Kategoria

Popularne Wiadomości

1 Uszczelki
Szyjka macicy przed, w trakcie i po owulacji: jak zmienia się jej pozycja?
2 Uszczelki
„Miesięcznie” podczas ciąży: jak odróżnić je od normalnej miesiączki
3 Owulacja
Colpitis: objawy, przyczyny i leczenie
4 Owulacja
Czy mogę umieścić Terzhinan podczas miesiączki?
Image
Główny // Owulacja

Brak miesiączki. Objawy, diagnoza i leczenie


Jeśli nie ma okresów w czasie ciąży lub po menopauzie, jest to oczywiste. Zwykle nie występują u kobiet karmiących piersią. Jednak zdarzają się sytuacje, w których miesięcznie przez długi czas nie przychodzą ani nie znikają zupełnie bez wyraźnego powodu. Ważne jest, aby ustalić, dlaczego tak się dzieje. Z reguły badanie pokazuje, że dzieje się tak z powodu zaburzeń hormonalnych i różnych chorób.

Co to jest brak miesiączki

Brak miesiączki to brak miesiączki przez co najmniej sześć miesięcy u kobiet w wieku rozrodczym, kiedy miesiączka powinna normalnie przychodzić regularnie, mieć stały czas trwania i intensywność.

Fałszywy i prawdziwy brak miesiączki

Fałszywy brak miesiączki jest stanem, w którym układ rozrodczy zasadniczo działa normalnie, nie ma zaburzeń hormonalnych. Ale jednocześnie wynikający z tego menstruacyjny przepływ nie może opuścić macicy. Przyczyną może być wrodzona anomalia struktury szyjki macicy, pochwy lub błony dziewiczej, a także obecność zrostów w macicy, które zapobiegają uwolnieniu krwi. Ten stan jest niebezpieczny, ponieważ krew zastyga, bakterie zaczynają się rozmnażać, co prowadzi do zapalenia błony śluzowej. W przypadku braku miesiączki, w dolnej części brzucha występują bóle, temperatura może wzrosnąć. Czasami możliwe jest usunięcie przeszkód mechanicznych tylko przez operację.

Prawdziwy brak miesiączki jest związany z nieprawidłowym funkcjonowaniem jajników, upośledzonym dojrzewaniem jaj i tworzeniem się endometrium. Kobieta traci zdolność do poczęcia, staje się jałowa.

Pierwotny i wtórny brak miesiączki

Pierwotny brak miesiączki to początkowy brak miesiączki u dziewczynki powyżej 16 roku życia. Powodem mogą być genetyczne zaburzenia rozwoju seksualnego, wrodzone lub powstałe w chorobach dziecięcych narządów hormonalnych. Czasami pierwotny brak miesiączki łączy się z brakiem zewnętrznych cech płciowych, gdy dziewczynka ma słabo rozwinięte gruczoły mleczne, powstaje postać podobna do męskiej.

Wtórny brak miesiączki jest stanem występującym u kobiet w wieku 16-45 lat, które miały miesiączkę, ale zniknęły w wyniku choroby, stresu, ekspozycji na niekorzystne czynniki. Przyczyną wtórnego braku miesiączki są choroby jajników, tarczycy, przysadki mózgowej i wielu innych.

Konsekwencjami wtórnego braku miesiączki są często rozpad układu nerwowego, zmniejszenie pożądania seksualnego, przedwczesne starzenie się narządów i bolesny stosunek.

Często, przy przedłużającym się braku miesiączki, rozwija się osteoporoza. Wzrasta ryzyko raka macicy, jajników i gruczołów sutkowych.

Wideo: Co to jest pierwotny, wtórny i laktacyjny brak miesiączki

Rodzaje prawdziwego braku miesiączki

Dzieli się na fizjologiczne (związane z naturalnymi procesami zachodzącymi w układzie rozrodczym) i patologiczne (powstające w związku z poważnym zaburzeniem czynności narządów). Ponadto istnieje coś takiego jak farmakologiczny brak miesiączki.

Fizjologiczny brak miesiączki

Brak miesiączki jest naturalny w następujących przypadkach:

  1. Kiedy dziewczyna rozpoczyna okres dojrzewania, zachodzą zmiany hormonalne w organizmie. W ciągu pierwszych 2 lat cykl jest nieregularny, całkiem możliwe jest brak miesiączki przez kilka miesięcy.
  2. Po menopauzie, kiedy przestaje funkcjonować jajnik, a poziom hormonów płciowych zostaje zredukowany do minimum.
  3. Jeśli przyszła ciąża. W tym okresie wszystkie siły ciała mają na celu zachowanie płodu, jego odżywianie i normalny rozwój. Główną rolę odgrywają takie hormony jak progesteron i prolaktyna, które hamują dojrzewanie jaj i wzmacniają endometrium.
  4. Kiedy kobieta karmi piersią noworodka (laktacyjny brak miesiączki).

Brak miesiączki po porodzie wynika ze zmniejszenia poziomu estrogenów - hormonów, od których zależy przebieg wszystkich procesów cyklu. Dominującą rolą w tym okresie jest prolaktyna, która stymuluje produkcję mleka matki. Czas trwania braku miesiączki po porodzie zależy od indywidualnych cech kobiecego ciała. Brak miesiączki może trwać kilka miesięcy lub dłużej niż 1 rok.

Uwaga: Wielu uważa, że ​​nie można zajść w ciążę podczas karmienia piersią, nie ma potrzeby się chronić. Jednak brak miesiączki laktacyjnej może zakończyć się sam w dowolnym momencie, niezależnie od tego, czy karmienie piersią trwa, czy nie. Jednocześnie nie można zrozumieć, że praca jajników została wznowiona, ponieważ w pierwszym cyklu dojdzie do poczęcia, a miesiąc nie nadejdzie. Czasami ciąża jest wykrywana dopiero po tym, jak dziecko zaczyna się poruszać. Lekarze zdecydowanie zalecają stosowanie środków antykoncepcyjnych w tym okresie.

Brak miesiączki farmakologicznej

Jego pojawienie się wiąże się ze stosowaniem leków hormonalnych, których działanie ma na celu zmniejszenie produkcji estrogenów. Długotrwałe stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych, które hamują owulację, wykorzystując je do sztucznego powodowania opóźnienia miesiączki, może również prowadzić do braku miesiączki.

Patologiczny brak miesiączki i jego przyczyny

Patologiczny brak miesiączki u kobiet zawsze wskazuje na obecność chorób ginekologicznych lub nierównowagę hormonów w organizmie, wynikającą z nieprawidłowego działania narządów hormonalnych. Zanik menstruacji w tym przypadku nie jest jedynym objawem patologii. Często występują nie tylko objawy zaburzeń rozrodczych, ale także pogorszenie ogólnego stanu zdrowia.

Przyczyny i objawy wtórnego patologicznego braku miesiączki

Przyczyną zaniku miesiączki może być wiele chorób, które mogą ustalić lekarza po badaniu.

Jakie choroby są najczęściej wykrywane

Policystyczny jajnik. W tej chorobie struktura i funkcjonowanie narządów jest zaburzone z powodu tworzenia się wielu cyst. Owulacja staje się niemożliwa. Występuje brak równowagi hormonalnej. Przyczyną braku miesiączki jest hiperandrogenizm - nadmiar męskich hormonów. Objawami choroby są porost włosów na nietypowych dla kobiet częściach ciała, pojawienie się trądziku na twarzy i ciele. Może wystąpić ostry przyrost masy ciała. Występuje bezpłodność.

Wczesna menopauza (niewydolność jajników). Przyczyną może być zaburzenie przysadki mózgowej, wstrząsy psychiczne, przedłużone głodzenie, nieprawidłowości genetyczne. Miesiączka znika w wieku 40 lat lub nawet wcześniej. Istnieją objawy charakterystyczne dla menopauzy (zaczerwienienie, bóle głowy, drażliwość, suchość błon śluzowych i inne).

Fałszywa ciąża. To zjawisko psychologiczne. Pragnienie kobiety, aby zostać matką, jest tak wielkie, że w przypadku braku płodu w macicy pojawiają się wszystkie objawy ciąży (toksykoza, niezwykłe preferencje smakowe itp.), Miesiączka znika, nawet brzuch zaczyna się zwiększać z powodu pogrubienia warstwy tłuszczu.

Hiperprolaktynemia. Ten stan jest związany z nadmierną produkcją prolaktyny w wyniku zakłócenia przysadki mózgowej. Głównym objawem choroby jest uwalnianie mleka z sutków, co nie jest związane z karmieniem piersią po porodzie. Istnieją zaburzenia miesiączkowania aż do zaniku miesiączki.

Nieprawidłowe działanie podwzgórza (brak miesiączki). Charakteryzuje się spadkiem produkcji hormonów przysadki FSH i LH. Powoduje to zaburzenia czynności jajników. Zewnętrznie, warunek ten może być określony przez brak oczywistych oznak płci.

Gruźlica i inne choroby zakaźne jajników, usunięcie narządów rozrodczych, ekspozycja jajników na promieniowanie lub substancje toksyczne (na przykład rtęć lub ołów).

Anoreksja - celowy głód, prowadzący do wyczerpania i zaburzeń psychicznych. Nadmierny wysiłek fizyczny może również prowadzić do takiego stanu (na przykład uprawianie sportu do wyczerpania). Chcąc schudnąć, dziewczyny przyjmują środki przeczyszczające i sztucznie wywołują wymioty. Stopniowo ciało traci zdolność trawienia pokarmu. Ostra utrata masy ciała, depresja, zaburzenia układu pokarmowego nieuchronnie wpływają na stan hormonalny, prowadząc do braku miesiączki.

Rodzaje wtórnego braku miesiączki

Biorąc pod uwagę wszystkie te przyczyny, wtórny brak miesiączki dzieli się na:

  • macica (powstająca po łyżeczkowaniu endometrium lub naruszeniu jego struktury w wyniku chorób);
  • jajnik (związany z patologiami w jajnikach);
  • przysadka mózgowa (przyczyny zaniku miesiączki są chorobami mózgu lub problemami neuropsychiatrycznymi).

Dodatek: Wyczerpanie organizmu występuje również w chorobach, takich jak dur brzuszny, gruźlica płuc, cukrzyca, zapalenie wątroby i wiele innych. Często dla kobiet jedną z konsekwencji jest utrata miesiączki.

Formy braku miesiączki

Brak miesiączki może rozwijać się w łagodnej, umiarkowanej i ciężkiej postaci.

Łagodna forma to brak miesiączki przez 0,5-1 lat. Nie wpływa to jednak znacząco na pracę innych narządów i układów. Leczenie hormonami i eliminacja problemów psychologicznych często prowadzi do przywrócenia funkcji menstruacyjnych.

Umiarkowana postać braku miesiączki przez 3 lata. Charakteryzuje się pływami, bezsennością, bólami głowy i innymi objawami zaburzeń autonomicznego układu nerwowego i stanu naczyniowego.

Ciężka forma. Kobieta w wieku rozrodczym nie ma okresów dłuższych niż 3 lata. W tym samym czasie dochodzi do wzrostu macicy, pojawiają się choroby naczyniowe.

Rozpoznanie braku miesiączki

Diagnoza uwzględnia wiek i budowę ciała pacjenta, stan ogólnego stanu zdrowia, obecność chorób przewlekłych, w tym dziedzicznych i wrodzonych, a także odchylenia w rozwoju seksualnym. Bierze pod uwagę liczbę poronień i poronień, charakter przepływu poprzednich ciąż i porodu.

Sprawdzane są hormony krwi jajników, przysadki mózgowej, tarczycy, nadnerczy. Takie metody jak histeroskopia, USG jamy brzusznej i przezpochwowej, laparoskopia diagnostyczna są wykorzystywane do badania narządów rozrodczych.

Patologię układu podwzgórzowo-przysadkowego można wykryć za pomocą badania rentgenowskiego i skan MRI tureckiego siodła. W razie potrzeby wykonywana jest tomografia miednicy.

Wideo: Przyczyny braku miesiączki, metody diagnostyczne

Leczenie

Jeśli kobieta cierpi na brak miesiączki, zaleca się przede wszystkim normalizację diety, wyeliminowanie nadmiernego wysiłku fizycznego, dostosowanie codziennego trybu życia, rezygnację z papierosów i napojów alkoholowych.

Uwaga: Stosowanie antykoncepcji i planowanie ciąży zmniejsza prawdopodobieństwo wczesnego wyczerpania jajników i wystąpienia przedwczesnej menopauzy. Ponadto chroniona płeć zmniejsza ryzyko infekcji macicy i jajników, procesów zapalnych, których konsekwencją może być brak miesiączki.

Z pierwotnym brakiem miesiączki

Korekta odżywiania i umiarkowane ćwiczenia są niezbędne do budowania mięśni, wzmacniania ciała. Stosowanie witamin może poprawić funkcjonowanie jajników. W celu normalizacji tła hormonalnego zalecana jest terapia zastępcza.

Jeśli przyczyną jest niedobór hormonów żeńskich, wówczas leczenie przeprowadza się za pomocą złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych (takich jak Janine, Yarin) zawierających zrównoważoną ilość estrogenu i progesteronu. W obecności nieprawidłowości genetycznych w rozwoju seksualnym, na przykład z zespołem Turnera (rzadkie zaburzenie chromosomowe), terapia hormonalna jest prowadzona przez całe życie.

Jeśli przyczyną pierwotnego braku miesiączki jest obecność zakłóceń mechanicznych, które uniemożliwiają usunięcie krwi, przeprowadzana jest operacja w celu ich wyeliminowania.

Z wtórnym brakiem miesiączki

Metoda leczenia jest wybierana w zależności od jej przyczyny. Tak więc w anoreksji, psychoterapii, refleksoterapii stosuje się leczenie środkami uspokajającymi. Podejmowane są działania w celu wyeliminowania zaburzeń hormonalnych za pomocą leków opartych na hormonie FSH, ludzkiej gonadotropinie kosmówkowej (hCG), a także estradiolu.

Aby przywrócić cykl i stymulować owulację, przepisuje się Puregon, Prophase, Ovitrel i Klostilbegit. W obecności zaburzeń związanych z brakiem równowagi hormonów przysadki, leki homeopatyczne, takie jak Remens, Mastodinon są szeroko stosowane, które zmniejszają produkcję prolaktyny, normalizując poziom estrogenów.

Leczenie farmakologiczne polikystozy jajników przeprowadza się za pomocą leków, które hamują produkcję androgenów (Byzanna, Diane 35, Marvelon). Jeśli leczenie lecznicze jest niewystarczające, chirurgiczne usunięcie zaatakowanej części jajnika wykonuje się za pomocą laparoskopii.

Kompleksowe leczenie braku miesiączki i przestrzeganie zaleceń lekarza w wielu przypadkach pomaga pozbyć się patologii i przywrócić funkcje menstruacyjne.

Brak miesiączki - przyczyny i objawy pierwotnych i wtórnych form, zasady leczenia

Normalnie miesiączka u kobiety powinna następować co 25 do 40 dni. Jeśli w wyniku niewydolności hormonalnej cykl zostanie rozciągnięty, krwawienie występuje rzadziej - po 60 - 70 dniach.

Co to jest brak miesiączki? Są sytuacje, w których menstruacja całkowicie ustaje i nie pojawia się przez kilka miesięcy - wtedy lekarz diagnozuje „brak miesiączki”. Może wystąpić w dowolnym momencie wieku reprodukcyjnego kobiety, zarówno w jej młodości, jak i bliżej 40 lat.

Jednak ta choroba nie jest niezależna, prowadzi do pewnych nieprawidłowości, które można uznać za główne przyczyny braku miesiączki.

Szybkie przejście na stronie

Pierwotny i wtórny brak miesiączki - jaka jest różnica?

Przyczyną pojawienia się pierwotnego braku miesiączki może być:

  • Brak macicy
  • Brak jajników
  • Integralność efektywnych plew nie jest zerwana (zwykle powinna mieć mały otwór)
  • Przyczepność ścian pochwy, synechia.

Przyczyną wtórnego braku miesiączki może być:

  • Intensywne ćwiczenia lub wysiłek fizyczny
  • Ostre zmniejszenie lub, przeciwnie, gwałtowny wzrost masy
  • Diety długoterminowe, nadużywanie postu terapeutycznego
  • Odmiana nerwowa
  • Zubożenie ciała
  • Choroby układu hormonalnego.

W tym przypadku podstawowa forma odnosi się do anomalii w rozwoju ciała kobiety, która była z nią od urodzenia lub uformowała się przed początkiem wieku reprodukcyjnego. Co miesiąc, gdy nigdy się nie pojawiał.

Pod wtórnym brakiem miesiączki odnosi się do nabytych chorób i stanów organizmu, w wyniku których przywraca się funkcję menstruacyjną.

Objawy braku miesiączki na formy choroby

Brak miesiączki - co to jest?

Ginekolodzy klasyfikują brak miesiączki w zależności od objawów klinicznych patologii.

Brak miesiączki po porodzie - stan, w którym miesiączka może być nieobecna podczas całego okresu karmienia piersią. Dlatego ma drugą nazwę - laktacja.

Pod wpływem hormonów odpowiedzialnych za produkcję mleka dojrzewanie jaja jest tłumione w ciele kobiety. Dlatego cykl nie składa się z dwóch faz, ale jednej. To jest powód, dla którego podczas laktacyjnego braku miesiączki nie ma okresów.

Patologiczny brak miesiączki jest związany z dysfunkcją hormonalną. Istnieją trzy typy patologicznego braku miesiączki - pierwotny, wtórny i etiotropowy.

Ten typ choroby sugeruje obecność takich zaburzeń hormonalnych, które przyczyniają się albo do znacznego spowolnienia dojrzewania, albo do nieprawidłowego funkcjonowania jajników, lub do oznaczenia, że ​​miesiączka nie nastąpi z powodu dysfunkcji kory nadnerczy.

Prawdziwy brak miesiączki jest związany z ciężką dysfunkcją jajników, brakiem zmian w strukturze endometrium. Brak hormonów płciowych prowadzi do tego, że endometrium nie dojrzewa do stanu, w którym można je odrzucić, a zmniejszenie poziomu hormonów żeńskich pociąga za sobą brak warunków niezbędnych do rozpoczęcia odrzucania warstwy śluzowej ze ścian macicy.

Fałszywy brak miesiączki - hormonalne tło pacjenta jest w porządku, ale krew miesiączkowa nie może wyjść z powodu mechanicznej przeszkody.

Operacja pomoże poprawić sytuację. Jeśli opóźnisz wizytę u lekarza, możesz mieć poważne powikłania, ponieważ krew będzie gromadzić się w szyjce macicy, w ciele macicy lub w jajowodach.

Pomimo obecności czterech składników, niektórzy ginekolodzy w klasyfikacji choroby emitują tylko dwa główne typy niehormonalnego i hormonalnego braku miesiączki: pierwotny i wtórny.

Objawy braku miesiączki - charakterystyczne objawy

  1. Brak miesiączki przez kilka miesięcy (ponad sześć miesięcy).
  2. Niepłodność
  3. Ostry ból brzucha. Ten objaw jest charakterystyczny dla fałszywego braku miesiączki, kiedy krew nie może wyjść, zastyga w jamie miednicy, prowokując proces zapalny.
  4. Zwiększona insulina we krwi.
  5. Niedorozwój genitaliów.
  6. Zatrucie organizmu. Ten objaw braku miesiączki jest związany z przedłużającym się zastojem krwi w miednicy.

Jeśli pierwsza miesiączka jest nieobecna przez długi czas u nastolatki, jest to powód natychmiastowej pomocy medycznej. Duża akumulacja krwi, która nie ma możliwości wyjścia na zewnątrz, może prowadzić do śmiertelnych konsekwencji i nie tylko pozostawić dziewczynę jałową, ale także stanowić poważne zagrożenie dla jej życia.

Leczenie pierwotnego braku miesiączki - leki i zabiegi chirurgiczne

W leczeniu braku miesiączki ważnym warunkiem będzie określenie jego rodzaju, ponieważ metody leczenia pierwotnego i wtórnego braku miesiączki mogą się znacznie różnić. W związku z tym czas trwania działań terapeutycznych będzie inny.

Pierwotny brak miesiączki sugeruje całkowity brak miesiączki od samego początku wieku reprodukcyjnego. Przed określeniem strategii leczenia lekarz musi zbadać pacjenta, aby dowiedzieć się, co spowodowało ten stan. W badaniu wykorzystano:

  • Badanie zewnętrzne genitaliów na fotelu ginekologicznym
  • Badanie pochwy i zewnętrznego gardła szyjki macicy za pomocą luster
  • USG narządów miednicy
  • Zdjęcie tureckiego siodła
  • Badanie poziomu hormonów.

Leczenie chirurgiczne pierwotnego braku miesiączki

Należą do nich przypadki, gdy miesiączka nie występuje z powodu przeszkód mechanicznych: fuzja ścian pochwy, brak dziury w błocie dziewiczym, fuzja ścian szyjki macicy (atrezja może być obserwowana zarówno na całej długości kanału szyjki macicy, jak i tylko w gardle), a także wewnątrzmaciczna zrosty (zrosty).

Interwencja chirurgiczna jest wykonywana w znieczuleniu ogólnym i obejmuje rozcięcie skalpelem miejsc, które anatomicznie nie powinny się zamykać i rosnąć razem.

Atrezja kanału szyjki macicy - wykonano bougienage lub rekanalizację laserową. Podczas bougienage kanał szyjki macicy jest rozszerzany za pomocą narzędzi chirurgicznych. Przy rekanalizacji laserowej eliminacja przyczepności odbywa się za pomocą wiązki laserowej.

Atrezja macicy - specjaliści wykonują wycięcie przeszkód za pomocą skalpela chirurgicznego pod kontrolą hysteroskopu - specjalnego narzędzia, które pomaga poprawić widoczność i usunąć skrzepy krwi. Można również przeprowadzić laserową rekonstrukcję jamy macicy, w której wszystkie zrosty są usuwane wiązką laserową.

Atrezja pochwy - operacja polega na rozwarstwieniu pochwy skalpelem i późniejszym zabiegu pochwy. Jeśli wystąpi nawrót fuzji, lekarze decydują o zastosowaniu metody bougienage.

Połączenie błony dziewiczej - operacja jest prosta, nie wymaga znieczulenia ogólnego i polega na chirurgicznym wycięciu błony dziewiczej.

Leczenie farmakologiczne pierwotnego braku miesiączki

Obejmuje to przypadki, w których nie ma mechanicznych przeszkód w uwalnianiu krwi menstruacyjnej, ale miesiączka nigdy nie pojawiła się z powodu problemów hormonalnych.

Anomalie w rozwoju tureckiego siodła - najczęściej przy braku miesiączki, jest to pusty turecki zespół siodłowy (VTS), co oznacza tłumienie funkcji przysadki mózgowej, aw rezultacie poważne problemy hormonalne. SPTS mogą być wrodzone i nabyte.

Wrodzone formy prawie nigdy nie są leczone. Zakupiony TTC wymaga hormonalnej terapii zastępczej.

Upośledzone podwzgórze - przejawiające się w tym, że ta część mózgu słabo reguluje aktywność neuroendokrynną ośrodkowego układu nerwowego.

Ponieważ podwzgórze jest ośrodkiem wszystkich funkcji endokrynologicznych, leczenie nie powinno być kierowane do poszczególnych gruczołów wydzielania wewnętrznego, ale tylko do niego. Leki uspokajające, substancje hormonalne, refleksoterapia są stosowane jako terapia.

Leczenie wtórnego braku miesiączki - terapia hormonalna

Wtórny brak miesiączki określa się w przypadkach, w których pacjent miał miesiączkę, a następnie zatrzymał się. Aby ustalić przyczyny choroby, lekarz musi przeprowadzić szczegółowe badanie tła hormonalnego:

  • Analiza estrogenów - obejmuje oznaczanie poziomów estriolu, estradiolu i estronu.
  • Badanie krwi na androgeny: testosteron, DHEA, 17-OH progesteron.
  • Badanie krwi pod kątem hormonów luteinizujących i folikulotropowych (LH i FSH).
  • USG jajników do wykrywania PCOS.

Leczenie farmakologiczne wtórnego braku miesiączki

Interwencja chirurgiczna wtórnego braku miesiączki jest wykonywana w rzadkich przypadkach i wiąże się z występowaniem mechanicznych przeszkód w pojawieniu się miesiączki, które powstały u kobiety podczas jej życia.

Brak miesiączki powstały po łyżeczkowaniu macicy może być typowym tego przykładem. W innych przypadkach leczenie tego typu choroby ma charakter medyczny i polega na korekcji tła hormonalnego.

Obniżanie poziomów androgenów. Wymagane, gdy wykryty zostanie PCOS lub wysokie stężenie testosteronu nie jest związane z tą chorobą.

Zwiększony poziom estrogenów. Może być wytwarzany jako preparaty doustne i specjalne żele, które muszą być stosowane na brzuch w obszarze miednicy.

Wyrównanie stosunku FSH i LH. Często przyczyną wtórnego braku miesiączki może być właśnie naruszenie proporcji między hormonami luteinizującymi i folikulotropowymi.

W większości przypadków brak miesiączki ustaje po zażyciu hormonalnych środków antykoncepcyjnych i innych leków, które korygują aktywność gruczołów dokrewnych, a cykl menstruacyjny zaczyna się regenerować.

Rokowanie i powikłania

Powikłania zagrażające życiu mogą rozwinąć się, jeśli krew miesiączkowa nie ma wyjścia z dróg rodnych. Stagnacja przewlekłych skrzepów krwi może spowodować ciężkie zapalenie, aw konsekwencji posocznicę.

Jeśli miesiączka jest nieobecna z powodu zaburzeń hormonalnych, to nie ma bezpośredniego zagrożenia dla życia pacjenta. Jednak problemy endokrynologiczne wpływające na cykl mogą później wywołać początek chorób onkologicznych, dlatego nie można ich pozostawić bez uwagi.

Rokowanie choroby zależy całkowicie od przyczyn, dla których została wywołana. Jeśli przeszkoda w pojawieniu się miesiączki może zostać szybko wyeliminowana, w większości przypadków problem zostanie bezpiecznie rozwiązany po interwencji chirurgicznej.

Jeśli brak miesiączki wystąpi z powodu złego funkcjonowania podwzgórza i innych gruczołów wydzielania wewnętrznego, leczenie nie będzie jednoczesne, a jego efekt może w przyszłości nie nadejść, ponieważ problemy hormonalne mają tendencję do powrotu.

Brak miesiączki

Brak miesiączki jest zaburzeniem funkcji miesiączkowej, w którym kobiety w wieku rozrodczym (16 - 45 lat) nie miesiączkują przez sześć miesięcy lub dłużej. Brak miesiączki z reguły nie jest chorobą niezależną, ale jest objawem genetycznych, biochemicznych, fizjologicznych, psycho-emocjonalnych zaburzeń w organizmie. Z fałszywym brakiem miesiączki zachowują się cykliczne i hormonalne zmiany w jajnikach i macicy, ale wydzieliny miesiączkowe z dróg rodnych są nieobecne z powodu jakiejkolwiek przeszkody anatomicznej. W przypadku prawdziwego braku miesiączki owulacja jest nieobecna, a ciąża staje się niemożliwa.

Brak miesiączki

Brak miesiączki jest zaburzeniem funkcji miesiączkowej, w którym kobiety w wieku rozrodczym (16 - 45 lat) nie miesiączkują przez sześć miesięcy lub dłużej. Brak miesiączki z reguły nie jest chorobą niezależną, ale jest objawem genetycznych, biochemicznych, fizjologicznych, psycho-emocjonalnych zaburzeń w organizmie.

Klasyfikacja braku miesiączki

Klasyfikacja opiera się na dwóch rodzajach braku miesiączki - fałszywych i prawdziwych. Z fałszywym brakiem miesiączki zachowują się cykliczne i hormonalne zmiany w jajnikach i macicy, ale wydzieliny miesiączkowe z dróg rodnych są nieobecne z powodu jakiejkolwiek przeszkody anatomicznej. Takie przeszkody mogą służyć jako wrodzone wady rozwojowe narządów płciowych: atrezja pochwy, szyjki macicy lub błony dziewiczej. Tak więc, w zależności od defektu anatomicznego z fałszywym brakiem miesiączki, krew miesiączkowa może gromadzić się w jajowodach (hematosalpinx), jamie macicy (hematometr) lub pochwie (hematocolpos).

Prawdziwy brak miesiączki charakteryzuje się brakiem krwawienia miesiączkowego i cyklicznymi procesami powodującymi je w organizmie. W przypadku prawdziwego braku miesiączki owulacja jest nieobecna, a ciąża staje się niemożliwa. Z kolei, w zależności od przyczyn, prawdziwy brak miesiączki może być fizjologiczny lub patologiczny.

Fizjologiczny brak miesiączki nie jest stanem bolesnym i jest spowodowany warunkami naturalnymi (ciąża, karmienie piersią) lub okresami wieku kobiety (dzieciństwo, menopauza). Natomiast patologiczny brak miesiączki jest alarmującym objawem wskazującym na zaburzenia funkcjonalne lub organiczne w organizmie kobiety. Jeśli miesiączka nie pojawia się początkowo w okresie dojrzewania, mówią o pierwotnym braku miesiączki. W tych przypadkach, gdy regularne miesiączki są zakończone z jakichkolwiek powodów, brak miesiączki jest uważany za wtórny.

Główne przyczyny pierwotnego braku miesiączki

Przyczyny pierwotnego braku miesiączki mogą być uwarunkowane genetycznie (dziedziczne), czynniki anatomiczne i psycho-emocjonalne. U wielu pacjentów z pierwotnym brakiem miesiączki w wywiadzie rodzinnym początek miesiączki u matki lub starszych sióstr odnotowuje się później (po 17 latach). W takich przypadkach mówimy o czynnikach dziedzicznych powodujących brak miesiączki. Pierwotny brak miesiączki obserwuje się w zespole Turnera - chorobie charakteryzującej się hipoplazją gruczołów płciowych w wyniku nieprawidłowego rozwoju chromosomów płciowych.

Czynniki anatomiczne pierwotnego braku miesiączki obejmują ogólne opóźnienie fizyczne, przejawiające się w cechach ciała (chudość, niedowaga, nierozwinięta klatka piersiowa, wąska miednica itp.), Jak również nieprawidłowości w rozwoju narządów płciowych (przerost kanału pochwy lub błony śluzowej). Głównymi winowajcami pierwotnego braku miesiączki są stresy, poważne zaburzenia psycho-emocjonalne, anoreksja i wyczerpujący wysiłek fizyczny. Takie czynniki są niezwykle niebezpieczne dla nierozwiniętego dorastającego organizmu, ponieważ powodują zaburzenia na etapie tworzenia funkcji menstruacyjnej.

Leczenie pierwotnego braku miesiączki

Zasady leczenia pierwotnego braku miesiączki mają na celu wyeliminowanie lub skorygowanie czynników, które go spowodowały. Przez całe życie hormonalna terapia zastępcza (estrogenizacja) jest wskazana u pacjentów z zespołem Turnera. Kiedy rozwój fizyczny i reprodukcyjny jest opóźniony, dziewczętom przepisuje się dietę mającą na celu zwiększenie masy mięśniowej i tłuszczowej oraz leczenie hormonalne, które stymuluje funkcje menstruacyjne. Terapia hormonalna powinna być prowadzona pod ścisłym nadzorem ginekologa i endokrynologa. Jeśli pierwotny brak miesiączki jest spowodowany przyczynami anatomicznymi, przeprowadza się chirurgiczne usuwanie przeszkód - tworzenie warunków dla normalnego przepływu krwi menstruacyjnej z macicy przez seksualne drogi na zewnątrz.

Wraz ze wzrostem niestabilności emocjonalnej, leczenie prowadzone jest w celu wzmocnienia układu nerwowego. W młodym wieku szczególnie niebezpieczne jest angażowanie się w różne diety: ograniczanie się do diety prowadzi do niewystarczającego spożycia białka, tłuszczu, związków witaminowo-mineralnych, opóźniania rozwoju, w tym rozwoju seksualnego, i rozwoju braku miesiączki. Powinieneś unikać uprawiania sportów siłowych: podnoszenie ciężarów, sztuk walki, kulturystyki itp.

Główne przyczyny wtórnego braku miesiączki

Wtórny brak miesiączki występuje u około 10% kobiet w wieku 17–45 lat i jest uważany za ciężką dysfunkcję miesiączkową. Czynnikami najczęściej wpływającymi na ustanie ustalonej miesiączki i rozwój wtórnego braku miesiączki są:

  • anoreksja, postępująca redukcja masy ciała z powodu ścisłej diety lub forsownych ćwiczeń - u 38% kobiet

Większość pacjentów z wtórnym brakiem miesiączki jest ofiarami modnych diet i anoreksji, poważnych zaburzeń psychicznych i fizycznych charakteryzujących się obsesyjnym pragnieniem utraty wagi. Celowa odmowa jedzenia, nadużywanie procedur przeczyszczających, sztucznie wywołane wymioty podczas anoreksji prowadzą do gwałtownej utraty wagi i rozwoju zaburzeń psychoseksualnych, depresji, zaparć i wtórnego braku miesiączki.

Hirsutyzm, trądzik, upośledzony metabolizm tłuszczu, brak miesiączki i brak ciąży są charakterystycznymi objawami, które można wykorzystać do podejrzenia zmian policystycznych jajników.

  • wczesna menopauza - u 22% kobiet

Menopauza jest uważana za wczesną (przedwczesną), jeśli miesiączka ustąpi u kobiety poniżej 40 roku życia z powodu niewystarczającej czynności jajników. Długotrwały stres może powodować przedwczesną menopauzę i brak miesiączki.

  • hiperprolaktynemia - w 11% i inne czynniki wtórnego braku miesiączki.

Hiperprolaktynemia jest stanem spowodowanym wzrostem poziomu hormonu prolaktyny we krwi. Charakteryzuje się mlecznymi wydzielinami z gruczołów sutkowych, różnymi zaburzeniami miesiączkowania, aż do całkowitego ustania miesiączki - brak miesiączki.

W niektórych przypadkach zaprzestanie miesiączki może służyć jako tymczasowa reakcja na wstrząsy nerwowe i odzyskać je po pewnym czasie niezależnie, bez dodatkowych interwencji. Jednak w większości przypadków wtórny brak miesiączki wymaga wykwalifikowanej interwencji medycznej.

Rozpoznanie wtórnego braku miesiączki

Przy przyjęciu ginekologicznym u pacjenta skarżącego się na ustanie miesiączki wyklucza się ciążę, a momenty prowokujące rozwój wtórnego braku miesiączki zostają wyjaśnione: zainteresowanie dietami, przeciążenie fizyczne i psychiczne, choroby współistniejące, czas menopauzy u matek i babć itp. Ginekolog ocenia wysokość i wagę pacjenta, ich wzajemne relacje i wskaźniki normy. W niektórych przypadkach dystrofia lub, odwrotnie, otyłość może powodować wtórny brak miesiączki z powodu zaburzeń hormonalnych i fizjologicznych w organizmie.

Jeśli podejrzewasz, że wtórny brak miesiączki ma na celu identyfikację natury dysfunkcji jajników. W tym celu zbadano poziom hormonów (głównie prolaktyny, gestagenów, estrogenów, chromatyny płciowej, kariotyny), ultradźwięków miednicy (w celu wykluczenia policystycznych jajników i określenia stanu endometrium). Dodatkowo sporządzany jest wykres zmian temperatury w odbycie i przeprowadzana jest analiza cytologiczna wymazu z tylnego sklepienia pochwy w celu określenia nasycenia estrogenu pacjenta.

Ważnym testem diagnostycznym dla wtórnego braku miesiączki jest „objaw ucznia”. Podczas normalnego przebiegu cyklu miesiączkowego, od szóstego dnia do dwudziestego dnia, średnica zewnętrznego otworu szyjki macicy, wypełniona czystym śluzem, wzrasta, a oglądana przypomina źrenicę. Dla braku miesiączki charakteryzuje się niewielkim ujawnieniem gardła macicy i niewielką ilością śluzu. Na podstawie uzyskanych wyników z reguły ustalana jest przyczyna wtórnego braku miesiączki i zalecany jest przebieg leczenia.

Leczenie wtórnego braku miesiączki

Leczenie nawracającego braku miesiączki ma na celu wyeliminowanie czynników powodujących ten brak.

Brak miesiączki, związany z gwałtownym spadkiem masy ciała lub wysiłkiem fizycznym, jest konsekwencją złego stylu życia i wymaga jego zmiany. Krytycznym wskaźnikiem normalnego przebiegu cyklu miesiączkowego u dorosłej kobiety jest utrata 10 lub więcej kilogramów wagi, a także masa ciała poniżej 50 kg. Do czasu całkowitej normalizacji funkcji menstruacyjnej zwykle przepisywane są doustne środki antykoncepcyjne progestagen, które nie zawierają składników estrogenowych. Często wtórny brak miesiączki jest eliminowany bez terapii hormonalnej, z zastrzeżeniem rozsądnego wysiłku fizycznego, racjonalnej diety, pracy i odpoczynku, normalizacji tła psycho-emocjonalnego.

Wtórny brak miesiączki, który rozwija się w zespole policystycznych jajników, wymaga leczenia choroby tła. Do normalizacji cyklu owulacyjnego przepisuje się policystozę jajników hormonalnych środków antykoncepcyjnych lub wykonuje się laparoskopową diatermokoagulację tkanki narządu (jeśli jest wskazana).

Hiperprolaktynemia, jako czynnik rozwoju braku miesiączki, jest eliminowana przez przyjmowanie leków - agonistów dopaminy, które obniżają poziom prolaktyny. Skuteczność leczenia zależy od kontroli temperatury podstawowej, której wzrost wskazuje na wystąpienie owulacji. W przypadku zmian nowotworowych przysadki mózgowej wskazana jest interwencja neurochirurgiczna. Wtórny brak miesiączki spowodowany przedwczesną menopauzą jest korygowany za pomocą długoterminowej hormonalnej terapii zastępczej.

Zapłodnienie ART i in vitro, które z powodzeniem stosuje nowoczesna ginekologia, pozwala kobietom z przedwczesną menopauzą i wtórnym brakiem miesiączki zajść w ciążę. W takich przypadkach komórka jajowa dawcy lub zarodek dawcy jest wykorzystywany do sztucznego zapłodnienia (przy użyciu metod ICSI, PIXY lub IMSI). Następnie zarodek jest przeszczepiany do macicy przyszłej matki.

Nagłe ustanie miesiączki u kobiet w wieku rozrodczym (wtórny brak miesiączki) jest sygnałem cierpienia i nieprawidłowego działania w ciele wymagającym uwagi. Niektórym z nich łatwo zaradzić zmianami stylu życia, inni potrzebują wykwalifikowanej opieki medycznej. Niebezpieczeństwo braku miesiączki wiąże się zawsze z czynnikiem niepłodności u kobiet.

Brak miesiączki laktacyjnej

Brak miesiączki i zależnych od hormonów cyklicznych zmian w układzie rozrodczym, towarzyszących okresowi karmienia piersią, nazywa się brakiem miesiączki. Brak miesiączki laktacyjnej jest fizjologiczną metodą antykoncepcji opartą na braku owulacji, aw konsekwencji na niemożliwości ciąży. Jednak metoda laktacyjnego braku miesiączki jest skuteczna tylko przez pół roku od momentu porodu i tylko podczas karmienia piersią.

Warunki skuteczności laktacyjnego braku miesiączki jako metody antykoncepcji to przestrzeganie następujących zasad:

  • karmienie dziecka na jego prośbę co najmniej 6 razy dziennie;
  • obowiązkowe karmienie nocne;
  • brak mieszanek żywieniowych i uzupełniających.

Mechanizm laktacyjnego braku miesiączki opiera się na tłumieniu owulacji u kobiety z ciągłym ssaniem mleka przez dziecko, aw konsekwencji brakiem cyklu miesiączkowego i ciąży. Skuteczność działania antykoncepcyjnego w laktacyjnym braku miesiączki jest bliska 98%. Wśród niewątpliwych zalet metody laktacyjnego braku miesiączki - wysoka niezawodność, naturalność, korzyści dla dziecka, łatwość użycia, brak skutków ubocznych, szybki powrót do zdrowia po porodzie.

Wady laktacyjnego braku miesiączki, jako metody antykoncepcji, obejmują krótki okres ochrony przed ciążą (maksymalnie sześć miesięcy), obowiązkowa konieczność przestrzegania wszystkich warunków jej skuteczności. Ponadto brak miesiączki laktacyjnej nie gwarantuje ochrony przed zakażeniami narządów płciowych i chorobami wenerycznymi (w tym HIV i zapaleniem wątroby typu B). Jeśli niemożliwe jest użycie laktacyjnego braku miesiączki jako głównej metody antykoncepcji, należy wybrać bardziej niezawodny sposób ochrony przed niechcianą ciążą we współpracy ze spostrzegawczym ginekologiem.

Top