku miesiączki przez 3 lata. Charakteryzuje się pływami, bezsennością, bólami głowy i innymi objawami zaburzeń autonomicznego układu nerwowego i stanu naczyniowego.

Ciężka forma. Kobieta w wieku rozrodczym nie ma okresów dłuższych niż 3 lata. W tym samym czasie dochodzi do wzrostu macicy, pojawiają się choroby naczyniowe.

Rozpoznanie braku miesiączki

Diagnoza uwzględnia wiek i budowę ciała pacjenta, stan ogólnego stanu zdrowia, obecność chorób przewlekłych, w tym dziedzicznych i wrodzonych, a także odchylenia w rozwoju seksualnym. Bierze pod uwagę liczbę poronień i poronień, charakter przepływu poprzednich ciąż i porodu.

Sprawdzane są hormony krwi jajników, przysadki mózgowej, tarczycy, nadnerczy. Takie metody jak histeroskopia, USG jamy brzusznej i przezpochwowej, laparoskopia diagnostyczna są wykorzystywane do badania narządów rozrodczych.

Patologię układu podwzgórzowo-przysadkowego można wykryć za pomocą badania rentgenowskiego i skan MRI tureckiego siodła. W razie potrzeby wykonywana jest tomografia miednicy.

Wideo: Przyczyny braku miesiączki, metody diagnostyczne

Leczenie

Jeśli kobieta cierpi na brak miesiączki, zaleca się przede wszystkim normalizację diety, wyeliminowanie nadmiernego wysiłku fizycznego, dostosowanie codziennego trybu życia, rezygnację z papierosów i napojów alkoholowych.

Uwaga: Stosowanie antykoncepcji i planowanie ciąży zmniejsza prawdopodobieństwo wczesnego wyczerpania jajników i wystąpienia przedwczesnej menopauzy. Ponadto chroniona płeć zmniejsza ryzyko infekcji macicy i jajników, procesów zapalnych, których konsekwencją może być brak miesiączki.

Z pierwotnym brakiem miesiączki

Korekta odżywiania i umiarkowane ćwiczenia są niezbędne do budowania mięśni, wzmacniania ciała. Stosowanie witamin może poprawić funkcjonowanie jajników. W celu normalizacji tła hormonalnego zalecana jest terapia zastępcza.

Jeśli przyczyną jest niedobór hormonów żeńskich, wówczas leczenie przeprowadza się za pomocą złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych (takich jak Janine, Yarin) zawierających zrównoważoną ilość estrogenu i progesteronu. W obecności nieprawidłowości genetycznych w rozwoju seksualnym, na przykład z zespołem Turnera (rzadkie zaburzenie chromosomowe), terapia hormonalna jest prowadzona przez całe życie.

Jeśli przyczyną pierwotnego braku miesiączki jest obecność zakłóceń mechanicznych, które uniemożliwiają usunięcie krwi, przeprowadzana jest operacja w celu ich wyeliminowania.

Z wtórnym brakiem miesiączki

Metoda leczenia jest wybierana w zależności od jej przyczyny. Tak więc w anoreksji, psychoterapii, refleksoterapii stosuje się leczenie środkami uspokajającymi. Podejmowane są działania w celu wyeliminowania zaburzeń hormonalnych za pomocą leków opartych na hormonie FSH, ludzkiej gonadotropinie kosmówkowej (hCG), a także estradiolu.

Aby przywrócić cykl i stymulować owulację, przepisuje się Puregon, Prophase, Ovitrel i Klostilbegit. W obecności zaburzeń związanych z brakiem równowagi hormonów przysadki, leki homeopatyczne, takie jak Remens, Mastodinon są szeroko stosowane, które zmniejszają produkcję prolaktyny, normalizując poziom estrogenów.

Leczenie farmakologiczne polikystozy jajników przeprowadza się za pomocą leków, które hamują produkcję androgenów (Byzanna, Diane 35, Marvelon). Jeśli leczenie lecznicze jest niewystarczające, chirurgiczne usunięcie zaatakowanej części jajnika wykonuje się za pomocą laparoskopii.

Kompleksowe leczenie braku miesiączki i przestrzeganie zaleceń lekarza w wielu przypadkach pomaga pozbyć się patologii i przywrócić funkcje menstruacyjne.

Brak miesiączki - co to jest, przyczyny, rodzaje, objawy i leczenie

Absolutnie każda kobieta w życiu jednego lub kilku razy zmagała się z zanikiem miesiączki. Co to jest brak miesiączki? Brak miesiączki jest zaburzeniem funkcji miesiączkowej, w którym kobiety w wieku rozrodczym (16 - 45 lat) nie miesiączkują przez sześć miesięcy lub dłużej. Sam brak miesiączki nie jest chorobą. Wskazuje tylko na przebieg innych chorób lub patologii narządów.

Co kobiety muszą wiedzieć o braku miesiączki

Brak miesiączki jest stanem, który charakteryzuje się brakiem miesiączki przez 6 miesięcy lub dłużej. Brak przepływu menstruacyjnego w niektórych przypadkach jest uważany za normę. Te ostatnie obejmują:

  • ciąża;
  • okres laktacji;
  • okres przed okresem dojrzewania (13-15 lat);
  • okres po menopauzie (45-50 lat).

W okresie życia od początku dojrzewania do początku menopauzy poza ciążą lub karmieniem piersią u zdrowej kobiety cykl miesiączkowy powinien być regularny.

Brak miesiączki jest uważany za wariant normy przy przyjmowaniu doustnych środków antykoncepcyjnych w małej dawce, co prowadzi do krwawienia podobnego do miesiączki w odstępie czasu pomiędzy zażyciem tabletek każdego cyklu. Jeśli zażywasz takie leki przez długi czas, wewnętrzna warstwa macicy (endometrium) staje się cieńsza, a okres może stać się bardzo ograniczony lub całkowicie ustać.

Klasyfikacja chorób

Klasyfikacja opiera się na dwóch rodzajach braku miesiączki - fałszywych i prawdziwych.

  • fizjologiczny jest spowodowany naturalnymi procesami w ciele pacjenta (wiek dzieci, okres rodzenia i laktacji, menopauza). Taki brak miesiączki charakteryzuje się brakiem cyklicznych zmian w jajnikach i przysadce mózgowej;
  • patologiczne - wskazuje na obecność pewnych chorób (dysfunkcja jajników, procesy zapalne narządów płciowych, zaburzenia równowagi hormonalnej, manipulacje ginekologiczne i inne).

Brak miesiączki może objawiać się w dwóch wariantach gatunku, pierwotnym lub wtórnym.

  1. Pierwotny: występuje u młodych dziewcząt i charakteryzuje się absolutnym brakiem miesiączki, począwszy od okresu dojrzewania. Ten stan jest zwykle związany z opóźnieniem w okresie dojrzewania. Pod pierwotnym brakiem miesiączki rozumiem opóźnienie w rozwoju seksualnym, w którym występuje całkowity brak miesiączki w wieku 14 lat. Również pierwotny brak miesiączki można zaobserwować przy braku miesiączki do 16 lat, ale tylko wtedy, gdy występuje co najmniej jedna wtórna cecha seksualna.
  2. Wtórne: mówią o wtórnym braku miesiączki, gdy kobieta w wieku rozrodczym po okresie regularnych lub rzadkich, ale okresowo powtarzających się miesiączek zatrzymuje się na 6 miesięcy lub dłużej. Wtórny brak miesiączki to zespół, a nie choroba, i odnosi się do rodzaju zaburzeń miesiączkowania. Ta patologia występuje w 10% wszystkich zarejestrowanych naruszeń cyklu.

Stopnie braku miesiączki: łagodny, średni i ciężki

Brak miesiączki ma 3 stopnie zaawansowania (w zależności od okresu braku miesiączki):

  1. Przez 6-12 miesięcy - łagodna forma. Terminowa diagnoza i leczenie pozwalają szybko poradzić sobie z chorobą;
  2. Przez 3 lata - średni stopień, w wyniku czego pojawiają się powikłania wegetatywne (według statystyk, co druga kobieta);
  3. Ponad 3 lata to ciężka forma. Ten ostatni charakteryzuje się wzrostem wielkości macicy i poważnymi powikłaniami naczyniowymi. W tym przypadku leczenie rzadko kończy się sukcesem.

Przyczyny braku miesiączki

Ponieważ brak miesiączki nie wyróżnia się jako choroba niezależna, ale towarzyszy tylko tej głównej, choroby i zespoły kliniczne najczęściej pojawiają się wśród przyczyn jej wystąpienia.

  • ciąża, w tym ektopowa;
  • menopauza, w tym przedwczesny;
  • anoreksja i bulimia;
  • wrodzone wady rozwojowe wewnętrznych narządów płciowych;
  • torbiel jajnika;
  • guzy mózgu;
  • prolactinoma (gruczolak przysadki i mikrogruczolak, guz przysadki);
  • otyłość;
  • stres;
  • zespół policystycznych jajników (PCOS);
  • zubożony zespół jajników;
  • choroby przenoszone drogą płciową;
  • dysfunkcyjne krwawienie z macicy;
  • chroniczny stres.

Czynniki, które również prowadzą do braku miesiączki:

  • choroby zapalne i zakaźne narządów miednicy;
  • diety, drastyczna utrata wagi, niedożywienie;
  • ostra stresująca sytuacja;
  • leki hormonalne;
  • szybki przyrost masy ciała.

Brak miesiączki jako całości nie jest zaburzeniem rozważanym w kategoriach zagrożenia życia. Z reguły przyczyny pierwotnego braku miesiączki są poważniejsze niż przyczyny wtórnego braku miesiączki. Brak miesiączki w wieku 16 lat (pierwotny brak miesiączki) określa możliwe znaczenie zaburzeń endokrynologicznych lub genetycznych.

Tymczasem u pacjentów z wtórną postacią braku miesiączki najczęściej stwierdza się niepłodność (lub, przeciwnie, początek ciąży, co jest przyczyną braku miesiączki), jak również brak owulacji (brak owulacji).

Warto pamiętać, że jeśli twoje ciało jest wystarczająco młode, nie powinieneś dawać mu zbyt dużych obciążeń. Dziewcząt nie zaleca się podnoszenia baru. Jeśli chodzi o odżywianie, powinieneś wiedzieć, ile witamin powinien otrzymać Twój organizm. Jeśli potrzebujesz diety, po prostu idź do lekarza, a on odbierze cię indywidualnie.

Objawy i objawy

Główne objawy braku miesiączki dwa - brak krwawienia miesiączkowego przez ponad sześć miesięcy i niepłodność. Te dwa objawy są charakterystyczne dla każdego rodzaju braku miesiączki. Brak miesiączki różni się od zwykłego opóźnienia miesiączki pod względem czasu - czas opóźnienia nigdy nie przekracza sześciu miesięcy.

Jeśli brak miesiączki jest pierwotny, narządy płciowe mogą być słabo rozwinięte. Dziewczęta z tą diagnozą mają charakterystyczny wygląd: wysokie, długie nogi i ramiona, krótkie ciało.

Wtórnemu brakowi miesiączki u 4 z 5 pacjentów towarzyszą zaburzenia naczynioruchowe:

  • zaburzenia układu nerwowego (drażliwość, zły nastrój),
  • zmniejszone pożądanie seksualne
  • bolesność w okolicy narządów płciowych podczas stosunku.

Dla pierwotnej postaci tej patologii takie objawy i objawy nie są charakterystyczne.

W drugorzędnej postaci braku miesiączki, spowodowanej zaburzeniami endokrynologicznymi, objawy menopauzy obserwuje się już w młodym wieku: ogólne osłabienie, ból w okolicy serca i uderzenia gorąca.

Jak zdiagnozować chorobę

Przed przepisaniem leczenia lekarz musi poznać przyczyny choroby. Lekarz ma pytanie: „Pacjent ma brak miesiączki. Co się stało w ciele kobiety? ”Badanie lekarskie często ujawnia założenie o przyczynach braku miesiączki, ponieważ każdy rodzaj braku miesiączki ma swoje własne objawy kliniczne. Zasadniczo objawy te wpływają na typ ciała, rozmieszczenie tkanki tłuszczowej, oznaki wirylizacji.

  1. Badanie ogólne - identyfikacja możliwych objawów chorób somatycznych (płciowych): rodzaj ciała, rozmieszczenie i ilość tkanki tłuszczowej, rozstępy (paski na skórze), rodzaj wzrostu włosów, rozwój gruczołów mlecznych i wydzielina z brodawki sutkowej itp.
  2. Laboratoryjne oznaczanie hormonów we krwi. Lista hormonów zależy od konkretnej sytuacji i jest ustalana przez lekarza. Najczęściej są to: hormony tarczycy, hormony płciowe, hormony nadnerczy, hormony przysadki mózgowej.
  3. Test progesteronowy. Jest to niezawodny sposób na określenie poziomu estrogenów, a także na identyfikację wszelkich urządzeń wewnątrzmacicznych.
  4. Poziom FSH. U wszystkich pacjentów z brakiem miesiączki określa się poziom FSH, prolaktyny i hormonu stymulującego tarczycę w surowicy. Wzrost FSH oznacza naruszenie owulacji.
  5. Poziom Prolaktyczny. Określenie poziomu prolaktyny w osoczu krwi (zwiększona liczba wskazuje na potrzebę zbadania przysadki mózgowej pod kątem prolactinoma);

Do celów diagnostycznych następujące elementy służą do ustalenia przyczyn braku miesiączki i dalszego ich wyeliminowania:

  • laparoskopia;
  • histeroskopia (specjalne urządzenie histeroskopowe jest wkładane do jamy macicy przez pochwę i kanał szyjki macicy);
  • badanie ultrasonograficzne narządów miednicy (badanie ultrasonograficzne jest najbardziej przydatne w przypadku braku miesiączki jajników, macicy i nadnerczy. Ujawnia zmiany strukturalne, które doprowadziły do ​​rozwoju choroby).
  • Badanie rentgenowskie siodła tureckiego (w przypadku podejrzenia prolaktyny);
  • dożylna pyelografia (w przypadku podejrzenia dysgenezy przewodów szyjkowych, w połączeniu z nieprawidłowościami nerek);
  • tomografia komputerowa i MRI, jeśli to konieczne.

Leczenie

Większości leczenia braku miesiączki towarzyszy wyznaczenie kursu leków hormonalnych, które mogą zastąpić brak niezbędnych hormonów i poprawić funkcjonowanie przysadki mózgowej, podwzgórza i normalizować produkcję hormonów przez jajniki.

Przy dobrze dobranym leczeniu możliwe jest pozbycie się wtórnego braku miesiączki, jednak forma podstawowa wymaga dokładniejszej korekty przez lekarza.

Brak miesiączki oznacza niezdolność kobiet do poczęcia, a więc główny cel - przywrócenie płodności. Po ustaleniu prawdziwej przyczyny braku miesiączki przepisuje się leczenie. Leczenie braku miesiączki obejmuje terapię hormonalną w połączeniu z fizjoterapią.

  1. Brak miesiączki, związany z gwałtownym spadkiem masy ciała, jest leczony dietą. Po przywróceniu prawidłowej masy ciała przywracana jest miesiączka.
  2. Z otyłością przeciwnie, regenerację osiąga się poprzez zmniejszenie masy ciała.
  3. W przypadku wad wrodzonych, operacje są wykonywane, na przykład, tworzenie pochwy w przypadku jej braku lub rozwarstwienie dziewiczej błony.
  4. W przypadku policystycznych jajników ważne jest zmniejszenie objawów zwiększonej produkcji androgenów i przywrócenie owulacji. Aby to zrobić, użyj środków antykoncepcyjnych i leków, które zmniejszają syntezę androgenów w nadnerczach i jajnikach.

W przypadku leczenia formy podstawowej sugeruje się następujące sposoby jej eliminacji:

  • Korekta stanów psychicznych;
  • Terapia witaminowa;
  • Żywność dietetyczna;
  • Odstąpienie od stresujących stanów i wzmocnienie układu nerwowego;
  • Terapia hormonalna;
  • Interwencja chirurgiczna.

Do traktowania drugorzędnej formy z góry określonej, jak powyższe środki, i następujące:

  • Zmiana stylu życia;
  • Leki hormonalne;
  • Zgodność z reżimem pracy i odpoczynku;
  • Odmowa utraty wagi.

Konsekwencje braku miesiączki dla kobiet

Jak każda inna choroba, brak miesiączki może spowodować u kobiety wiele komplikacji:

  1. Główną konsekwencją braku wyleczenia braku miesiączki jest bezpłodność.
  2. Przy długim przebiegu choroby może rozwinąć się osteoporoza.
  3. Wczesny rozwój chorób związanych z wiekiem spowodowanych niedoborem estrogenów. W przypadku długotrwałej choroby może rozwinąć się osteoporoza;
  4. Wysokie ryzyko rozrostu endometrium macicy i raka macicy.

Inne powikłania zależą od konkretnej choroby, której konsekwencją jest brak miesiączki.

Brak miesiączki

Brak miesiączki jest zaburzeniem funkcji miesiączkowej, w którym kobiety w wieku rozrodczym (16 - 45 lat) nie miesiączkują przez sześć miesięcy lub dłużej. Brak miesiączki z reguły nie jest chorobą niezależną, ale jest objawem genetycznych, biochemicznych, fizjologicznych, psycho-emocjonalnych zaburzeń w organizmie. Z fałszywym brakiem miesiączki zachowują się cykliczne i hormonalne zmiany w jajnikach i macicy, ale wydzieliny miesiączkowe z dróg rodnych są nieobecne z powodu jakiejkolwiek anatomicznej niedrożności. W przypadku prawdziwego braku miesiączki owulacja jest nieobecna, a ciąża staje się niemożliwa.

Brak miesiączki

Brak miesiączki jest zaburzeniem funkcji miesiączkowej, w którym kobiety w wieku rozrodczym (16 - 45 lat) nie miesiączkują przez sześć miesięcy lub dłużej. Brak miesiączki z reguły nie jest chorobą niezależną, ale jest objawem genetycznych, biochemicznych, fizjologicznych, psycho-emocjonalnych zaburzeń w organizmie.

Klasyfikacja braku miesiączki

Klasyfikacja opiera się na dwóch rodzajach braku miesiączki - fałszywych i prawdziwych. Z fałszywym brakiem miesiączki zachowują się cykliczne i hormonalne zmiany w jajnikach i macicy, ale wydzieliny miesiączkowe z dróg rodnych są nieobecne z powodu jakiejkolwiek przeszkody anatomicznej. Takie przeszkody mogą służyć jako wrodzone wady rozwojowe narządów płciowych: atrezja pochwy, szyjki macicy lub błony dziewiczej. Tak więc, w zależności od defektu anatomicznego z fałszywym brakiem miesiączki, krew miesiączkowa może gromadzić się w jajowodach (hematosalpinx), jamie macicy (hematometr) lub pochwie (hematocolpos).

Prawdziwy brak miesiączki charakteryzuje się brakiem krwawienia miesiączkowego i cyklicznymi procesami powodującymi je w organizmie. W przypadku prawdziwego braku miesiączki owulacja jest nieobecna, a ciąża staje się niemożliwa. Z kolei, w zależności od przyczyn, prawdziwy brak miesiączki może być fizjologiczny lub patologiczny.

Fizjologiczny brak miesiączki nie jest stanem bolesnym i jest spowodowany warunkami naturalnymi (ciąża, karmienie piersią) lub okresami wieku kobiety (dzieciństwo, menopauza). Natomiast patologiczny brak miesiączki jest alarmującym objawem wskazującym na zaburzenia funkcjonalne lub organiczne w organizmie kobiety. Jeśli miesiączka nie pojawia się początkowo w okresie dojrzewania, mówią o pierwotnym braku miesiączki. W tych przypadkach, gdy regularne miesiączki są zakończone z jakichkolwiek powodów, brak miesiączki jest uważany za wtórny.

Główne przyczyny pierwotnego braku miesiączki

Przyczyny pierwotnego braku miesiączki mogą być uwarunkowane genetycznie (dziedziczne), czynniki anatomiczne i psycho-emocjonalne. U wielu pacjentów z pierwotnym brakiem miesiączki w wywiadzie rodzinnym początek miesiączki u matki lub starszych sióstr odnotowuje się później (po 17 latach). W takich przypadkach mówimy o czynnikach dziedzicznych powodujących brak miesiączki. Pierwotny brak miesiączki obserwuje się w zespole Turnera - chorobie charakteryzującej się hipoplazją gruczołów płciowych w wyniku nieprawidłowego rozwoju chromosomów płciowych.

Czynniki anatomiczne pierwotnego braku miesiączki obejmują ogólne opóźnienie fizyczne, przejawiające się w cechach ciała (chudość, niedowaga, nierozwinięta klatka piersiowa, wąska miednica itp.), Jak również nieprawidłowości w rozwoju narządów płciowych (przerost kanału pochwy lub błony śluzowej). Głównymi winowajcami pierwotnego braku miesiączki są stresy, poważne zaburzenia psycho-emocjonalne, anoreksja i wyczerpujący wysiłek fizyczny. Takie czynniki są niezwykle niebezpieczne dla nierozwiniętego dorastającego organizmu, ponieważ powodują zaburzenia na etapie tworzenia funkcji menstruacyjnej.

Leczenie pierwotnego braku miesiączki

Zasady leczenia pierwotnego braku miesiączki mają na celu wyeliminowanie lub skorygowanie czynników, które go spowodowały. Przez całe życie hormonalna terapia zastępcza (estrogenizacja) jest wskazana u pacjentów z zespołem Turnera. Kiedy rozwój fizyczny i reprodukcyjny jest opóźniony, dziewczętom przepisuje się dietę mającą na celu zwiększenie masy mięśniowej i tłuszczowej oraz leczenie hormonalne, które stymuluje funkcje menstruacyjne. Terapia hormonalna powinna być prowadzona pod ścisłym nadzorem ginekologa i endokrynologa. Jeśli pierwotny brak miesiączki jest spowodowany przyczynami anatomicznymi, przeprowadza się chirurgiczne usuwanie przeszkód - tworzenie warunków dla normalnego przepływu krwi menstruacyjnej z macicy przez seksualne drogi na zewnątrz.

Wraz ze wzrostem niestabilności emocjonalnej, leczenie prowadzone jest w celu wzmocnienia układu nerwowego. W młodym wieku szczególnie niebezpieczne jest angażowanie się w różne diety: ograniczanie się do diety prowadzi do niewystarczającego spożycia białka, tłuszczu, związków witaminowo-mineralnych, opóźniania rozwoju, w tym rozwoju seksualnego, i rozwoju braku miesiączki. Powinieneś unikać uprawiania sportów siłowych: podnoszenie ciężarów, sztuk walki, kulturystyki itp.

Główne przyczyny wtórnego braku miesiączki

Wtórny brak miesiączki występuje u około 10% kobiet w wieku 17–45 lat i jest uważany za ciężką dysfunkcję miesiączkową. Czynnikami najczęściej wpływającymi na ustanie ustalonej miesiączki i rozwój wtórnego braku miesiączki są:

  • anoreksja, postępująca redukcja masy ciała z powodu ścisłej diety lub forsownych ćwiczeń - u 38% kobiet

Większość pacjentów z wtórnym brakiem miesiączki jest ofiarami modnych diet i anoreksji, poważnych zaburzeń psychicznych i fizycznych charakteryzujących się obsesyjnym pragnieniem utraty wagi. Celowa odmowa jedzenia, nadużywanie procedur przeczyszczających, sztucznie wywołane wymioty podczas anoreksji prowadzą do gwałtownej utraty wagi i rozwoju zaburzeń psychoseksualnych, depresji, zaparć i wtórnego braku miesiączki.

Hirsutyzm, trądzik, upośledzony metabolizm tłuszczu, brak miesiączki i brak ciąży są charakterystycznymi objawami, które można wykorzystać do podejrzenia zmian policystycznych jajników.

  • wczesna menopauza - u 22% kobiet

Menopauza jest uważana za wczesną (przedwczesną), jeśli miesiączka ustąpi u kobiety poniżej 40 roku życia z powodu niewystarczającej czynności jajników. Długotrwały stres może powodować przedwczesną menopauzę i brak miesiączki.

  • hiperprolaktynemia - w 11% i inne czynniki wtórnego braku miesiączki.

Hiperprolaktynemia jest stanem spowodowanym wzrostem poziomu hormonu prolaktyny we krwi. Charakteryzuje się mlecznymi wydzielinami z gruczołów sutkowych, różnymi zaburzeniami miesiączkowania, aż do całkowitego ustania miesiączki - brak miesiączki.

W niektórych przypadkach zaprzestanie miesiączki może służyć jako tymczasowa reakcja na wstrząsy nerwowe i odzyskać je po pewnym czasie niezależnie, bez dodatkowych interwencji. Jednak w większości przypadków wtórny brak miesiączki wymaga wykwalifikowanej interwencji medycznej.

Rozpoznanie wtórnego braku miesiączki

Przy przyjęciu ginekologicznym u pacjenta skarżącego się na ustanie miesiączki wyklucza się ciążę, a momenty prowokujące rozwój wtórnego braku miesiączki zostają wyjaśnione: zainteresowanie dietami, przeciążenie fizyczne i psychiczne, choroby współistniejące, czas menopauzy u matek i babć itp. Ginekolog ocenia wysokość i wagę pacjenta, ich wzajemne relacje i wskaźniki normy. W niektórych przypadkach dystrofia lub, odwrotnie, otyłość może powodować wtórny brak miesiączki z powodu zaburzeń hormonalnych i fizjologicznych w organizmie.

Jeśli podejrzewasz, że wtórny brak miesiączki ma na celu identyfikację natury dysfunkcji jajników. W tym celu zbadano poziom hormonów (głównie prolaktyny, gestagenów, estrogenów, chromatyny płciowej, kariotyny), ultradźwięków miednicy (w celu wykluczenia policystycznych jajników i określenia stanu endometrium). Dodatkowo sporządzany jest wykres zmian temperatury w odbycie i przeprowadzana jest analiza cytologiczna wymazu z tylnego sklepienia pochwy w celu określenia nasycenia estrogenu pacjenta.

Ważnym testem diagnostycznym dla wtórnego braku miesiączki jest „objaw ucznia”. Podczas normalnego przebiegu cyklu miesiączkowego, od szóstego dnia do dwudziestego dnia, średnica zewnętrznego otworu szyjki macicy, wypełniona czystym śluzem, wzrasta, a oglądana przypomina źrenicę. Dla braku miesiączki charakteryzuje się niewielkim ujawnieniem gardła macicy i niewielką ilością śluzu. Na podstawie uzyskanych wyników z reguły ustalana jest przyczyna wtórnego braku miesiączki i zalecany jest przebieg leczenia.

Leczenie wtórnego braku miesiączki

Leczenie nawracającego braku miesiączki ma na celu wyeliminowanie czynników powodujących ten brak.

Brak miesiączki, związany z gwałtownym spadkiem masy ciała lub wysiłkiem fizycznym, jest konsekwencją złego stylu życia i wymaga jego zmiany. Krytycznym wskaźnikiem normalnego przebiegu cyklu miesiączkowego u dorosłej kobiety jest utrata 10 lub więcej kilogramów wagi, a także masa ciała poniżej 50 kg. Do czasu całkowitej normalizacji funkcji menstruacyjnej zwykle przepisywane są doustne środki antykoncepcyjne progestagen, które nie zawierają składników estrogenowych. Często wtórny brak miesiączki jest eliminowany bez terapii hormonalnej, z zastrzeżeniem rozsądnego wysiłku fizycznego, racjonalnej diety, pracy i odpoczynku, normalizacji tła psycho-emocjonalnego.

Wtórny brak miesiączki, który rozwija się w zespole policystycznych jajników, wymaga leczenia choroby tła. Do normalizacji cyklu owulacyjnego przepisuje się policystozę jajników hormonalnych środków antykoncepcyjnych lub wykonuje się laparoskopową diatermokoagulację tkanki narządu (jeśli jest wskazana).

Hiperprolaktynemia, jako czynnik rozwoju braku miesiączki, jest eliminowana przez przyjmowanie leków - agonistów dopaminy, które obniżają poziom prolaktyny. Skuteczność leczenia zależy od kontroli temperatury podstawowej, której wzrost wskazuje na wystąpienie owulacji. W przypadku zmian nowotworowych przysadki mózgowej wskazana jest interwencja neurochirurgiczna. Wtórny brak miesiączki spowodowany przedwczesną menopauzą jest korygowany za pomocą długoterminowej hormonalnej terapii zastępczej.

Zapłodnienie ART i in vitro, które z powodzeniem stosuje nowoczesna ginekologia, pozwala kobietom z przedwczesną menopauzą i wtórnym brakiem miesiączki zajść w ciążę. W takich przypadkach komórka jajowa dawcy lub zarodek dawcy jest wykorzystywany do sztucznego zapłodnienia (przy użyciu metod ICSI, PIXY lub IMSI). Następnie zarodek jest przeszczepiany do macicy przyszłej matki.

Nagłe ustanie miesiączki u kobiet w wieku rozrodczym (wtórny brak miesiączki) jest sygnałem cierpienia i nieprawidłowego działania w ciele wymagającym uwagi. Niektórym z nich łatwo zaradzić zmianami stylu życia, inni potrzebują wykwalifikowanej opieki medycznej. Niebezpieczeństwo braku miesiączki wiąże się zawsze z czynnikiem niepłodności u kobiet.

Brak miesiączki laktacyjnej

Brak miesiączki i zależnych od hormonów cyklicznych zmian w układzie rozrodczym, towarzyszących okresowi karmienia piersią, nazywa się brakiem miesiączki. Brak miesiączki laktacyjnej jest fizjologiczną metodą antykoncepcji opartą na braku owulacji, aw konsekwencji na niemożliwości ciąży. Jednak metoda laktacyjnego braku miesiączki jest skuteczna tylko przez pół roku od momentu porodu i tylko podczas karmienia piersią.

Warunki skuteczności laktacyjnego braku miesiączki jako metody antykoncepcji to przestrzeganie następujących zasad:

  • karmienie dziecka na jego prośbę co najmniej 6 razy dziennie;
  • obowiązkowe karmienie nocne;
  • brak mieszanek żywieniowych i uzupełniających.

Mechanizm laktacyjnego braku miesiączki opiera się na tłumieniu owulacji u kobiety z ciągłym ssaniem mleka przez dziecko, aw konsekwencji brakiem cyklu miesiączkowego i ciąży. Skuteczność działania antykoncepcyjnego w laktacyjnym braku miesiączki jest bliska 98%. Wśród niewątpliwych zalet metody laktacyjnego braku miesiączki - wysoka niezawodność, naturalność, korzyści dla dziecka, łatwość użycia, brak skutków ubocznych, szybki powrót do zdrowia po porodzie.

Wady laktacyjnego braku miesiączki, jako metody antykoncepcji, obejmują krótki okres ochrony przed ciążą (maksymalnie sześć miesięcy), obowiązkowa konieczność przestrzegania wszystkich warunków jej skuteczności. Ponadto brak miesiączki laktacyjnej nie gwarantuje ochrony przed zakażeniami narządów płciowych i chorobami wenerycznymi (w tym HIV i zapaleniem wątroby typu B). Jeśli niemożliwe jest użycie laktacyjnego braku miesiączki jako głównej metody antykoncepcji, należy wybrać bardziej niezawodny sposób ochrony przed niechcianą ciążą we współpracy ze spostrzegawczym ginekologiem.

Czym jest brak miesiączki i jak niebezpieczne może być

Dla niektórych brak miesiączki wydaje się być radosnym wydarzeniem, ponieważ mówi o rychłym narodzinach dziecka. Przeciwnie, inne kobiety są tym zmartwione. Jednak niewielu ludzi uważa, że ​​długi brak miesiączki może sygnalizować poważną chorobę układu rozrodczego. Brak miesiączki (przedłużający się brak miesiączki) trudno nazwać chorobą niezależną, jest raczej objawem różnych patologii. Czym są te choroby, jak je leczyć i czy można im zapobiec?

Czym jest miesiączka?

Aby odpowiedzieć na powyższe pytania, należy zająć się naturą menstruacji, dowiedzieć się, jakie zmiany zachodzą w organizmie w tych dniach:

  1. Od momentu narodzin pęcherzyki zaczynają dojrzewać w jajnikach.
  2. Są w jajnikach, każdy z nich zawiera komórkę jajową.
  3. W okresie dojrzewania (z początkiem miesiączki, która zwykle występuje między 11-13 rokiem życia) pęcherzyki są łamane, komórka jajowa przechodzi do jajowodów. Nazywa się to owulacją.
  4. Ściśle mówiąc, ciało jest gotowe do poczęcia. Jeśli zapłodnienie nie wystąpi, to jajo jest wydalane z organizmu podczas miesiączki.

Nawet jeśli nie ma ciąży, brak miesiączki nie zawsze mówi o patologii. Czasami ciało „robi sobie przerwę”, ale częściej występuje brak owulacji, czyli miesiączki bez uwolnienia jaja z jajników. Koncepcja dziecka w takiej sytuacji jest niemożliwa, ale jednorazowa porażka z reguły nie oznacza obecności choroby. Przedłużający się brak miesiączki per se (sześć miesięcy lub więcej) informuje o problemach zdrowotnych i konieczna jest wizyta u lekarza. Jeśli zignorujesz badanie i leczenie, możesz „odgrywać” niepłodność, a czasem pominąć rozwój ciężkiej choroby, takiej jak rak.

Według ICD 10 kod choroby wynosi 91,0. Patologia jest klasyfikowana jako konsekwencja zmian w organizmie, powodująca brak miesiączki przez długi czas.

Formy braku miesiączki

W zależności od przyczyn choroby, wieku pacjenta, jak również jego cech fizjologicznych, brak miesiączki dzieli się tradycyjnie na:

  • Pierwotny brak miesiączki jest uważany za taki, jeśli miesięczny nie wystąpił u dziewczyny w wieku poniżej 16 lat. Z reguły nie jest to oznaka patologii, ale mówi o powolnym dojrzewaniu. Z drugiej strony, zaburzenia hormonalne nie są wykluczone, więc konsultacja z lekarzem nie zaszkodzi. Jest to szczególnie prawdziwe, jeśli występują problemy z układem hormonalnym, pacjent prowadzi niewłaściwy tryb życia, a także w przypadkach, gdy młoda dama stale doświadcza poważnych stresów, na przykład związanych ze studiami.
  • Wtórny brak miesiączki jest wskazany, jeśli pacjent ma już 16 lat lub wystąpiła co najmniej jedna miesiączka z charakterystyczną wydzieliną z pochwy. W niektórych przypadkach brak miesiączki w wtórnej postaci choroby wskazuje na obecność patologii. Nie należy jednak wpadać w panikę, być może jest to kwestia fizjologicznego braku miesiączki, który nie jest uleczalny, nie stanowi zagrożenia i ostatecznie przechodzi bez interwencji zewnętrznej. Przeczytaj więcej na ten temat w następnej sekcji.

W tym przypadku brak miesiączki należy podzielić na fałszywy i prawdziwy:

  1. Fałszywy brak miesiączki nie jest związany z procesami patologicznymi w organizmie. Jajniki, układ hormonalny i odporność działają dobrze, ale nie ma krwawienia. W dziewicach może to być spowodowane przez zbyt gęsty dziewiczy szympans, u pacjentów wszystkich kategorii ta forma braku miesiączki jest związana z mechaniczną niedrożnością pochwy, nietypową postacią szyjki macicy, a także silnym przeciążeniem emocjonalnym.
  2. Prawdziwy brak miesiączki jest konsekwencją patologii. Może to być zarówno fizjologiczne (ciąża, laktacyjny brak miesiączki, menopauza), jak i patologiczne, czyli spowodowane chorobą.

Należy pamiętać, że fizjologiczny prawdziwy brak miesiączki nie wymaga leczenia i nie stanowi zagrożenia dla życia i zdrowia pacjenta.

Przyczyny braku miesiączki

Pierwotny brak miesiączki, jak wspomniano powyżej, jest rzadki. Jest to zwykle związane z powolnym dojrzewaniem, ale jeśli przyczyna tego zjawiska leży w patologii, diagnoza i leczenie będą prawie takie same jak w przypadku formy wtórnej. Jest więc brak miesiączki:

  • Ciąża Jest to najbardziej powszechny i ​​bezpieczny powód braku miesiączki. Problem polega na tym, że kobieta nie zawsze wie o nowym stanie swojego ciała, więc najprostsza diagnostyka nie zaszkodzi. Mówimy o testach ciążowych farmacji. Jeśli testy wykażą wynik negatywny (nie ma ciąży), ale występują inne objawy, na przykład nudności, wymioty, osłabienie, częste wahania nastroju, a następnie przejdź do USG, nie ma błędu.
  • Zmiany hormonalne w organizmie. I znowu wracamy do porodu - normalny cykl menstruacyjny można przywrócić w ciągu roku po urodzeniu dziecka, chociaż najczęściej sytuacja powraca do normy w ciągu 5-6 miesięcy. Jeśli ciąża i poród nie były, to być może występuje menopauza (menopauza). Zazwyczaj kobiety zapoznają się z tym stanem przed 50 rokiem życia, a nawet później, ale w niektórych przypadkach początek menopauzy występuje u 40-letnich pacjentów. Ponadto brak miesiączki może rozwinąć się z niewłaściwego przyjmowania doustnych środków antykoncepcyjnych i leków hormonalnych.
  • Anoreksja. Niestety, kobiety zazwyczaj osiągają stan skrajnego wyczerpania (diety, odmowa jedzenia w celu utraty wagi). W tej sytuacji praca prawie wszystkich układów ciała jest zaburzona, hormony i metabolizm „latają”. W rezultacie miesięczne zatrzymanie.
  • Choroby układu hormonalnego. Bez normalnego metabolizmu miesiączka jest prawie niemożliwa. Jeśli tarczyca cierpi na jakąś chorobę, a kobieta nie zmaga się z patologią, możesz zapomnieć o miesiączce. Na szczęście po zakończeniu kursu terapeutycznego cykl menstruacyjny zostaje przywrócony.
  • Choroby przenoszone drogą płciową. Różne wirusy „uderzają” w różne elementy układu rozrodczego, więc nie można nazwać powszechnej przyczyny braku miesiączki spowodowanej przez takie infekcje. Po zabiegu praca układu rozrodczego zostaje w pełni przywrócona, chyba że pacjent opóźni problem przed wystąpieniem smutnych powikłań.
  • Choroby onkologiczne. Rak, oczywiście, nie zawsze jest wyrokiem, ale uderza w ciało ogromnym ciosem. Nawet jeśli guz nie został uderzony przez genitalia, metabolizm nadal cierpi, więc problemy z miesiączką są powszechne, szczególnie w późniejszych stadiach choroby. Ponadto środki terapeutyczne, takie jak chirurgia, chemioterapia i radioterapia mogą powodować brak miesiączki.
  • Stres. Stają się przyczyną psychogennego braku miesiączki, powodują skomplikowane nieprawidłowości w organizmie, a układ rozrodczy jest również dotknięty. Taki brak miesiączki nie jest niebezpieczny, gdy tylko kobieta poradzi sobie z nerwowym przeciążeniem, cykl menstruacyjny powróci do normy. Najbardziej radykalnym środkiem zwalczania takiego zjawiska jest apel do psychologa.
  • Złe nawyki. Okresowe libacje nie powodują braku miesiączki, ale uzależnienie (tytoń, alkohol, narkotyki) gwarantuje przerwanie cyklu miesiączkowego. Jeśli kobieta zatrzymuje się w czasie, problem rozwiązuje się sam, ale w ciężkich przypadkach (alkohol lub narkotyki są przyjmowane przez lata regularnie) miesiączka jest zatrzymywana na zawsze (nie we wszystkich przypadkach, ale dość często).
  • Zakłócenie produkcji hormonów płciowych przez odpowiedzialne sektory mózgu (brak miesiączki hipogonadotropowej). Dość nieprzyjemna forma choroby. Kompleks przyczyn jego występowania jest szeroki:
  1. stres;
  2. naruszenie diety;
  3. zatrucie;
  4. infekcja.

Ale to wszystko jest nonsensem w porównaniu z niebezpieczną i niestety częstą przyczyną - guzem przysadki.

Należy pamiętać, że jeśli przyczyną braku miesiączki u dziewczyny poniżej 16 roku życia nie jest poważna choroba, ale restrukturyzacja hormonalna lub opóźniony rozwój seksualny, nie należy zmagać się z problemem, pacjent powinien być po prostu postrzegany przez lekarzy i prowadzić zdrowy tryb życia.

Czasami na początku ciąży miesiączka utrzymuje się przez kolejne 1-2 cykle. To nie jest przerażające, nic nie musi być traktowane. Jeśli miesiąc trwa w trzecim miesiącu, musisz skonsultować się z lekarzem.

Diagnostyka

Zadania diagnozowania w braku miesiączki - aby zidentyfikować przyczyny braku miesiączki przez długi czas. Badanie rozpoczyna się od zebrania wywiadu. Lekarz dowiaduje się o osobliwościach życia intymnego pacjenta, wcześniej cierpiących na choroby układu płciowego i hormonalnego. Już na tym etapie można wyciągnąć pierwsze wnioski, po czym ginekolog (rozpoczyna badanie) wysyła do innych specjalistów. W zależności od początkowych wyników diagnostycznych mogą to być:

  1. endokrynolog;
  2. wenerolog;
  3. onkolog;
  4. neuropatolog;
  5. psychoterapeuta

W każdym przypadku lekarz musi wykluczyć ciążę na początkowym etapie diagnozy. Jest to szczególnie prawdziwe w przypadku pacjentów, którzy nie dotarli do szesnastej rocznicy: jeśli taka dziewczyna okaże się „na miejscu”, kontrola nad jej stanem powinna być szczególna. Z reguły lekarz przepisuje analizę hCG (ludzkiej gonadotropiny kosmówkowej, która jest wytwarzana tylko u kobiet w ciąży). Następnie następuje skierowanie do USG (nie zawsze, ale często).

Dalsze środki diagnostyczne są przypisywane w zależności od podejrzenia różnych patologii:

  1. ogólne badanie krwi;
  2. badanie krwi na hormony;
  3. USG różnych narządów, najczęściej tarczycy;
  4. badanie w fotelu ginekologicznym;
  5. analiza wydzieliny z pochwy, moczu i kału;
  6. biopsja (w przypadku podejrzenia raka);
  7. analiza patogennej mikroflory, głównie zakażeń przenoszonych drogą płciową, takich jak syfilis, chlamydia, rzeżączka (główne metody to PCR i wysiew biologiczny).

Szczególnie niebezpieczna jest rzeżączka, która rozwija się w czasie ciąży. W tym artykule możesz poznać objawy tej choroby, metody leczenia i czy istnieje szansa na urodzenie zdrowego dziecka?

Tomografia jest rzadko przepisywana. Z reguły uciekają się do takiego środka w przypadku podejrzenia onkologii. Po zakończeniu wszystkich czynności lekarz dokonuje dokładnej diagnozy i przepisuje leczenie.

Leczenie i zapobieganie

Najważniejszą rzeczą w leczeniu wtórnego braku miesiączki jest eliminacja przyczyny pierwotnej, czyli choroby podstawowej. Lekarz przepisuje dokładną strategię terapeutyczną, ale nie można tego zrobić bez utrzymania układu hormonalnego. W tym celu przepisano następujące leki:

  • Proginova (koszt około 500 rubli);
  • Serofen (cena oscyluje wokół 600 rubli);
  • Utrozhestan (nie tylko normalizuje hormony, ale także przyczynia się do wznowienia czynności jajników, kosztuje około 450 rubli);
  • Duphaston (kosztuje średnio 550 rubli, można znaleźć taniej);
  • Parlodel (cena nie przekracza 400 rubli).

Leki te mają na celu normalizację produkcji estrogenu i prolaktyny (głównych hormonów żeńskich). Niezależnie określić przebieg leczenia jest niemożliwe, ponieważ leki nie stanowią podstawy terapii, a niewłaściwa dawka przyniesie tylko szkody.

Ludowe leczenie braku miesiączki jest dopuszczalne tylko przy nie-niebezpiecznych diagnozach. Na przykład, jeśli przyczyną choroby jest obniżenie poziomu ochrony immunologicznej (bez żadnych szczególnych konsekwencji), możesz wziąć farmację ziołową. Specjalna dieta na brak miesiączki jest dozwolona tylko w przypadkach, w których jest to zgłaszane przez lekarza. Zwykle jest to choroba przenoszona drogą płciową, zaburzenie metaboliczne lub rak. Dieta na brak miesiączki jest zazwyczaj następująca:

  1. tłuste potrawy są wykluczone;
  2. zmniejsza ilość solonej i wędzonej;
  3. pokarmy roślinne bogate w witaminy (warzywa i owoce) są dodawane do diety;
  4. alkohol jest wykluczony;
  5. słodka soda jest niepożądana.

Ponadto konieczne jest ograniczenie stosowania żywności, która może powodować silną reakcję alergiczną.

Zapobieganie brakowi miesiączki jest rozległe, ponieważ jego przyczyny są liczne. Główna zasada - musisz dbać o swoje zdrowie:

  1. nie uprawiaj seksu bez zabezpieczenia;
  2. czas na leczenie chorób zakaźnych;
  3. przyjmować witaminy i jeść więcej pokarmów roślinnych;
  4. przestrzegaj codziennego schematu;
  5. zrezygnować ze złych nawyków;
  6. unikaj stresujących sytuacji.

Przy pierwszych oznakach braku miesiączki należy natychmiast zbadać. Im szybciej rozpocznie się leczenie (jeśli jest to oczywiście konieczne), tym mniej negatywnych konsekwencji dla organizmu. Zadbaj o siebie i swoich bliskich!

Możesz również obejrzeć film, na którym lekarz powie Ci, co to jest brak miesiączki i jakie choroby mogą wystąpić, jeśli masz opóźniony okres.

Top